Kahırlı Sözler

Bana bir hırsız lazım, tüm dertlerimi çalacak.

Sükût eyledim kahrı var dediler. Biraz söyledim zehri var dediler. Sustum kahrından susuyor dediler. Biraz konuştum zehrini kusuyor dediler. Mevlâna

Madem gidiyorsun bura son durak ne adres ne mektup ne resim bırak kendinden bir parça bir cisim bırak saçından birkaç tel ver de öyle git.

Mesafe korkunç bir şeydir. Özlüyor mu unutuyor mu bilemezsin.

Senin yüzün güzel olsa ne olur ki kalp kömür karası olduktan sonra…

Bazı insanlar söyleyeceği çok şey varken susar. Çünkü anlayanı yoktur. Bilir!

Kahır dolu günlerin ertesindeyim. Geçmişten geldim. Geçmişimle geldim. Ne çok acılar birikmiş ben de hiç bilmedim. Şimdi yakıyor içimi hatalarımın hiç geçmeyen yangını. İçim dışım pişmanlık dolu. Nereye gidiyor bilmiyorum bu kahrın sonu.

Herkesin bir derdi var her derdin bir acısı. Acılarım katlanılmaz değil ama bir de tuz basanı var! Mevlâna

Sen susunca çok yoruluyorum! Acaba neyi anlatmıyorsun.

Ey hayat! Kahrını çekiyorum. Gülümse!

Olmayacak insanlarla kalıbını aşan hayaller kuruyoruz. Ama unutuyoruz. Ağaçtan maşa aptaldan paşa olmaz.

Bir dosta ve sıcak bir ele ihtiyacın olduğunda diğer elini tut. Kimseden fayda yok bu devirde.

Ben yalnızca sevdiklerimden korkarım. Çünkü beni sadece onlar incitebilir.

Aslında söylediklerimden çok sakladıklarımda gizliyim. En iyisi anlamak için konuştuklarımdan çok sustuklarıma kulak verin.

Boş ver! Yaşa girsin. Çok düşünerek ya keyfini ya da keçileri kaçırırsın.

Yanımda olsaydın anlatacak çok şeyim vardı sana. Belki de susardım saatler boyu. Konuşmam gereken hiçbir yerde konuşamadığım gibi. Tarık Tufan

Acıtıyor değil mi? En çok önemsendiğin insan tarafından göz ardı edilmek.

Gül filizlendiği günden itibaren güneşe âşıktır. Her ne kadar güneş her gece ayın görkemine kanıp gülü bıraksa da gül binlerce yıldıza kanıp güneşi aldatmazmış.

Yalnızım. Çünkü herhangi biriyle değil beklediğime değecek kişiyle devam etmeliyim bu yola. Can Yücel

Beni ben yapan kazandığım savaşlar değil kaybettiğim savaşlardır. İnsan kazanarak öğrenmez kaybederek öğrenir.

Ama insanın kendi vicdanı sözden daha ağırdır.

Beni ben yapan şeyler seni sen yapmaya yetmeyebilir.

Mutluluğu herkesle paylaşabilirsin ama acıyı paylaştığın insanlar özeldir.

Ağlasam sustuklarım dökülür mü ellerime ellerin gibi?

Tespih gibi oldu acılarım çektikçe başa dönüyorum.

Giyinip boyansan da renkler üzerinde solar ruhun siyahsa.

Ruh dünyamda kavimler göçü var, bu aralar.

En çok güvendiklerimiz öğretiyor bize, kimseye güvenmememiz gerektiğini.

Beni çok çabuk unutmuş olabilirsin olsun. Bilirsin severim balıkları.

Ağlaya ağlaya geldiğin bu dünyada güle oynaya yaşayacağımı kim söyledi?

Canımı yaktıktan sonra helallik isteyenlere sözüm, cehennemde görsem üstünüze benzin dökerim.

Sen sen ol önce insan ol geri kalan her şey peşinden gelir zaten.

Bilir misin gönül derin küser yarasına yara açana!

Vücudumun %70’i su falan değil; bildiğin sıkıntı.

Ya sevmelisin adam gibi rol yapmadan ya da gitmelisin bu şehir bir intihara sahne olmadan.

İstenmediğim gönülde gölgemi bile bırakmam ben.

Gitsem ayrılık kalsam yalnızlık.

Kabullenmek kendi mezarına toprak atmak gibidir bazen.

Bana geleceksen her şeyinle benim olarak gel. Bir emanet gibi geldikten sonra yanımda olmanın ne anlamı kalır ki.

Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler ağzına dolar insanın. Sussan acıtır konuşsan kanatır. Oğuz Atay

Sustuğun hiçbir cümleden konuştuğun kadar pişman olmazsın.

Hiç kimseye acınızı göstermeyin. Çünkü; ateşinize odun atacak kişi var.