Depresyon Sözleri

Yalnızlığımı örttüğüm yalnız bedenler de terk etti beni.

Yine akşam oluyor, yine kalbim yanıyor, sensiz bahar gelmiyor, Sevgilim sen olmayınca bahçemde güller açmıyor.

Şizofrenik ruhum intihara meyilli. Ölmek istiyorum ölemiyorum.

Ben aslında hep yalnızdım. Sadece birileri gelip gidiyordu.

Depresyon dedikleri bu mu? Sanki yavaş yavaş her şeyden ve herkesten vazgeçiyorum.

Ölmek için sebebim yok ama yaşamak için de sınırdayım.

Hayallerim var gerçek olmayan umutlarım var bir türlü hayallerime ulaşamayan bir sevdiğim var uzaktan bile görülmeyen bir derdim var çaresi ölüm olan.

Enjekte ettim tüm hayallerimi karanlığa.

Herkes senin nasıl göründüğünü bilir; çok az insan nasıl olduğunu hisseder. Machiavelli

Yürüdüğümüz yollardan geçtim. Fark; yalnızlık. Şimdi tek başıma odamdayım soğuk ve karanlık.

Gül filizlendiği günden itibaren güneşe aşıktır. Her ne kadar güneş her gece ayın görkemine kapılıp gülü bıraksa da, gül yıldızlara kanıp güneşi unutmaz

Yalnızlık değil ki bu, biraz unutulmuş gibiyim.

Bir ömür boyu seninleyim desende istemem artık. Çünkü sen rüzgârın coşturduğu bir toz bulutusun. Bugün bana esersin yarın ellere.

Sesini duysam da her an yüzünü görmek değil özlediğimi bil her an. Hiçbir şey yüzünü görmek gibi değil.

Beni hayallerimin bittiği yere asın.

Birkaç gerçek önündeyim, yine çıktı bak tansiyon. Bir depresyon otelindeyim, adı dünya, tam pansiyon.

Her gün sevda çekip de gülünmüyor değil mi? Bir güzelden başkası sevilmiyor değil mi? Hani bensiz olurdun, olunmuyor değil mi?

Acının umutları yok ettiği anda, umutları yeşertecek bir sevgiye ihtiyaç duyarsan ben hep o bildiğin adresteyim.

Yalnızım yapayalnız hayat yolunda belki arkamdan gelenler var ama bakmazlar bana beni güldürün ama ağlarım ben bedenim alışmış ne de olsa.

Değersiz olmanın nasıl bir şey olduğunu bilemezsin. Ne yaptığın kimsenin umurunda olmaz. Ben hayatımın her gününü bu şekilde yaşıyorum.

Bitmez dediğim her şey bitti. Gitmez dediğim herkesin gittiği gibi.

Hiç ayrılmayacak gibi önce, sonra hiç kavuşamayacak gibi sımsıkı güldüler birbirlerine. Biri uzağa gitti, biri hep uzaklara baktı geceleri.

Hep kalanlara gidenleri kattım. Bir gün yerine geçemediler .O kalanlara gidenleri kattım yine bir tane sen edemediler.

İnsanlar köprü kuracakları yerde duvar ördükleri için yalnız kalırlar.

Bugün depresyona girmeyi düşünüyorum. Gelmek isteyen varsa cips, sigara, rakı alsın gelsin.

Karanlık bir ışıkla dehşet verir aslında çünkü yalnız kalamazsın gölgen vardır yanında.

Depresyon nasıl bir şey diye sordu. Sen boğulurken etrafındaki herkesin nefes aldığını görmek gibi dedim.