Meyhane Sözleri

Seçici olacaksın bu hayatta, rakının sahtesi insanın kahpesi çarpar.

Biz kimleriz diye sorma, biz hayata boş vermişlerdeniz. Bize hayat nedir diye sorma, biz hayat deryasında yüzenlerdeniz. Bizi arama lüks meyhanelerde, bulamazsın. Biz dost şarabı içenlerdeniz. Bize dost, arkadaş nedir diye sorma, biz onlar için ölümüne gidenlerdeniz.

Bir meyhane keşfettim mezarlığın karşısında, beni ararsan ya ordayım ya da tam karşısında!

Meyhaneler sakini ol; iç, mihrapları yak, Kabe’yi ateşe ver. Fakat ey insan, kendini cinsini incitme! Halide Edip Adıvar

İlk defa yıkılmadık bu yalancı dünyada. Elbet yine kalkarız.

Biz aşkı öğrettik, onlar meyhane yollarını.

Bize bahane mi yok? Bugün de dağlar denize paralel deyip içeriz.

Galata’da bir meyhanede, aklım o zat-ı şahanede!

Sarhoşken dört kadın severim ben. İkisi annem, ikisi sen.

Ne zaman birine güvensek, ertesi gün rakı içiyoruz.

Rakı kadının gözlerini, erkeğin sözlerini güzelleştirir.

Rakı erkeğin makyajıdır, bardak tazelendikçe erkek güzelleşir.

Rakı şarap içiyorsam sana ne yoksa sana zararım içerim ikimizde gelsek kıldan köprüye ben dürüstsem sarhoşken de geçerim. Neyzen Tevfik

Getir bir 70’lik Sebastian, maksat başımızda büyük bulunsun.

Olsa mesela; rakının yanında balık, insanın içinde umut, ülkenin başında Atatürk.

Çıkarın sigaraları, bu gece hayal kuracağız!

Kırar gibi tokuşturup kadehleri, gırtlağınla seviştireceksin meyleri Gömeceksin kendini şişelerin dibine, ölür gibi içeceksin! Öleceksin arkadaş!

Rakı cevabı bulmak için değil, soruyu unutmak için içilir.

Gözden uzak olan gönülde rakı olur!

Bazı insanlar özledim diyemez. Oturur bir kadeh daha içer.

Gönül kime söz vermişse, rakı onunla güzeldir!

Meyhaneden masam kaldırıldı, karakoldan defterim dürüldü, savcı kalemimi.

Hayat seni A noktasından B noktasına götürür. Rakı ise her yere.

Biz giden sevgilinin geri gelmeyeceğini 1938 yılında öğrendik. Bundandır içmemiz.

Her şey ve herkes yerli yerinde gerek; mecliste sefihe, meyhanede fakihe inanma.

Aşk, kadınları kuaföre, erkekleri meyhaneye sevk eder.

Kadın çok seviyordu. Adamsa o sevgiden habersizdi. Bir rakı masası geleneği olarak o gecenin şerefine kalktı bardaklar havaya. Yarasın, dedi adam. Haklısın, dedi kadın içinden. Yara’sın!

İçin kıpır kıpır, deniz kıpırtısızsa, vakit kerahet vaktidir. Kerahet vakti, rakının şart vaktidir.

Bu da bize bir dedemizden yadigâr, gittiği yerler dert görmesin, gittiği yerde gül bitsin, dalında bülbül ötsün hem yarasın hem şifa versin, bütün sarhoşların kulakları, çın çın çınlasın.

Al kadehi eline, dokun gönül teline, muhabbet alemine bir merhabadır rakı.

Şarap kadının teninden, rakı kadının derdinden içilir derler. Çünkü şarap aşkın, rakı ayrılığın içkisidir.

Rakıyı içince çok gülen ama sevdiği şarkı çalınca gözleri dolan insanları sevin.

Önce kendine gel, sonra meyhaneye, kalender ol da gir kalender haneye. Bu yol kendini yenmişlerin yoludur, çiğsen başka bir yere git eğlenmeye.

Tek tesellim kadehler, başka bir şey istemez. Sarhoş etsin yeter ki, rakı şarap fark etmez.

Şarap yaşayanlar içindir, rakı ise hikayesi yarım kalanlar için.

Rakı masası, kalbin anahtarının çözüldüğü tek yerdir. Bu yüzden adına çilingir sofrası denilir.

Yıkılsın dershaneler, açılsın meyhaneler.

Önce kendine gel, sonra meyhaneye.

Kırılsın bütün kadehler, yerlere dökülsün meyler. Sen yanımda yoksun ya, yıkılsın meyhaneler.

Bütün meyhaneler benim olsun. Benim olsun şişeler. Gözünden akan yaşı, mey diye içiyorum. Sen diye içiyorum.

Rakıyı içmek marifet değildir. Marifet, adam gibi, demlenme zevki alacak biçim ve miktarda içmektir.

Ve bazen rakı; umutları yeniden demler. Ne demiş şair, rakı içiyorsanız, bitmemiş bir şeyler vardır.

Adabı vardır rakının. Önce kiminle içtiğini bileceksin, sonra kime içtiğini.

Bende kül olan, kolay kolay tekrar alev almaz.