Ayaz İle İlgili Sözler

Mevsimlerim kış iken, baharım hiç gelmedi, öyle ortada kaldım, zemheri ayazında, engel varken önümde, yollarımı çelmedi, derin hüsrana daldım, zemheri ayazında.

Bir kapı önündeyim. Girsem suç, gitsem ayaz.

Geceler ayaz, üşüyorum, üstümü örtsene annem. Eller yaban, eller yalan. İçim yanıyor.

Bu gece gözlerini göremeyebilirim, bu kalbi belki sana belki dağlara verebilirim. Bekleme bu ayaz kış gününde gelemeyebilirim.

Kurt kışı geçirir ama yediği ayazı unutmaz!

Kaderime yama olmuş yar nazı, bilmem nasıl silinecek bu yazı. Göre göre boy veriyor gerçekten, yüreğimde bir sevdanın ayazı.

Gündüzün rengine benzemez gecenin rengi, üşütür ayaz korkutur karanlık, bir gariplik bir hüzün var içimde, ya bu şehirde ben fazlayım ya da yanımda biri eksik.

Yokluğunda üşüyorum sensiz, gecelerim ayaz kesiyor.

Zaman ıssız, yürekler yalnız ise ayaz gecelerin ateşi; yüreğin olur.

Ayazında kırılırım, soğuğunda vurulurum sevdiğim, can evimden Vurulurum, Hasretin düşer sol yanıma, soluk soluğa yüreğim düşer kırılırım.

Bir gün dudakların kurursa okyanusu getiririm sana. Akşam ayazında titrersen güneşi getiririm sana. Eğer gönlün bir sevgi ararsa kalbimi söküp getiririm sana.

Ayrılığın resmini çizdim sarı odalara, yüreğimi soğuttum zemheri ayazında. Sonra uzun uzun rüzgârın gülüşünü seyrettim çaresizce. Ve gecenin en koyulaştığı yerde ölümü kucakladım masmavi yüreğimle.

Allah’ım beni öyle bir sonbahar ayazı öldür ki, sevdiğim mezarıma koyacak tek bir gül bile bulamazsın.

Hatırla sevgili, şarkılar dinlerken ayazlı Ankara gecelerinde, nasılda üşürdü eksik yanlarımız.

Aşkın Ekim’i Kasım’ı olmaz ki. Ilık bir ekim sabahında, ayaz bir Şubat akşamında ya da Temmuz güneşinde sevemez miyim? Severim. Hem de çok!

Dışarısı ayaz, dışarısı hasret. Yüreğimde yangın var, sevdan ile söndürme beni.

Üşüyüp titremen gecenin soğuğundan değil, yalnızlığının ayazındandır.

Koca çınarımız, annemize. Yamandır şu zemheri ayazları.

Buzlarla sürmelenmiş ayazlarda, yalnız ve sensizim.

Gecelerden ayazı sevmem. Ya gündüz olmalı ya gece. Namludan çıkan kurşun, ya kalbimin derinlerinden vurmalı, ya namludan hiç çıkmamalı. İnsan sevdiğini ya ölümüne sevmeli. Ya hiç sevmemeli.

Elma yanakların buzlar keserken, kahreder havlayan uyuzlar beni. Kırbaç gibi rüzgâr sertçe eserken, zemheride vurur ayazlar beni.

Kar yağar ayaz olur, her yer bembeyaz olur. İnancım o ki benim, eden elbette bulur.

Güneşin rengine benzemez gecenin rengi üşütür ayaz korkutur karanlık bugün bir gariplik bir hüzün var yüreğimizde ya biz fazlayız bu şehirde ya da bir dost eksik.

Geceler sessiz, soğuk, ayaz. Sevgim o kadar sıcak ki onu gönderiyorum sana, ört üstüne sakın üşüme diye.

Niçin benim bahtıma, ya ayaz düşer, ya kar? Dondurucu bir soğuk, vurur, sinemi yakar, mevsimler hep kış mıdır, hani, nerede bahar?

Geceler soğuk, geceler ayaz. Geleceksen ne olur etme naz.

Hiç üşümedim zemherinin ayazında. Huzur buldum yanında.

Yaza aldanma içimiz ayaz. Tunç İlkman

Bir kış geldin bu cihana, ayaz vurmuş bir cansın sen.

Ben seni İstanbul boğazında değil, Ankara’nın ayazında sevdim.