Kul Nesimi Sözleri

Sofular haram demişler bu aşkın şarabına. Ben doldurur ben içerim günah benim kime ne!

Nesimi’yim vay başıma, kanlar karıştı yaşıma, yağın gerekmez aşıma, yeter zehirin katmasın.

Gah giderim medreseye ders okurum. Hak için, gah giderim meyhaneye dem çekerim kime ne?

Yanmaktır bizim kârımız. Harcedelim hep varımız. Pervâneler yaranımız. Gelsün bir hoşça yanalım.

Kalbim defter, dilim kalem, yazarım, hakikat emrini duyaldan beri, yitirdim Leylâ’mı gurbet gezerim, Mecnun gibi aşka uyaldan beri.

Bende sığar iki cihan, ben bu cihana sığmazsam, yersiz, yurtsuz cevher benim, hiçbir mekâna sığmazsam.

Kelp rakip böyle diyormuş. Güzel sevmek pek günah. Ben severim sevdiğimi, günah benim kime ne. Nesimi’ye sordular, yarin ile hoş musun, hoş olayım olmayayım o yar benim kime ne.

Müddeîler arasında dediler mey haram. Sâkî-i dilcû elinden ben içerim kime ne.

Elif Allah dost eyleyen meylide güzel yar güzel yar aşıkları da mest eyleyen huyu da güzel yar güzel yar.

Yanarım yoktur dumanım, gönlümde yoktur gümanım, al malım bağışla canım, varım meydanda meydanda.

Kendin kadrin bilmeyen ne bilir dostun kıymetin. Merkebin boynuna cevahir takmanın faydası ne.

Sabır gerek yahut sefer.

Gitti bugünkü gün, dün ele girmez.

Gâh çıkarım gökyüzüne seyrederim âlemi, gâh inerim yeryüzüne seyreder âlem beni.

Kolay mı gerçeğe ermek, dost bağında güller dermek, orada kalsın değer vermek, yeter ucuza satmasın.

Gerçi bugün Nesimi’yim, Haşimi’yim, Kureyşi’yim. Bundan uludur ayetim, ayate şana sığmazam.

Cümlenin rızkını veren ol gani serdar iken, yeryüzünün halifesi hünkara minnet eylemem.

Ey gönül el aynasına bakmanın faydası ne. Sermayenden zararın var, satmanın faydası ne.

İblisin talim ettiği yola minnet eylemem.

Felek benim senden bir sualim var.

Söyledim daim “Enelhak” zülfünü can düşeli, tâ beni Mansur gibi berdâr etti uş.

Bir can gördüm diri yiyor yılanı, emanete hıyanet ettiği için.

Par içinde biten gonca güle minnet eylemem.

Ben bana tek yâr olayım yâre yoktur minnetim.

Eyle perhiz, sakın dilden her hata dilden çıkar cahile verme sırrını, sır elden çıkar.

Bu yolda can yoktur, canan isterler. Gönül kabesinde erkan isterler.

Zamanın hüzn-ü derdinden gönül bulmaz safâ.

Zerrece tamahım yoktur şu dünyanın varına, rızkımı veren Hüda’dır, kula minnet eylemem.

Vahdet kaynağından dolu içenler, kanım lştır bâdeye şarap istemez. Hakîkat sırrına candan erenler, ermiştir mahbuba mihrap istemez.

Taramış zülfünü gerdana atmış. Beyaz ellerine al kına yakmış. Dedim öpüşelim dedi ki yok yok.