Derya İle İlgili Sözler

Maşrapamız küçük ise deryayı suçlamaya hakkımız yok. Mevlâna

İhtimaldir padişahım, belki derya tutuşa.

Sana doğru bir kelebek uçurdum, dağları deryaları aştı seni buldu, yanağına ufacık bir öpücük kondurdu. Hissettin mi?

Eğer gökyüzü bir parça kâğıt, deniz bir şişe mürekkep olsaydı yine de sana olan duygularımı yazmaya yetmezdi.

Kısa görüp denizleri damlalara çevirme. Hakikatte, her damlada gizli birer derya var.

Elbet rüzgâr ve deniz taşır emanetlerini, bekle gün gelir güneşim bulacaktır seni, akşamları balkona çık, gözlerini kapat, rüzgâr benim yerime öpecek seni.

Derya olunca nefes, pârelenince kafes, tâ kesilince bu ses, çağırırım: Yâ Hak, Yâ Mevcûd, Yâ Hayy, Yâ Mâbud, Yâ Hakîm, Yâ Maksûd, Yâ Rahîm, Yâ Vedûd! Niyazi Mısrî

İki kıyı gibiyiz. Bizi ayıran derya aslında tek bağımız. Senin üstünden geçen bulut, benim yağmurum. İki kıyıyız hep, biraz uzak ama sonsuza dek bir arada.

Eğer biz derya olursak bütün nehirler bize doğru akacaktır. Diriliş Ertuğrul

Oysa senden tek bir damla istemiştim, sana kocaman bir deniz sunabilmek için. Kahraman Tazeoğlu

Ben bir balığım aşk ise daldığım bir derya. Aşktan gözlerim yaşlı olsa da o derya gözyaşımı nerden bilir. Başımı o denizden çıkarayım desem balığım ya; nefesim kesilir. Mevlâna

Derya olmak belki kolay, asıl zor ve güzel olan bir damla olup da içinde derya barındırabilmektir.

Biz kimleriz diye sorma, biz hayata boş vermişlerdeniz. Bize hayat nedir diye sorma, biz hayat deryasında yüzenlerdeniz.

Ey gönül! Gülü seviyorsan dikenini de seveceksin, deryayı seviyorsan dalgalarını da seveceksin, vuslatı seviyorsan firakını da seveceksin, sevgiliyi seviyorsan nazını da seveceksin, hayatı seviyorsan ölümü de seveceksin. Mevlâna

Sen bakma havanın durgunluğuna, derya dediğin uyur uyur birden uyanır.

Şehrinde bir derin mavilik yoksa gönlü deniz, ruhu derya olanı bul.

Mevlâna der ki; ben bir balığım, aşk ise daldığım bir derya. Aşktan gözlerim yaşlı olsa da o derya gözyaşımı nerden bilir. Başımı o denizden çıkarayım desem, balığım ya; nefesim kesilir.

Kederli bir yalnızlık doluyor içerime, ölümünü düşünen bir insanın yalnızlığı sevgisiz ve nefretsiz.

Ne zaman kırılsam birilerine, sükût nakışlı hırkalar giyiyorum. Kıvrılıp da içimin deryalarına, boş ver nasılsa öleceğiz diyorum.

Ruhumu yerlere serip hasret çektirende olsan, ne aşkına bedduam ne de sana kinim var. Deryada akar gibi bin bir dertle dolsam da, seni mahşere kadar sevmeye yeminim var!

Bende derya deniz olan adamda tek bir kum tanesi olamamışım. Söyleyeceklerim bu kadar.

Denize bakmayı bilmeyenler, bir gün mutlaka boğulur. İşte bundandır gözlerinden kaçışlarım. Kahraman Tazeoğlu

Aşk, öyle engin bir denizdir ki, ne başlangıcı ne de sonu vardır. Mevlâna

Hiçbir su damlası kendisini selden sorumlu tutmazmış. Ama deryalarda su damlalarından oluşur.

Yalnızlığın iskelesinde bir kayık bağlı. Ben çözüp gelemiyorum, seni zaten derya tutar.

Dün gece sen uyurken kızıla boyadım deryaları, uçurumdan attım sessizliği, haber saldım rüzgarlara, fısıldasınlar kulağına seni ne kadar çok özlediğimi.

Kabre hazırlıksız giren, deryaya kayıksız açılmış gibidir. Hz. Ebubekir

Tam teslim ol; tıpkı toprağın çiftçiye teslim olduğu gibi. Zira “aşk deryası” nda teslimiyet yelkenini açmadan yol alınmaz. Şems-i Tebrizi

O sessiz aksamda ay ışığı geceme girdi, karanlıkta kalan kalbimi aydınlattı, ardından yakamozun ışıltıları ressamları kıskandıran resmini yansıttı deryaların kalbine bebeğim.

Ömür dediğin; lebi derya denizde. Payıma düşen bir hiçti. Bir bardak su misali içtim ve bitti.

O koca bir derya, ben ise bir damlayım.

Benden su katılmamış şiirler istiyorsun. Kalem mi yazıyor sandın? Ben harfleri denizlerden söküp tek tek, gözlerimden süzüyorum. Göremiyorsun.

Kalem olsa dünyadaki bütün ağaçlar ve bütün denizler mürekkep olsa senin şiirini yazamam yine de.

Sen elimden tutunca, deniz başardı içimi. Sen elimden tutunca, yüreğim yeşil yosunlara takılıp günlerce dip akıntılarının peşi sıra gitmek isterdim.

Bardak bardak. Bir denizi boşaltmaktır, bir seveni unutmak.

Derya içinde gül biter mi, yanar tutuşur mavi. Beyhude esme deli rüzgâr, çözdüm ben yelkenimi. Gel gör, içimde gül kuruttum, solup gidecek rengi. Bir düş yeterdi nice gördüm, yaktım ben cennetimi.

Gün bir gün, sevdalanmış geceye gecede yakamoz düşürmüş deryaya. O günden bugüne geceyle gündüz ayrılmaz olmuş ta ki; Güneş tutulup gölge düşürene dek sevdalara.

Mürekkepten denizler, kâğıttan gemiler yaptım. Sonra ismini her yere yazdım. İsmini yazınca seni sevdiğimi sandın, ben seni sevmedim sana taptım!