Racon Sözleri

Acılara dayanır bu yürek ama senin gibi nankörlere asla! Gözlerimin gördüğü yerden sildim seni bitirdin içimdeki delikanlı sevgiyi, mutluluklar sana yaşadığın namert hayatında.

Gölgene lafım yok o da seni adam sanıp peşinden geliyor.

Ama ben bu kadar acıyı, sen de başkalarına benzeyesin diye çekmedim.

Biz de dost dediğin mermi gibi olur, ihtiyacın olduğunda namluda hazır durur.

Her sözümde racon aramayın, racon yapmak için konuşmuyorum, konuşuyorum racon oluyor.

Bazen arkasına dönüp bakması gerekir insanın; nereden geldiğini unutmaması için.

Meydanı boş bıraktık, sustuk, korktuk sanmayın… Hepinizin geçmişinde izimiz var, bi süreliğine reklamlardayız; biz istediğimiz zaman yine vizyona çıkarız.

Bazıları şükretmeyi; bazıları küfretmeyi öğretir insana.

Benim kurallarım çok basit; saygını koruyacaksın, sevgini göstereceksin, haddini bileceksin.

Biz, ölmeyi çoktan göze aldık da yanımızda kimleri götüreceğiz, onu düşünüyoruz.

Efendiliğimizi korkaklık sananlar diledikleri zaman meydan okuyabilirler.

Her zaman mutluluğun doruğundayken gülünmez, bazen sırf hayata gıcıklık olsun diye uçurum kenarındayken bile gülümseyeceksin.

Bazı insanları da sadece, tanıyana kadar çok seversin!

Ya av olacaksın ya da avcı. Ama asla avı avcıya götüren köpek olmayacaksın.

İhanetin nedeni olmaz; ama bedeli olur.

Adamlık, her gün aynı kadına âşık olmaktır.

Arkamdan konuşanların hayallerin de imzam var.

Çok büyüğü olan, büyüyemez.

Kime yürümeyi öğrettiysek bizi geçmeye çalıştı.

Sen kasırgalara dayanmışsın, rüzgârla mı yıkılacaksın. Başka çaren yok yüreğim, düşmana karşı ayakta kalacaksın.

Çekildik köşemize çocuklar meydan sizin.

Kimse adaleti öğretemez bize, ihanet edene merhamet edilmez bizde.

Öfkeyle kalkarsam, zarar vermeden oturmam.

Zaman mı durdu der saate küfür edersin. Susarsın konuşamazsın konuşulacak onca konu varken belki de o gelsin istersin beklersin sessizce sonra söversin gelmişe geçmişe.

Kimine göre yalanım kimine göre kralım ben adamına göre adamım.

Nice delikanlılar gördük kolunda kız cebinde emanet arkasında sürü. Raconu kahpelik yürüyüşü sahtelik, kalbi var yüreği yok.

Hiç tanımadığım insanlarla birden yapmacık davranarak birden samimi olacağıma, egolu davranarak doğal olmayı yeğlerim. Yapmacıklıktan iyidir.

Diz çökerek yaşamaktansa ayakta ölmeyi tercih ederim.

Yeri gelir eyvallah der susarız, yeri gelir Allah der dalarız.

Hani derler ya bir konuşursam yer yerinden oynar diye. Ben onlardan değilim. Konuşursam derinden kimse kalkamaz yerinden.

Biz büyüklüğümüzü gösterelim de varsın çocuklar el öpmesin.

Şu hayatta ölmek için onlarca nedenim varken, yaşamak için tek bir nedenim var, o da annem.

Çocuk yok karşında anlatma masal, kurbağa bekleme olursun sanal, bizim sevgimiz her zaman real, delikanlı gibi seviyoruz ağır abileri izliyoruz.

Büyütme gözünde kimseyi, vardır mutlak bir eksiği. İnsanlar resim gibidir; ne kadar büyütürsen, o kadar düşer kalitesi.

Sen tarifi imkânsız bencil bir yaratıksın! Seninle geçirdiğim zamana değil seninle geçirmeyi umduğum hayallerime acıyorum şimdi Pislik!

Bana kelime cambazlığı yapma kızım, bir laf sokarım, kürtajla bile aldırmazsın.

Her genç delikanlının sevgilisi olabilir ama her genç kızın delikanlı sevgilisi olamaz.

Biz âlemde racon değil vakitsiz ötenin kafasını kesenlerdeniz.

Rabbim, dedi; Dilimdeki tevekkülü kalbime indir. Tam bir tevekkül nasip et. Mademki kadere iman ettim, dilimdeki tevekkülü kalbime indir.

Bugün arkamızdan konuşan insanların. Dün arkalarında biz vardık…

Delikanlı adam rahat uyumaz sevdiklerini rahat uyutur.

Herkes kendine yakışanı yapar kalite asla tesadüf değildir.

Kimseye el uzatıp, yardım isteyecek kadar düşmedik daha. Nasıl düşüyorsam öyle kalkmasını da bilirim.

Reislerle kurduk mekânı dayılarla harcadık bu yolları serserilerle âleme daldık delikanlılarla şekil yaptık, bizler ağır abileriz herkesi severiz.

Diz üstü yaşamaktansa ayakta ölmeyi tercih ederim.

Adrese gerek yok bizi bilen bilir.

Çakallarla uğraşacak vaktimiz olsaydı; veteriner olup, iti köpeği tedavi ederdik.

Firari saatlerin ardından gelen isyankâr sokakların tövbekâr çocuklarıyız biz sevdiğimiz için için yaşar dostumuz için ölürüz ve de hiçbir zaman hiçbir yerde kimseye hesap vermeyiz.

Bugün de ölmedik, ama yaşadık mı? O da belli değil.

Tarz yaratmak için ağır abi olma. Ağır abi dediğin sevdi mi tam sever giydiğini herkes beğenir, saygısı sonsuz sevgisi ebedi olur.

Kimseyi ezmedim ezeni ezdim dostuma kardeşime yanlışa düşüp de kendimi madara etmedim.

İhanetin nedeni olmaz bedeli olur.

Ecel sizseniz ölmem, ben bi Allah’ıma boyun eğerim, gerisini iplemem.

Hakkımda ne duyduysanız daha fazlasını yaptım, rahat olun!

Hiçbir şeyin altında kalmam, bana yapılanın iki katını yapacak kadar cömertim.

Yanıma seni, karşıma herkesi alabilirim.

O kırdığın kalp, annenin porselen takımı değil.

Onu hiç görmemek onu başkasıyla görmekten iyidir.

Sonunu düşünen kahraman olamaz.

Ben soru sormam hesap sorarım.

Yıllar vardır nasıl geçtiğini bilmezdim, bir gün vardır yaşamın anlamını değiştirdi bana dair; hissetmediğimi, bilmediğimi yaşattı, iste o ani senle yaşadım senle sevdim.

Bazen insanlara küfür ediyorum, sakinleşince haklı olduğumu anlayıp, bir daha ediyorum.

Benim gözüm karadır sevdiğime değer veririm değer verdiğimi severim, sen benim değerimi bilmedin şimdi sokak köşelerinde değer ara kendine değersiz insan!

Ateşle oynayan ya evini yakar ya kendini…