Ölen Kardeşe Sözler

Yokluğunun ilk yılı oldu ama senin yokluğunun acısı bende ilk günkü gibi taze. Bir yıl boyunca seni düşündüm, senli günlerimi düşündüm. Ben hep seni özledim.

Çok özlediğim halde sarılamadığım insanlar var canımdan çok sevdiğim biricik abim gibi.

Allah’ım sevdiğim insanı canım kardeşimi bu gece rüyalarıma gönder. Onu çok özledim rüyamda ona sıkı sıkı sarılmak ve özlemimi biraz olsun gidermek nasip et.

Seni bir daha görememek acı verse de bana, elimi uzatıp tutamasan da her daim kalbimdesin kardeşim.

Benim canımdan çok sevdiğim nur yüzlü abim kabrin nuru pür, mekânın cennet olsun.

Mutluluk adına bu hayatın bana verdiği her şey, meğer sende saklıymış. Yaşadığım her şey seninle güzelmiş. Mekânın cennet olsun güzel kardeşim.

Seninle birlikte yaptığımız her şey, seninle birlikte gezdiğimiz her yer bana seni hatırlatıyor. Uzaklara bakıyorum gözlerimin önüne sen geliyorsun. Seni çok özlüyorum canım kardeşim.

Sensizlik çok zormuş be kardeş, sen olmayınca bir yanım hep eksik oluyor benim.

Kardeşim sen bizim bir tanemizdin aramızdan böyle zamansız ayrılman bizi derinden yaraladı. Sensiz bir hayat bom boş bir dünyadır artık benim için.

Seni özlüyorum, senli günlerimizi özlüyorum. Senin olduğun zamanların mutluluğunu özlüyorum. Ne olur rüyalarıma gel, gel de birazcık sana olan özlemim dinsin kardeşim.

Canın sıkıldığı zaman beni ara diyordun. Söyle şimdi canım sıkıldığı zaman, seni özlediğim zaman kimi arayayım. Bak şimdi senin yanında mezarının başındayım. Yaşadıklarımı bir bir sana anlatıyorum benim güzel abim. Ama sadece ben konuşuyorum.

Ben seni öyle çok seviyordum ki canım abim sana hiçbir zaman doyamadım. Senin aramızdan ani ayrılman beni derinden üzdü, yüreğimi parçaladı.

Ne zaman bir cenaze görsem ne zaman ölüm lafını duysam hemen seni hatırlıyorum, yüreğim yanıyor, kalbim sızlıyor.

Canım abiciğim benim hayatımın tadı da tuzu da senmişsin. Sensiz bu hayatın ne tadı var ne de tuzu.

Sizin hiç abiniz öldü mü? Bu dünyadaki en candan arkadaşınız, dertlerinizi, mutluluğunuzu paylaştığınız, sıkıştığınız zaman yardımınıza koşan abiniz öldü mü?

Daha biz seninle büyük işler yapacaktık, büyük hayallerimizi gerçekleştirecektik. Böyle gitmek oldu mu be güzel abiciğim.

Sensiz günler gelip geçiyor, mevsimler değişiyor, yıllar su gibi akıp gidiyor ama sana olan özlemim geçmiyor, hala günlerimde seni arıyor, hep gözlerim uzaklara dalıyor seni anıyorum.

Bu hayata yorgunum, kırgınım, bu kadere dargınım, küskünüm. Her gün giderek artıyor sana olan özlemim.

Canım abiciğim sen aramızdan ayrılalı yıllara oldu ama senin yokluğuna hiç alışmadım. Sen varmış gibi yaşıyor, sen bir gün çıkıp gelecekmişsin gibi yollara bakıyorum. Seni çok özledim.

Hiçbir şey yolunda gitmedi ama sen neden gittin kardeşim?

Güzel abim yokluğun çok soğuk ve acı sensizlik kocaman bir boşluk sensiz bir hayat bomboş yaşamak gibi.

Kardeşim benim çok özledim seni; seninle aynı masada yemek yemeyi, aynı evin içinde boğuşmayı, sonrada aynı odada uyumayı özledim.

Belki zamanla geçer dedim, sensizliğe zamanla alışırım dedim ama olmadı yapamadım. Ben sensizliğe hiç alışamadım.

Bak kaç sene oldu sen aramızdan ayrılalı ama yaram hala kabuk bağlamadı. Sen ölünce hayatımda kocaman bir boşluk açıldı ve o boşluk bir daha dolmadı. Seni çok özledim abiciğim.

Bana dediler ki ölenle ölünmez zamanla alışırsın böyle yaşamaya alışman gerek dediler. Ama ben aradan bu kadar zaman geçmesine rağmen senin yokluğuna alışamadım. Ne senin yoluğuna alışabildim ne de sensiz kaldığım yerden hayatıma devam edebildim. Senin olmadığın bir hayattan ne bekleyebilirim ki.