Çakmak İle İlgili Sözler

Aydınlık bitse dahi, çakmak çıkar cepten.

Kâğıda dokunan kalem, kibritten daha çok yangın çıkarır. S. Fobes

Cebimdeydi onca zamandır çakmak. Kendime sorup durdum; Nasıl olur yakmak, yıllardır biriktirdiğim her şeyi.

Çakmak değildik ama biz de kendi derdimize yandık.

Ve mutluluk bir kibrit çöpü. Artık ne kadar yanarsa. Edip Cansever

Senden sonra artık çakmak alevi kadar uzun hayatımın neresine sığarım bilmiyorum.

Ben sigara dumanının altında yana yana en sonunda kül oldum. Sen kibritin hiç yanmayan ucunda birinin hayatından geçmiş oldun.

Yine bir gece kâğıt kalem elimde, başlıyorum seni yazmaya bir çakmak sesiyle.

Sen onun için yanarken, onun senin için kibrit çakamaması. Tarifsiz.

Ağaçtan çıkan kibrit kül ediyor ağacı, şaşırmayın insanın insana yaptığına.

Çakmak doğada 300 yılda, arkadaşlarımın yanında 10 dakikada kayboluyor.

Bak, ben o yangında kül olmaya bile vardım; ama sende, kibrit çakacak yürek yokmuş!

Bir çakmak çak, yansın tüm sigaralar bu gece. Bir mezar taşını ev bilen tüm kaybedenlere.

Eskiden yaşansa dokuz köyü ateşe vereceğin şeylere şimdi kibrit bile yakmıyorsun. Alışmıyorsun ama bir tık büyüyorsun gibi bir şey.

Çakmak tutukluk yapabiliyor, sigara ise hiç ikiletmiyor.

Sigarayı kibritle yakmak kadar zordu seni anlamak, galiba çakmak lazımdı.

Ben çakmağı bulduğum gibi yaktım hayalleri.

Seni bağırabilsem seni, dipsiz kuyulara, akan yıldıza, bir kibrit çöpüne varana, okyanusun en ıssız dalgasına, düşmüş bir kibrit çöpüne. Ahmed Arif

Bir ağaçtan milyonlarca kibrit çıkar, bir kibrit milyonlarca ağaç yakar.

Kim bilir, belki bir ara sokakta gezinirken çakmağının ateşine muhtaç kalırım.

Amaçsız insan kibrit çöpüne benzer. Kibrit çöpünü akan suya atarsan amaçsız bir şekilde alır başını gider. Bir insanın amacı yoksa kibrit çöpü gibi gider.

Mutluluk, bir kibrit alevine benzer; ya esen bir rüzgâr söndürür, ya siz üflersiniz, ya da sonuna kadar yanıp, kendiliğinden söner. Kibritin alevi eninde sonunda söner ama başka bir kibrit yakma şansınız daima vardır. Oğuz Atay

Titreyen ellerinle sigaranı yakarken çakmak yanmayınca ağlamak, ama çakmak yanmadığı için değil.

Seninle ben, saat başı sigaramla buluşan çakmak gibiydik. Sen yakıyordun, ben yanıyordum. Buna rağmen evet haklısın! Tek suçlu benim.

Sık sık verilen aynı öğütten sıkılma. Çünkü bir çiviyi çakabilmek için defalarca vurmak gerekir. Mevlâna

Aşkta yakmakta var yanmakta. Biz yakan değil, küle dönen olduk. Çakmağı çakıp gittiler.

Ne zaman sesin aklıma gelse, bir çakmak sesi ona hoş geldin diyor!

Yalnızlık; çakmak taşı gibi sert, elmas gibi keskin. Ne yanına dönsen bir yerin kesilir. Attila İlhan

Kibrit gibiydim sevgili. Sen yaktıkça ben yanar, yandıkça kararırdım.

Özlemek nasıldır bilir misin? Biri kibrit, diğeri mum. Yakan da biter, yanan da.

Biz çakmak taşımayız birader, ciğerimizdeki ateş ile yakıyoruz sigarayı.

‪Gecenin sessizliği susturmaz çakmak seslerini.‬‬

Zamanında göğsünüze bağlar bahçeler kurarak yerleşen insanlar, gün gelir bağı da bağcıyı da bir kibrit çöpüyle yok eder.

Sigara sadece sigara değildir bizim gibiler için. Sigara aynı zaman da tutunduğumuz bir daldır hayatta. Acı, sinir, öfke, özlem, mutluluk gibi tüm duygular sigarayla karıştırılırsa güzeldir. Çakmak ile sadece sigarayı yakmazsın mesela, asıl yakmak istediğin neyse o yanar kendi elinde.