Fenomen Sözler

Bir zamanlar senin çirkinliklerin de güzeldi; şimdi güzelliklerin bile çirkin.

Özlüyorum, ölüyorum, bitiyorum ama geri istemiyorum. Bu nasıl bir his lan.

İki biradan sonra herkes herkesi sever. Sen beni kahvaltıda sev!

Aklı yarda olanın, gözü yerde olur.

İlk başta herkes iyidir. İnsanların ilk söylediklerine değil, son yaptıklarına bakacaksın.

Bir hoşça kala sığdırdı beni, yere göğe sığdıramadığım.

Bir kız hoşlandı mı, o adamın anneannesinden kayıp eniştesine kadar her şeyi öğrenir.

Sabretmesini bil, vaktinden önce çiçek açmaz.

İplerdeki düğümler bir şekilde çözülür. Asıl mesele boğazındakiler. La Edri

Bu dünya iyi olanların değil, iyi oynayanların dünyası.

Özlemin azı çoğu olmaz, ağırdır işte!

İplerdeki düğüm bir şekilde çözülür. Asıl mesele boğazdakiler.

Herkesleşiyorsun. Yapma ne olur.

Bazen tanıdığına bin pişman olursun. Anandan emdiğin süt burnundan gelir. Bazen birini geç tanıdığına pişman olursun.

O da sevecekti ama işi çıktı demek ki. Yoksa kesin severdi.

Hayata karşı ilk küskünlüğümüz; yanımızda sandığımız kişileri, karşımızda görmemizle başlar.

Dünya gözü ile bakan yüzü, gönül gözü ile bakan özü görür. Mevlâna

Kalbimi kırdığın gecenin sabahında bile sana sarılıp ağlamak istiyorum. Bu kadar neden sever insan.

“Boş ver” kelimesi de olmasaydı hayat çekilmezdi.

Yanıltmasın seni masum bakışlar, bazılarını şeytan ayakta alkışlar.

Aradığı zaman uyuyormuş gibi rol yaptıklarımız var. Bir de uyurken aradığında ‘uyumuyordum konuşabiliriz’ dediklerimiz.

Bana dikenini gösterirken, başkalarına çiçek açışını hiçbir zaman unutmayacağım.

Aşkın kapısı her zaman açık, önemli olan sen aşka açık mısın?

Herkesi geçtim de senin de öyle düşünmen kalbimi acıttı.

Nasıl oluyor da insan, yaşamına onca güzellik katmış birini günün birinde bu kadar anlamsız bulabiliyor.

Seni görmezken bile bu kadar seviyorsa gönlüm. Görünce nasıl dayansın ki!

Demek ki neymiş; kahpe olan sadece Bizans değilmiş.

Senin şerefe kaldırdığın kadehi ben hep mutluluğa kaldırdım… Çünkü senin şerefe benim ise mutluluğa ihtiyacım var.

Allah çok verip azdırmasın, az verip aratmasın.

Bazen senin hiçbir şey yapmana gerek kalmaz; Allah senin intikamını sessizce alır.

Ah benim sevdasında bencil ama yüreğinde sağlam sevdiğim. Aklıma gelişini seveyim. Ne güzel darmaduman ediyorsun beni.

Yorma kendini, bırak hayatına eşlik etmek isteyenler seninle gelsin.

Sen benim şarkımsın, herkesin dili dönmez.

Buralardan gitme, buralar gitsin; sen gitme.

Ya farkıma vardığında, farkın kalmamış olursa?

Ya kelebekler dünyayı gördükten sonra intihar ediyorsa?

Oluruna bıraktım, olmuyorsa tamamen bırakacağım.

Umursamam gereken şeylere gereğinden fazla değer verip üzülmek gibi huyum var.

Ayrılıktan sonra, kalbini bir müddet ilişkiye kapatmak; yalnızlığı değil, asilliği gösterir.

Birinin hayatına öylece girip… Onlar için değerli bir hale gelip, sonra da çekip gidemezsin öylece.

Zayıf noktamı bilen kim varsa istisnasız oradan vurmaya çalıştı ama şöyle de bir şey var benim yüzleştiğim yarayla beni kanatamazsın.

Sen yeter ki çocukluk yap, gönlümde salıncağın hazır.

Acıyorum sana, yemin ederim böyle bir sevginin içine ettiğin için acıyorum.

Yalnız olmak, yanlış kalpte olmaktan iyidir.

Yağ satardık, bal satardık; ne güzel yıllardı kimsenin kimseyi satmadığı.

Bana düşman kim varsa hep zayıf noktamdan vurmaya çalıştı. Bilmedikleri insan yüzleştiği yaralarla kanatamazsınız.