İnstagram Mesajları

İnsan özledikçe durgunlaşır.

Bana senin olduğun şehir lazım.

Senin şerefe kaldırdığın kadehi ben hep mutluluğa kaldırdım… Çünkü senin şerefe benim ise mutluluğa ihtiyacım var.

Sevmeye korkar oldum. Teşekkürler, eserinle iftihar edebilirsin.

Hayata karşı ilk küskünlüğümüz; yanımızda sandığımız kişileri, karşımızda görmemizle başlar.

Kırılacak 206 tane kemiğiniz varken, aptalın biri gelir kalbinizi kırar.

Neden sancılar eksik olmaz, iyi insanların yüreğinden?

Aradığı zaman uyuyormuş gibi rol yaptıklarımız var. Bir de uyurken aradığında ‘uyumuyordum konuşabiliriz’ dediklerimiz.

Bana da yazıklar olsun; çağırsan yine geleceğim.

Ah benim sevdasında bencil ama yüreğinde sağlam sevdiğim. Aklıma gelişini seveyim. Ne güzel darmaduman ediyorsun beni.

Yağ satardık, bal satardık; ne güzel yıllardı kimsenin kimseyi satmadığı.

Gülmüyorsun ki. Gülsen kapanacak yüreğimde açtığın yara.

Ayrılıktan sonra, kalbini bir müddet ilişkiye kapatmak; yalnızlığı değil, asilliği gösterir.

Yeniden olamaz bazı şeyler, o duygularla vedalaştık.

Umursamam gereken şeylere gereğinden fazla değer verip üzülmek gibi huyum var.

Aşkın her halini gördüm, artık ne hali varsa görsün.

Bana dikenini gösterirken, başkalarına çiçek açışını hiçbir zaman unutmayacağım.

Artık yeni baştan olmaz. O duygularla çoktan vedalaştık.

Kalbimi kırdığın gecenin sabahında bile sana sarılıp ağlamak istiyorum. Bu kadar neden sever insan.

Benden başkası olmayacak. Kıskancım ben, o kadar!

Ben, sonu böyle olsun diye sevmemiştim.

Aslında soğuk birisi değilim. Yapmacık samimiyetleri sevmiyorum.

Gitmem diyenlerden öğrendik, yalnız kalmayı.

Nasıl koydum ama? Seni insan yerine.

Sanki dünyamdaki bütün renkler kayboldu.

Aklına hiç gelir miydi, hiç aklıma gelemeyeceğin.

Biraz muhabbetini, biraz sesini özledim. Ama en çok seni özledim.

Yalnız olmayı, gitmem diyenlerden öğrendik.

Biraz seni özledim. Biraz sohbetini. Biraz sesini.

Kalp herkeste var; yürek başka bir şey.

Özlüyorum, ölüyorum, bitiyorum ama geri istemiyorum. Bu nasıl bir his lan.

Herkesleşiyorsun. Yapma ne olur.

Zayıf noktamı bilen kim varsa istisnasız oradan vurmaya çalıştı ama şöyle de bir şey var benim yüzleştiğim yarayla beni kanatamazsın.

Neden sancılar eksik olmaz, iyi insanların yüreğinden?

Bazen tanıdığına bin pişman olursun. Anandan emdiğin süt burnundan gelir. Bazen birini geç tanıdığına pişman olursun.

Birinin hayatına öylece girip… Onlar için değerli bir hale gelip, sonra da çekip gidemezsin öylece.

Bir kız hoşlandı mı, o adamın anneannesinden kayıp eniştesine kadar her şeyi öğrenir.

Her dost dosdoğru dost olmuyor.

Soğuk biri değilim. Gereksiz samimiyeti sevmiyorum.

Seni görmezken bile bu kadar seviyorsa gönlüm. Görünce nasıl dayansın ki!

Bana düşman kim varsa hep zayıf noktamdan vurmaya çalıştı. Bilmedikleri insan yüzleştiği yaralarla kanatamazsınız.

Eğer hala yalnızsan, Allah seni birilerinden koruyor demektir.

Nasıl oluyor da insan, yaşamına onca güzellik katmış birini günün birinde bu kadar anlamsız bulabiliyor.

En yeni ilişki biçimi; arkadaşın 1 tık üstü, sevgilinin 1 tık altı.

Bir zamanlar senin çirkinliklerin de güzeldi; şimdi güzelliklerin bile çirkin.

Ya farkıma vardığında, farkın kalmamış olursa?