Patlayan Sözler

Her sabah uyanıp ilk seni seviyorum.

Dün gece seni anlattım yıldızlara, kafana takma ona da kayacağız dediler.

Üzülme! En azından herkesle hayal kurmaman gerektiğini öğrendin.

Başkasının yüzünde patlayan tokadı yüreğinde hissetmeyenin insanlığından şüphe ederim. Hz. Ali

Firari saatler arkasından gelen isyankâr sokakların, tövbekâr çocuklarıyız biz. Sevdiğimiz için yaşar, dostluğumuz için ölürüz. Hiçbir zaman hiçbir yerde kimseye boyun eğmeyiz!

Yüreği kolpa olan adamın yeri; ruhu fahişe olan kadının yanıdır.

Samimiyetin belirtisi gözler dürüstlüğün ifadesi tutulan sözlerdir!

Mevzu derin sana aşığım.

Çıkartın sigaraları, bu gece hayal kuracağız.

Beş liralık alkolün milyarlık sohbetleri olur, milyarlık adamların beş lira edecek sohbeti bile yoktur.

Sevdama müebbet biçilmiş gururuma ağır hapis! Oysa ne yüreğime kelepçe takabilmiş kimse nede sevdama zincir, ben herkesten yana özgürüm ama senden yana esir.

Acı duyabiliyorsan canlısın, başkasının acısını da duyabiliyorsan insansın.

İncit beni gerçek ile. Ama asla rahatlatma yalan ile.

Buralarda ön yargı hangi sayfadansın diye başlar, bizim sayfanın adını verirsin, yargı biter saygı başlar.

Bazı kadınlar makyaj yapar, bazıları ise sadece güler.

Ben bir hiçim, bir hiçin kaybedecek neyi olabilir ki.

Bilirsin sevgili yârim ben beceremem yaşamayı. Bir damla su olsam, gider rakıya damlarım.

Arkandan konuşup beste yapma. Yüzüme konuş da düet yapalım.

Seni unutmak mı? Ey sevgili içimdeki yangın sönüyor artık! Nasıl da kül oluyorsun bir bilsen, bir görsen.

Gönül almayı bilmeyene ömür emanet edilmez…

Evet, hepinizin gideri vardı ama hiçbiriniz kalıcı değilsiniz.

İlk görüşte mi yoksa ilk gülüşte mi?

Baharda bir tomurcuk gibi patlayan öfkedir umut. Barajını yıkan bir ırmaktır. Açılır serpilir ve büyür kıyısında sevda. Ahmet Telli

Aşkın her halini gördüm artık ne hali varsa görsün.

Bak be güzelim ölüm tribine girmiş hayallerim var benim; yaşamak için umutlanan.

Şikâyetçiyim! Aşk yolunda gasba uğradım hâkim bey, hayallerim önemli değil, kalbimi versin yeter. İçinde kimliğim vardı!

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil insanların sahteliği.

Sırtın yere düştü mü, kardeşim dediklerinin bahanesi çok olur.

Özlemek denmez buna bunun adı yangın.

Bana attığın kazıkları saklıyorum, döndüğünde oturacak yerin olsun diye.

Köşeme çekildim gülüyorum size, fark ettim de alayınız yalansınız özde.

Büyüklerimiz bize bir kızla nasıl konuşacağımızı değil; çalışıp ailemize nasıl bakacağımızı öğrettiler.

Kimsenin çay bardağına kaşık olmayın, şeker eridikten sonra işiniz biter.

Alttan aldık yeteri kadar, bundan sonra herkes ederi kadar!

Bizden nefret edin çünkü sizden değiliz arkamızdan hep küfredin kendimize kefiliz dünyalarımız farklıdır anlaşamayacağız eminiz. Asadan ölümü çıkaran üstadın nesliyiz biz.

Gardiyan görüş bitti dediğinde, anlarsın o zaman vefasızca gidişleri.

Senin için ölürüm dediğinde ölüm şeklinin bir başkasının altında zevkten olacağını düşünmemiştim.

Hayallerim vardı benim. Neyse boş ver artık yoklar.

Mükemmel insan yoktur! Şimdilik sadece ben varım!

Bir gün ben iyi ki derim, işte o zaman sen keşke dersin.

Şu geniş dünyaya sığmayan gönül, bir odaya kapandı kaldı.

Gökyüzü; bazen ciğerime doluyor.

En zor günleri kendi başına atlattıysan, sonrasında kimseye eyvallahın olmaz.

Kahrolsun yan yana olmadığımız her yer.

Her emir özgürlüğün suratında patlayan bir tokattır. Mikhail Bakunin

Yerime koyduklarının bir gün sana koyması dileğiyle eyvallah.