Dramatik Sözler

Her şeyinle seversin, tüm gücünle belki ama yine kaybedersin. Neden mi çünkü her ‘seviyorum’ diyeni adam zannedersin.

Neresinden vurulmuş diye sorarlarsa, hayallerinden dersin.

Yanlış insanlarla doğru yapmaya çalışınca ‘Neden olmuyor’ demenin de bir anlamı olmuyor.

Özledim gel dese, hiç düşünmeden giderim dersiniz! Ama gerçekler acıdır. Ne o gel diyebilir, ne de siz gidebilirsiniz.

Bende mutlu son yok, başkasında dene.

Sanırım ebem ben doğduğumda göbek bağım yerine, kısmetimi bağlamış.

Senin ağırlığın kadar mürekkep kullandım sana yazdığım sözlerle. İki damla sevemedin beni, sana da yazıklar olsun.

Bir gün benden şikâyet ettiğin ne varsa özleyeceksin.

Çoğu zaman ‘iyi ki varsın’ dediklerimizin gerçek yüzlerini görecek kadar sürprizlerle doludur hayat.

İnce düşündükçe, inciniyor insan.

Ben senin beni sevebilme ihtimalini yanlış hesapladım.

Salak salak sahipleniyoruz insanları, sonra onların hiçbir şeyi olmadığımızı anladığımız anda üzülüyoruz.

Mesaj zamanı yaşanılan pişmanlık evresi; atmalı mıyım? Atmalıyım. Atıyorum, attım, atmasa mıydım? Attım da iyi halt yedim. Allah’ta beni kahretsin.

Üç günlük dünyanın, üçüncü günündeyim.

Öyle karmaşık bir haldeyim ki; ağlaya ağlaya gülesim var!

Oysa ki kendim için yaşamadım, senin için öldüğüm kadar.

Allah’ım bize halden anlayanı gönder, hal bilmezlere yetecek sözümüz kalmadı.

İnsanın en iyi dostu yastığıdır aslında. Mutluluğu da onda gizlidir, gözyaşları da.

Ağacın sallandığı gibi, yaprağın düştüğü gibi sen de sallanıp gönlümden düşme!

Sevgisiz tükenmiş kalbimin atışları. Artık hiç atmıyor sanki. Gelip girsen tekrar yüreğime, sana can vermek için hiç kan pompalamayacak belli.

Kendi işini kendin gör! Sakın unutma; beklenti eken, hayal kırıklığı biçer.

Tam buldum dediğim anda kaybettiğim için bir şeyleri, artık emin olmadan hiç bir şeye sevinmiyorum. Hayal kırıklığından iyidir.

Kimi çok sevdiysem, mutsuz olmam için yemin etmiş gibi uğraştı.

Beni merak etme; hiçbir şey ve hiç kimse için önemli değilim artık.

Gereksiz olan her şey, hayatımda yerini aldı.

Seçtiğin yolda sana mutluluklar diliyorum. Unutmak alışmaktır. Unutursun demiyorum ama, alışacaksın biliyorum.

Öyle yoruldum ki hayattan, kapayıp gözlerimi bir daha açasım gelmiyor.

Bugün günlerden cuma. Yine yeniden. Ve zaman su gibi akıp geçiyor biz öyle bakarken.

Güzelliği anlamak için bir kere bakmak yeter ama bir karara varmak için çok düşünmek gerekir.

Uzadı geceler, sensiz bir türlü geçmek bilmiyor. Sabah olunca en azından yanımdayken görmek umudum vardı.

Hayattaki en zor şey, insanın kendi kendini teselli etmek zorunda kalmasıdır.

Senden başka engelim olmadı benim.

Gece mi daha karanlık, insanların kalbi mi?

Ne söz kaldı nefesimde ne aşk kaldı kalbimde çek git artık üzme beni.

Acıyla dolmuş her aşk, çabuk solar.

Aslında bazen, hayatına girenleri düşünmeyi bir kenara bırakıp, kimlerin çıkması gerektiğini düşünmek gerek.

Bazen bir sözün olur, söylesen de seni yakar, sussan da.

Bahaneler, sadece uzak kalmayı tercih edenler içindir.

Yollarına kurşun döktüm belki gelirsin diye. Odamın ışığını açık bıraktım geldiğinde geriye dönme diye.

Sen hiç her şeyden vazgeçtin mi? Hayallerinden, geleceğinden, ailenden, sevdiklerinden ve güneşten bile? Ben vazgeçtim.

Oluruna bırakamazsın, ölümüne bırakırsın bazen.

Bana yalan söylediğine üzülmedim, bundan sonra sana inanamayacağıma üzüldüm.

