Semt Sözleri

Bakın bize. Gerek var mı size?

Zirve tek kişiliktir diyorsunuz da maşallah herkes zirvede!

Semt bizim, aşk bizim!

Senin küçük bir elvedan, böyle büyük bir aşkı bitirebilir mi?

Onun sesini ilk duyduğumda binlerce kelebek canlanmıştı kalbimde. Binlerce tarifsiz his.

Para etmez geleceğim. Çocukluğum yaramaz. Bilsen içimi dersin ki; bu yaşıyor olamaz.

Ben onunla içimden konuşuyordum.

O kadar güzel güldün ki sevmeden geçemedim.

Çözemedim bazılarını, uzaktan mı adamlar, adamlıktan mı uzaklar.

Güzel günler, zorlu duraklardan geçer.

Üç kuruşluk insana beş kuruşluk değer verirsen, iki kuruşa satar.

Salıncaktan düşen bir çocuk, hiç küser mi parka?

En âşık olunmuş halini, yalnızca ben biliyorum!

Oturup konuşsaydık geçerdi belki her şey.

Suskunluğumuz asaletten falan değil, sadece hiçbiriniz değmezsiniz.

Seninle karşılaştım ya. Birileri sanki benim için dua etmiş.

Gözlerimi kaçırdığım için pişman oluyorum bazen. Sonra özlüyorum. Keşke doya doya baksaydım diyorum.

Bir gün beni boynu eğik görürseniz bilin ki yere düşen birini kaldırmak için boynumu eğmişimdir.

Umutsuz olsa da buraya yazılan her satır, gerektiğinde kahpesine de yazılır çatır çatır.

Biz başka severdik. O yüzden başka sevemedik.

Ya av olacaksın ya da avcı. Ama asla avı, avcıya götüren köpek olmayacaksın.

Mahallemizde havaalanı yok ama pilot çok.

Semt bizim, ev kira.

O özlemeden hayatına devam ediyordu, hiçbir şey olmamış gibi. Belki de hiçbir şey olmamıştı. Ya da olan bana olmuştu.

Sen benim şehrimdeki bütün sokakların adı.

Anlatamadığım ve anlatamayacağım o kadar çok şey var ki.

Sen yoksan hayatımda, ben yokum o hayatta.

Bütün kadınlar güzeldir deseler, içlerinden biri çıkıp ben daha güzelim der.

Ben hayatım boyunca hep kendi canımı yaktım, belki de bu yüzden kaybettim!

Ne hoş bir güzelliği vardır. Dünyadan hafif adımlarla gülümseyerek geçenlerin.

Yerime koydukların, sana koyması dileğiyle!

Anlamam o kadar incesini. Sen yanımdayken yaşamak güzeldi işte.

Kaderinse dünya küçüktür, ama kaderin değilse, çıkmaz sokakta bile karşılaşamazsın.

Senin kafanı kaldırıma sürter çıkan kıvılcımla sigaramı yakarım lan insan ol iki dakika!

Eline el değmesini değil, gölgesine gölge değmesini kıskanmaktır sevda.

Ne demiş şair; uyuyalım. Hiçbir şey olmazsa sabah olur.

Hayatı dümen olanın, rotasına tecavüz ederim.

Değer verdik. Çünkü değer sandık.

Çok vakit kaybettik çok, artık mutlu olsak diyorum.

İki kelime yetiyor, seni seven kalbi kırmaya.

Herkesin bir gideni vardır, içinden bir türlü uğurlayamadığı.

Keşke şu an yanında olsam. Dizlerine yatıp saatlerce ağlasam ve kalkıp doyasıya sana sarılsam.

Sendeki namus kadar Ankara’da deniz var.

Nikonlarla canonlarla poz vermesekte, bütün mobeseler tanır bizi.

O beni unuttu, ben mutluluğu.

Ölmüş bir aşk vasiyetidir bu sana. Madem kimsem olamıyorsun, kimsen o ol ve kal oralarda.

Özledim ama belli edemem. Çünkü “öyle olması gerek” gibi tuhaf bir cümle var içimde.

Şansımız dönse, götümüze girer.

Seninle buluştuğum ilk günü hatırlıyorum. Hiçbir şey için bu kadar heyecanlanmamıştım.

Çayı açık severim ama seni çok koyu sevdim ben.

Seveni arıyorum diyorsun, verene gidiyorsun ne ayak?

Hayat tespih gibidir. Bazen sallamak, bazen çekmek gerekir.

Ben bu semtin boş sokaklarını sevdim, muhabbetini değil.

Bu dünyada, mutluluk adaletli davransaydı; bu gençler sokaklarda kalmazdı!

Kendin ol, öyle daha güzelsin.

Hiçbir ayrılık benim ecelime hükmedemez! Gelenle doğmadım ki, gidenle öleyim.

En güzeli sizin olsun “hayırlısı” benim.

Bir bozuk saattir yüreğim. Hep sende durur.

Ben sadece, her şey eskisi gibi olsun istiyorum.

Onlar benim hayal kırıklıklarım. Sen toplasan, bir araya getirsen bile olmaz. Yoruldum artık. Vazgeçtim.

Bunu da yaz hâkim bey, umuda kelepçe vurulmaz.

“Yan yana” ayrı yazılır, biz “sımsıkı” olalım.

Ha ondan mesaj beklemişim ha otobüs durağında vapur.

Yaralıyoruz kendimizi, sevmeyen yüreksiz biri için.

Kalabalıkta artistlik yapanın, tenhada özrü kabul olmaz.

Ve ne kadar içersen iç, başın döner. Gidenler değil!