Değişik Sözler

Sorun seni anlamaması değil, asıl sorun senin hala ona bir şeyleri anlatma çaban.

Havalarda benim gibi, ne yapacağı hiç belli değil.

Sofraya küsmüş çocuk gibiydim, bir iki ısrar etsen dönecektim aslında, ama sen çoktan razıymışsın aşka aç bırakmaya.

Hiç görüp, dokunup, öpmediğin birine âşık oldun mu? Olsan bilirdin aşkın ne olduğunu.

Yabancı bir şarkı gibiyim, dinleyenim çok, anlayanım az.

Bilirsin kimsenin hakkı kalmaz kimsede. Ne bir milim ileri, ne bir milim geri. Tam beni kırdığın yerden kırarlar seni.

Tek bir kişinin yokluğu, çevredeki tüm çokluğu yok yapar.

Ne unutacak kadar nefret ettin, ne de hatırlayacak kadar değer verdin.

Sen başkasına değer verir üzülürsün, ben başkasına değer verir üzülürüm. Katiyen birbirimize değer verip mutlu olmak aklımıza gelmez.

Kimseyi adını duyunca gözleriniz dolacak kadar çok sevmeyin.

Biz çok kayıplar verdik, kaybettikten sonra kafayı yiyecek hale geldiğimiz kayıplar.

Ah şu şarkılar! Getirdiklerini götürüyorlar bir diğer şarkıda.

Sol’uma çok yüklendim, bundandır dengesizliğim.

Kafatasımın içinde arı kovanı var sanki gürültüden iç sesimi duyamıyorum.

Belki hiçbir şey yolunda gitmedi ama hiçbir şey de beni yolumdan etmedi! Che Guevara

Tutunamadığın dalda yaprak olmaya çalışma. Kimseye zorla sevdiremezsin kendini.

Sen beni suç gibi işle içine, ben kendimi senden ödül gibi toplarım.

Kimseyi hafife alma! Unutma ki; bir ağaçtan bir milyon kibrit çıkar, bir kibrit bir milyon ağaç yakar!

Nice zaman sonra fark ettim ki; artık içinde sen geçmeyen cümleler kuruyorum Ne büyük özgürlük!

Her şeyin bittiğini düşündüğünüz bir an gelir. İşte o an başlangıçtır.

Nefes alıyorsan umut var demektir; ama nokta koyulduktan sonra ‘belki’ demek umut değil, çaresizliktir.

Ne güzel bir şeydir. Birini koşulsuz, kuralsız, hiç beklentisiz olduğu gibi kabul etmek… Ve ona. ‘iyi ki varsın’ diyebilmek.

Geçmişin acıları geleceğin rüyalarını belirler. Dünyadan kopmadan gerçeklerle yaşayın acılarınızı unutursunuz.

Aşk bazen yanlış anlaşılır. Sen karşındakini ‘hayatıma alayım’ dersin o, ‘hayatımı al’ anlar!

Bir yer bulabilsem keşke. Bir yer, seni hatırlatmayan!

Bak yine senden bahsediyor tüm şarkılar, nakaratları hep aynı. Hepsinde ayrılık var.

Benim zenginliğim; servetimin büyüklüğünde değil, ihtiyaçlarımın küçüklüğündendir.

İyimser insan her felakette bir fırsat, kötümser insan da her fırsatta bir felaket görür.

Hafif acılar konuşabilir ama derin acılar dilsizdir!

Söyleyebildiklerim hissettiklerimin yarısı bile değil.

Kaç promil daha içmem gerekiyor, ikimizi çift görebilmem için!

Hayat üç buçukla dört arasındadır. Ya üç buçuk atarsın ya da dört dörtlük yaşarsın. Neyzen Tevfik

İnsanın hayatı pamuk ipliğine bağlı, benimkini halatla falan bağlamışlar sanırım her günü aynı.

Bir insanı tanıdığınızı düşünürsünüz ama öyle bir şey yapar ki, aslında onu hiç tanımadığınızı fark edersiniz.

Bil ki, Geçmişle yaşanmaz ve yaşanmayacak. Ama sakın unutma: Hiçbir gelecek sana ‘o geçmişi’ yaşatmayacak.

Bir gün seni bırakmak isterse bırak gitsin kendini kaybetsin. Pişman olup geri gelirse sakın affetme yaşarken ölmeyi o da öğrensin.

İki türlü insan vardır bu hayatta. Ölümsüz olduğunu sananlar ve ölümlü olduğunu bilenler. İlki diğerine nazaran daha fazladır.

Belki de benim yerime haykırdığı için, ‘Gök gürültüsünü’ seviyorum.

Azıcık daha okusaydı masal kitabını bitirecekti. Ben ona ayakta durmayı o da bana çocuk kalmayı öğretecekti.

Gözlerinin kahvesinden koy ömrüme, kırk yılın hatırına sen kalayım.

Aslında hepimiz kendi içinde biraz yaralı ve bereliyiz. Kimse mükemmel değil, galiba hepimizin biraz canına okunmuş.

Tam olarak kimseye güvenememenin getirdiği huzursuzluğun, mutluluğunu yaşıyor gibiyim.

Hayal kurmayı seviyorum, çünkü orda her şey yolunda gidiyor.

Hatalı olduğunu anlamak ve özür dilemek sadece beynini kullanabilen insanlara özgüdür.