Sen de yalan oldun ya, bütün doğrular keyfine baksın.

Bazen olacak gibi gözükür, olacağına inanırsın, sonra tam oldu derken, olan sadece kocaman bir hiç olduğunu fark edersin.

Aslında iyi biriydim, sonra canımı yaktılar duygularımı kaybettim.

Yapılacak yığınla hata varken, biz hep aynı hatayı tekrar tekrar yaparız.

Yıldızsız gecelerden, güneşsiz sabahlara…

Kolay diyorsun, gel bir de sen yaşa sensizliğimi. Atilla İlhan

Bazen aklıma yazacak bir şey gelmiyor. Sanki bütün iyi sözler yazılmış ve yazacak yeni bir söz kalmamış gibi.

Kalbim, seninle gurur duymalıyım, bunca acıya katlandığın için.

Ve sözün bittiği yerde sadece susarsın.

Ağlamıyoruz diye, mutlu sanıyorlar galiba.

Hevesim kaçmasa birçok şeyi başaracağım ama yok arkadaş, yerinde durmuyor ki. Tam geliyor sonra hemen kaçıyor.

Gönlümün pasını silecek, bir gönül dostum da yok.

Bize yakın insanlar, bizi uzaktan da yaralayabilirler.

İnsan hüznünü sayfalarca yazabilir, mutluluğu için dakikalarca kahkaha atabilir. Ama acısını uzun uzun anlatamaz. Öyle işte denir. Öyle…

Yürüdüğümüz yolları gezdim tek başıma yeniden. Bir sen yoktun yanımda kaldırım taşlarında sekerek yürürken.

Ne senden vazgeçesim var; ne de sana gelebilecek bir yolum.

Aslında kendimle çok mutluydum, rahat battı sanırım.

Umudunu yitirme; şu hayatta bir şeyin bitişi, her zaman başka bir şeyin başlamasına sebep olmuştur.

Umutsuz bu bekleyiş, biliyorum gelmeyeceksin. Ama umutsuz da yaşanmıyor be güzelim.

Sen gidince şamdanlardaki mumları yaktım ve sönünceye kadar geri döner dedim. Ama dönmedin, mumlar da bitti. Şimdi bu şamdanları ne yapayım?

Eski yaralarını dindirsin diye sarıldığın insanın sende yeni yaralar açması çok acı.

Aklım koca bir mezarlık. Gömülen gömülene, unutulan unutulana.

En iyisi bugün çıkmamak dışarıya, hani moralim bozulsun istemiyorum. Görmek istemiyorum el ele tutuşmuş çiftler.

Çok şey istemedim ki, yüreğimdeki sevginin hakkını verseydin yeterdi bana.

Sensizken hiç böyle olmamıştım. Ya sana alıştım ya sevgine. Yeter ki alıştırma beni sensizliğe.

Bana olan aşkın biterse bir gün, önce bana söyle ilk ben bileyim.

Aslında acılar hiç geçmiyor, yeni acılar gelince o meşgaleyle eskilere ara veriliyor.

Neyin var? Sorusuna derin bir nefes alıp ‘iyiyim’ diye cevap veren insanların neler yaşadığını tahmin bile edemezsiniz.

Bırakıp giderken ellerimi, beni böyle mahzun bırakmamıştın hiç. Şimdi söyle zalim sevgilim benimleyken aldığın hayatın tadını nasıl alacaksın?

Koskoca bir umudu, küçücük bir insana sığdırdım.

Her şeyi içine atarsın da, kendini atacak yer bulamazsın.

Bir bahçeye giremezsen, durup seyran eyleme. Bir gönül yapamazsan, yıkıp viran eyleme.

Bir şeyleri kafanızda tam olarak bitiremediyseniz, zaman ilaç değil zehir olur insana.

Yabancı bir şarkı gibiyim, dinleyenim çok, anlayanım az.

Birçok kişinin hayali olursun gidip gerçeği olmak istersin, o da hayal olur.

Onsuz kaldığını anladığında uyumayı dene, bundan sonra yapabileceğin en iyi şey o olacak.

Her aklıma geldiğinde gözlerim doluyor. Sorsalar anlatılacak gibi değil; içimde öldüremediğim şey her gün beni öldürüyor.

Senin umurunda olmazdı… Benim, yanında yürürken ayaklarım kesilirdi.

Yanımızda olmayan insanların rüyalarımıza girmesi hiç adil değil.

Sol yanımdasın ama sana dokunamıyorum, bu da bana dokunuyor.

O, yeni bir kadına kalbini bıraktı, ben de artık onu beklemeyi bıraktım.

Eskiden uğruna ölünecek aşklar vardı, şimdi ise sakıza dönmüş çiğnenip atılıyor.