Albayım Sözleri

Bilemezsin Albayım bilemezsin. Bizim kaderimiz bu, anlamını bilmediğimiz kelimeleri yaşamak.

Kelimeler albayım, bazı anlamlara gelmiyor.

Bitiyoruz albayım. Doğmakla, ölmek arasında. Bitiyoruz.

Ah be albayım, neden bu kadar acımasız olur insanoğlu?

Oku albayım oku. Bizde, herkese yetecek kadar utanç var.

Ben vedaları sevmem albayım. Hiç gitmesin insanlar. Hele gelmemek üzere giderlerse, çok üzülürüm albayım, dayanamam.

Herkes tarih okuyor albayım, bugüne değer veren kalmadı.

Ne sıkıntım, ne derdim olursa olsun albayım, gözlerime baktığı an bulutlara kadar çıkıyordum.

Aşk albayım. Tüm dünyaya kafa tutarsın da, bir yanak çukurunda diz çöktürür sana.

Bu yaşantının da sonu kötü bitecek albayım.

Çok sevdik be albayım.

Kötülük albayım, kötülük. Her insanın içinde var diyorlar.

Kaybedelim albayım, kaybedelim ama önce kendimizden başlayalım.

Beklemek albayım. Hiç duymayan birine dünyanın en güzel şarkısını söylemek gibi.

Fakat Allah kahretsin albayım, insan anlatmak istiyor.

Ağlamıyorum albayım… Eriyorum. Yavaş yavaş eriyorum… Biraz şansım varsa buhar bile olurum.

Anlamlar Albayım. Bazı kelimelere sığmıyor. Ayrılık mesela… Sevenlerin sınavı diyebilir miyiz?

Gençliğimi çaldılar albayım, gençliğimi çaldılar!

Delirmek albayım, delirmek. Kim bilir ne kadar güzeldir. Aklın yok bir kere. Benim başıma ne geldiyse şu aklımdan geldi zaten.

Sinirimden gülüyorum albayım. Çünkü sinirlerim artık gülmek için kafamın neşelenmesini beklemiyor. Bu karamsar beyinden bir kahkaha çıkmayacağı için, artık ben gülmüyorum, sinirlerim gülüyor. Hepsi bağımsızlığını kazandı albayım.

Fakat Allah kahretsin, insan anlatmak istiyor albayım; böyle budalaca bir özleme kapılıyor. Bir yandan da hiç konuşmak istemiyor. Tıpkı oyunlardaki gibi çelişik duyguların altında eziliyor. Fakat benim de sevmeye hakkım yok mu albayım? Yok. Peki albayım. Ben de susarım o zaman. Gecekondumda oturur, anlaşılmayı beklerim. Fakat albayım, adresimi bilmeden beni nasıl bulup anlayacaklar? Sorarım size: “Nasıl?” Kim bilecek benim insanlardan kaçtığımı? Ben ölmek istiyorum sayın albayım, ölmek. Bir yandan da göz ucuyla ölümümün nasıl karşılanacağını seyretmek istiyorum. Tehlikeli oyunlar oynamak istiyor insan; bir yandan da kılına zarar gelsin istemiyor. Küçük oyunlar istemiyorum albayım.

Masallar albayım. Bu dünyada sonu mutlu biten tek şey onlar.

İnsan bazı güçlüklerden, ancak onları unutmak suretiyle kurtulabiliyor albayım.

Dünya çirkin, biz güzeliz albayım biz.

Daha erken fakat yoruldum albayım.

Velhasıl yorulduk albayım.

Ben artık biraz çöktüm albayım.

Bu acılar bir türlü geçmiyor be albayım.

Siz bilmezsiniz albayım. İnsanlık tek başına kollarımda can verdi. Yanında kimseler yoktu.

Benim hevesim küçükken kırıldı albayım. Sonra kırık çıkıkçıya götürdüler yanlış kaynadı. Hayatım boyunca yanlış şeylere heves ettim durdum.

Fakat insan, tehlikeli oyunlar oynamak istiyor albayım.

Ben ölmek istiyorum sayın albayım ölmek. Bir yandan da göz ucuyla ölümümün nasıl karşılanacağını izlemek istiyorum.

Gözleriniz çok ses çıkarıyor, albayım.

İnsana yürümeyi öğretiyorlar. Ama kimse yolu göstermiyor be albayım.

Çok affedersiniz ama albayım, ben böyle yaşamak bilmiyorum.

Velhasıl kelam, ziyadesiyle tükeniyoruz albayım.

Bedenim bir hayli yorgun, ruhum ise emekliye ayrıldı. Ben bu hayat için fazla ölüyüm albayım.