Etkileyici Yazılar

Boğazıma takıldı sevdan. 3 kere sırtıma vur helal de; alışık değilim harama, ondan olacak herhalde.

Ben sende tattım aşkı sevdayı ben sende anladım birini sevip onun olmayı bu bendeki sen hep yaşayacak.

Salatalığın kabuğunu soymak, onun hıyar olduğu gerçeğini değiştirmez.

Dünyadaki hiçbir çıkar, verdiğiniz sözü tutmamaya veya kendinize olan saygınızı kaybetmeye değmez.

Aşka bedel lazım… Beden değil.

Toplumun genelinin neler döndüğünden haberi yoktur. Hatta haberi olmadığından bile haberi yoktur.

Dudağında yangın varmış dediler, ta ezelden yayan koşarak geldim. Alev yanaklara sarmış dediler, sevda seli oldum; taşarak geldim.

Gittiğin yerde boşluk dolduran değil, gittiğin zaman boşluğu doldurulamayan ol.

Gençliğimi sadaka verdim şu dilenci yıllara.

Kelebek misalidir aşk; anlamayana ömrü günlük, anlayana bir ömürlük!

Giden gitmiş, hüznü ayaklandırmak boşuna.

Yolunu değiştirmeden gittiğin sürece, ne kadar yavaş gittiğinin bir önemi yoktur.

Ya farkıma vardığında, farkın kalmamış olursa?

Hayata karşı ilk küskünlüğümüz, yanımızda sandığımız kişileri, karşımızda görmemizle başlar.

En ağır işçi benim; gün yirmi dört saat, seni düşünüyorum.

Aşkın her halini gördüm, artık ne hali varsa görsün.

Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim.

İçin ağlasa da kim duyar seni? Kim anlar dışarıdan olup biteni? Leyla’nın yüzünü görenler bilir: Mecnun’un kalbine batan dikeni!

Kirli bir çocuk yüzüyüm kapında; ama dünyanın en temiz gözleriyle bakıyorum sana. Şeker değil istediğim, yüreğini koy avuçlarıma.

Olgun bir adamı dost edinmek isterseniz, eleştirin; basit bir adamı dost edinmek isterseniz methedin.

Öyle bir gel demelisin ki, mesafeler anlamını yitirmeli.

Her şeyi yapacak kadar istekli, hiçbir şeyi yapamayacak kadar yorgunum.

Başkalarının senin hakkında ne düşündükleri konusunda endişe duyduğun sürece, onlar senin sahibindir.

Başkasının önünü aydınlatırken kendi yolumuza da ışık tutarız.

Bizi biçimlendiren hayatımızdaki olaylar değil, bu olaylar karşısında geliştirdiğimiz inançlardır.

Bazı anlar vardır unutamazsın. Tekrarını istersin ama pozisyon kaçmıştır.

Kalp midir insana sev diyen yoksa yalnızlık mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek; bir muma ateş olmak mı, yoksa yanan ateşe dokunmak mı?

Benim şiirlerim çay kokar, düşlerim sade sen. Demlikte nefesin, bardakta gamzen.

O kadar güzel unutmuştun ki beni, hatırlatmaya kıyamadım.

Hayat yolunda çıplak ayakla dolaşma hayal kırıklarım ayağına batabilir.

Gerek yok her sözü, laf ile beyana. Bir bakış bin söz eder, bakıştan anlayana.

Sanmasınlar yıkıldık, sanmasınlar çöktük. Bir başka bahar için sadece yaprak döktük. Mevlâna

Bu kadar yürekten çağırma beni. Bir gece ansızın gelebilirim. Beni bekliyorsan, uyumamışsan, sevinçten kapında ölebilirim.

Uçurtmalar rüzgâr gücü ile değil o güce karşı koydukları için yükselirler.

Seni soruyorlar. Öldü mü diyeyim yoksa dönecek mi? İkisi de imkânsız değil mi? Çünkü biliyorum asla geri dönmezsin. Ve biliyorsun sen benim için asla ölmezsin.

Aslında her insan bir romandır ve biraz kahramandır. Gün gelir anlar ki, harcadığı tek şey hayalleri değil, zamandır.

Biz birbirimize dönmüş iki ayna gibiyiz. İçimizde binlerce olsa da görüntümüz biz sadece birbirimizi görürüz.

Biliyorum, sığmazsın hiçbir yere bu sevdayla, dünya sana dar. Ama dayan gönlüm! Dayan ki her gecenin mutlaka bir sabahı var.

Sen böyle güzelken bana söz düşmez bakma, şiirler yazdığıma.

Eğer her zaman yaptığını yaparsan, her zaman elde ettiğinin aynısını elde edersin, daha fazlasını değil.

İnsanlarla uzun süre yaşayamıyorum. Sonsuzluğun payından bana biraz yalnızlık gerek.

Allah ile olduktan sonra ölüm de, ömür de hoştur.

“İyi insan lafın üstüne gelir” demişse eskiler ve ben sürekli seni konuştuğum halde gelmiyorsan; demek ki iyi bir insan değilsin.

Üzgünüm diye başlayan bir cümle duyarsanız şayet, hazır olun cümlenin sonunda üzgün olan tek kişi siz olacaksınız.

Gel beraber alalım nefesimizi sevdiğim. Sensiz boğazımdan geçmiyor.

Kötü bir işin en gizli şahidi vicdandır.

Gören göze karanlık perde olamaz. Görmek istemeyen göze ışık ne yapsın.

Nasıl mı sevdim seni? Herkese yol, sana sol yanımı verecek kadar.

2 duble rakıdan sonra herkes herkesi sever, söyle ona beni kahvaltıda sevsin.

Gözler yaşarmadıkça gönüllerde gökkuşağı oluşmaz.

İnsan geride bıraktıklarını özler, sahip olduğundan sıkılır, ulaşamadığına tutulur. Genelde ulaşılmaz olan hep aşk olur.