Neşet Ertaş Sözleri

Gönül Mecnun olmuş çölde geziyor.

Hak bildiğim yoldan ayrı gitmedim, koğular getirip gıybet etmedim, gönülleri kırıp can incitmedim, bir garip sazımı çaldım giderim.

Sen beni gülünce mutlu mu sandın, yalandan yüzüme gülen dünyada.

İnsanları birbirinden ayıran mezhepçilere karşıyım, mezheplere değil.

Ne söyleyeyim şu dünyanın haline dağlar ayrı ayrı, çöl ayrı ayrı, şu insanlar bölüşmüşler dünyayı Hudut ayrı ayrı yol ayrı ayrı.

Mühür gözlüm, seni elden sakınırım kıskanırım.

Herkesin bir Zahide’si vardır.

Uyku girmez gözüne, gönlü viran olanın.

Aşk biterse yorulur insan, ben ne zaman ölürsem Neşet yoruldu desinler.

Seviştiğimde mutlu olurum, sevgisiz imanı nasıl bulurum, böyle inandım böyle bilirim, sevişmek ibadettir sevgi imandır.

Nerde bir türkü söyleyen görürsen korkma yanına otur. Çünkü kötü insanların türküleri yoktur!

Kendi kendisinden utanmayan, yeryüzünde hiç kimseden utanmaz.

Gel sevelim, sevileni seveni sevgisiz suratlar gülmüyor canım, nice gördüm dizlerini döveni, giden ömür geri gelmiyor canım.

Darda kaldım diye umutsuz olma, yok iken dünyayı var eden vardır.

Sevgi dünyasına yalan girmez, gönülden sevmeyen Hak’ka eremez.

Ben diyorum ki, insan ve insanoğlu var. Ayrımcılığın sonu kavgadır, kavganın karı var mı?

Özü gülmeyenin yüzü güler mi?

Kadın insandır. Biz erkekler ise insanoğlu.

Bir de şu var; Gönlün’ün eşini bulan garip değildir

İlimsizlik bilgisizlik yüzünden, cehalet hortlayıp çıkar mı çıkar. Sevgisizlik saygısızlık yüzünden, insan insandan bıkar mı bıkar.

Gönlünün eşini bulan garip değildir. Ağla sazım ağlanacak zamandır.

Denizi seyretmek gibidir bozkırda gökyüzünü seyretmek.

Gönül kimi severse, aşk onda güzeldir.

Ağla sazım ağlanacak zamandır.

İki büyük nimetim var. Biri anam, biri yârim. İkisine de hürmetim var. Birisi var etti beni, birisi yar etti beni.

Biz doğduğumuzdan beri yoksulduk. Varlığı görmedik ki yoksulluktan şikâyet edelim.

Güneşe gülle at, karartır mı hiç? Allah sevmediğini yaratır mı hiç? İnsan olan insan darıltır mı hiç? Haksızlık haksızın özünden olur.

Can yakıp da kalp kırma ey insanoğlu. Senin de gül benzin solacak bir gün. Her canlının kalbi Allah’a bağlı. Herkes ettiğini bulacak bir gün.

Gurbette olanların hiçbiri mutlu değil ben mutluyum diyene rastlayamazsın. Neden? Gurbet herkesin içinde taş gibidir.

Ahu gözlerini sevdiğim dilber, sana bir sözüm var diyemiyorum.

Kendini bilen bilmeyenin kusuruna bakmaz!