Ölüm İle İlgili Sözler

Sen hiç ölümün gölgesinde özgürlük yaşadın mı?

Ölüm olmasaydı, hayat bütün güzelliğini kaybederdi.

Biz ölülerin kusurlarının ıstıraplarını çekeriz ve faziletlerinin, mükâfatını alırız.

Ölüm eski bir şeydir; ama her insana yeni görünür.

Ölmeden önce herkes, neden kaçtığını ve neye koştuğunu ve bunun nedenini, öğrenmeye çalışmalıdır.

Herkes kimsenin sağ kalmadığını bilir de kendisinin öleceğine inanmak istemez.

Ölüm size ne sağken kötülük eder ne ölüyken; Sağken etmez, çünkü hayattasınız, ölüyken etmez, çünkü hayatta değilsiniz.

Ey hayat, seni bu kadar kıymetli tutuşum, ölüm sayesindedir.

Ün, gençlik ve gurur… Mezar hepsini alır.

Ölümden ne korkarsın, korkma, ebedi varsın.

Ölüm, akıllı bir adamı hiçbir zaman apansızın almaz, o her zaman gitmeye hazırdır.

Ölüm, her şeyi eşit yapar.

Ölüm daima gözünün önünde olsun, o zaman asla adi endişelere düşmezsin ve hiçbir şeyi fazla hırsla arzu etmezsin.

Dünyadaki varlıkların varoluşlarının hakikati, onların sonlu olmasıdır. Bütün sonlular ise gelip geçicidir ve yok olmanın nüvesine sahiptir.

Centilmen olarak doğmak bir tesadüftür; fakat bir centilmen olarak ölmek büyük bir başarıdır.

Ölmüşlerini unutma ki, yarın öldüğün zaman seni de unutmasınlar.

Ölümden kaçmak için attığımız her adım, bizi meğer ölüme götürülmüş anladım.

İyi geçen bir gün nasıl mutlu bir uyku getirirse, iyi geçen bir yaşam da mutlu bir ölüm getirir.

Ölüm bir köprüdür, dostu dosta kavuşturur.

Yeryüzünde hüküm süren kuvvet; hayat kuvveti değil ölüm kuvvetidir.

Ölüm son uyku değil, son uyanıştır.

Ölüm hiçbir zaman, iyi karşılanan bir misafir değildir.

Ölüm bir defa gelir, fakat hayatın her anında kendisini hissettirir. Ölüm korkusu, ölmek ıstırabından daha ağırdır.

Doğduğunda sen ağlamıştın, herkes bayram etmişti. Öyle bir hayatın olsun ki öldüğünde herkes ağlasın, sen bayram et.

Hakikatte ölüm, ruhun aletlerini kullanmasını terk etmesinden başka bir şey değildir, ruhun aletleri ise organlardır.

Dünyaya geldiğiniz gün, bir yandan yaşamaya, bir yandan da ölmeye başlarsınız.

Korkaklar ecelleri gelmeden birkaç kere ölürler, cesurlar ölümü bir kere tadarlar.

Hiç kimse, bu dünyadan canlı çıkmıyor.

Dünyanın gerçek öncülerinin evi, mezarlardır.

Ölüm iyidir, bizi ölüm düşüncesinden kurtarır.

Ölümün olduğu bu dünyada hiçbir şey çok da ciddi değildir aslında.

Ölüm bir saniye yakınken hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamanın âlemi ne?

Ölüm, bazen bir ceza bazen bir armağan, çoğu zaman da bir lütuftur.

Hiçbiriniz ölüm istemesin, eğer iyi biri ise yaşaması belki iyiliğini arttırır, kötü biri ise belki tevbe eder.

Gerçekte kimse bilmiyor ölümün ne olduğunu, insana verilen en büyük iyiliktir belki ölüm; ama en büyük kötülükmüş gibi korkuluyor ondan.

Hiç güzel olmasaydı ölür müydü Peygamber?

Ölüm bu ne hükümdar tanır ne soytarı, herkesi aynı iştahla yutar.

Erken ölüm yoktur, kadere iman vardır.

Ölümü özüne sevdir, nasıl olsa gelecek.

Bir isteğin olduğu sürece, yaşamak için bir nedenin vardır, kesin tatmin ölümdür.

Hayattan önce, ölüme hazırlanmalıyız.

Oyun bitince şah da piyon da aynı kutuya konur.

Her kalbin çarpıntısı, kendi ecelinin ayak sesidir.

Hayatta her şey belirsiz, kesin olan mukadder bir şekilde kesin olan tek şey var: Ölüm.

Bütün günler ölüme gider, son gün varır.

Gençliğimizdeki neşelilik ve karamsarlığa kapılmama hali, kısmen hayat tepesine tırmanıyor ve tepenin öteki tarafındaki ölümü görmüyor olduğumuz gerçeğine dayanır.

İnsan, meyvenin çekirdeğini taşıması gibi, ölümü kendi içinde taşımaktadır.

Ölmemek insanlar için felakettir, başak için sararıp olgunlaşmamak ne ise insanoğlu için de ölmemek odur.

Ölümden korkmayan ölmez, ölüm kendine koşanları hiçbir zaman vurmaz.

İnsanların bazısı yaşayıp bazısı ölseydi, ölüm dayanılmaz bir acı olurdu.

Ölüm, başka bir yaşamın kaynağıdır.

Bir ölüm şerefli olursa en büyük mükâfatı, almış demektir.

Ölümün bizi nerde beklediği belli değil; iyisi mi biz onu her yerde bekleyelim.

Hiç kimse, kendi ölümüne ağıt yakamaz.

Ölümün son iyiliği, bir daha ölümün olmamasıdır.

Ölüm olmasaydı, onu icat etmek zorunda kalırdık.

İnsan ne zaman ölür bilir misiniz; tembellikten, inançsızlıktan ve hayatı yaşamaya değer kılmayı becerememekten.

Doğduğumuz zaman dünyaya hiçbir şey getiremediğimiz gibi, ölürken de hiçbir şey götüremeyiz.

Ölüm korkusu, ölümden daha korkunçtur.