Acıklı Mesajlar

Aramızda bir harfin lafı mı olur sevgilim?

Uzatma ellerini. Uzak olsun, istemez benden aldıklarını vermeye gücün yetmez.

Kimseyi gözyaşlarınızı yorganın altında pijamanızın koluyla silecek kadar sevmeyin.

İsyan etme gökyüzü benim kadar ağlayamazsın.

Bir köpeğin dostluğu, bir dostun köpekliğinden iyidir.

Sakın yanlış anlama kendimi yitirmiş değilim. Sadece sende kayboldum o kadar.

Sevenler değer bilseydi eğer bu dünya cennet olurdu güzelim.

Sev ama mevsimlik olmasın! Yazın açıp, kışın solmasın.

Sevmek bazen insana acı verir.

Acı mesajlar söylesen de suratıma bu kalp senin başkası olmaz bundan sonra.

Duyduğuma göre benden nefret ediyormuşsun? Seni düşünecek vaktim olsaydı inan bende senden nefret ederdim.

Ona sarılıp, kulağına dakikalarca ‘beni hiç bırakma’ diye fısıldamak istiyorum.

Seni seviyorum diyenin aşkından şüphe et. Çünkü Aşk sensiz ve dilsizdir.

Sözlerin başladığı yerde duyguların, gizemli tarifi yatar…

Sen ne kadar zalim olursan olur acıtsan da yüreğimi seviyorum seni.

Her genç delikanlının bir sevgilisi olabilir ama her genç kızın bir delikanlı sevgilisi olamaz.

Sevmek; saatlerce öpüşmek değil. Öpmek için saatlerce düşünmektir.

Seni affedecek kadar olgunum ama tekrar güvenecek kadar aptal değilim.

Seni aklıma getirecek o kadar çok şey varken, seni yanıma getirecek hiç bir şey yok.

Ve bazıları yokken bile vardır. Fazlasıyla.

Öpüşmenin aşk sanıldığı bu devirde yalnızlığımla gurur duyuyorum.

Sınanmadığınız bir acı üzerine konuşmak her zaman kolaydır.

Seni seviyorum diyen dillere değil, senin için ağlayan gözlere inan.

Belki hiçbir şey yolunda gitmedi ama hiçbir şey de beni yolumdan etmedi!

Gözlerinde hayat bulur gözlerim hep seninle olmak ister kalbim.

Her tesadüf bir başlangıçtır; finali sen oynarsın, perdeyi kader kapatır.

Neden sevgililer günü var da yalnızlar günü yok? Biz daha kalabalığız.

Yalan dünyanın ipine takılmışız, kurtulalım derken hep dolanmışız!

Bir süre sonra anladım ki; Vazgeçilmez olan sen değilsin. Vazgeçmeyi bilmeyen benim.

Ecelle sözlü kaderle nişanlıyız! Tesadüfen doğduk ama yaşamak zorundayız!

Vicdanını kaybeden huzur aramasın.

Bana yaşattıklarının hepsini inşallah sen de bir gün yaşar ve beni o zaman anlarsın.

Ne çok isterdim bir atkı olmayı üşüdüğünde boynuna sarılmayı benimki de hayal işte.

Her bir yaranın merhemi bulunur! Dertler çeke çeke kader unutulur!

Seninle ölüme gülerdim sensiz ise ölümdür sebebim.

Bazen ağlamak istemezsin ama gözlerin seni dinlemez.

Ben küçücük bir bebektim sen kocaman bir sevda… Ben senin ellerinde büyüdüm sen benim yüreğimde…

Önce sevdiğin terk eder seni ardından uykun. Sonra ne sevdiğin gelir ne uykun!

Acılar içinde geçse de ömrüm seni sevmiş bu deli gönlüm.

Beni hep yanlış anladın zaten sen. ‘Geleceğim’ ol demiştim, ‘gel ecelim’ ol değil.

Sen beni mutluluklarımı başlattın bir süre sonra acılarımı çoğalttın.

Uğrunda ölmedim! Uğrunda ölünecek sandığım biri için yaşadım hep.

Ve öyle bir konuş ki bir şehir gibi mesela İstanbul gibi de ki ölümüne kadar seveceğim seni.

Bugünü sensiz yarınlarımı nedensiz yaşayacağım bunu unutma.

Kaderim sensizlikse acılar gelsin üstüme, sensiz yaşanacaksa bu dünya cayır cayır yanayım koymaz bana…

Seni en çok hak edene değil, sefil edene gidiyor bu yürek.

Acının a’sından anlamayan mutluluğun m’sinden anlamaz.

Sensizliğin ilk akşamında gözlerim nehir oldu durmaz yaşlarım, sensizliğin ilk gününde atmaz kalbim bekler seni…

Sevmek mi? Hiç duymadım ki. Gülmek mi? Çoktan unuttum. Yaşamak mı? Oda ne. Aşk mı? Büyük bir yalan. Yalnızlık mı? İşte o benim dünyam!

Güzel günler aklıma geldikçe hayalini silmeye çalışıyorum gözlerimden.