Sert Sözler

Hamurunu bildiğim insanların şekilleriyle ilgilenmiyorum!

Herkes kendine yakışanı yapmalıydı, bu yüzden sen de defolup gittin!

Her iltifata itibar etme! Kurban kesilmeden önce boynu okşanır.

Sen! Anca benim falanıma filan olursun. Unutma! Kafamı çevirdiğim an yalan olursun.

“İnsanlık” yazın. Boşluk Bırakmayın. Hiçbir yere göndermeyin. Bırakın sizde kalsın.

Aşk için edilen yeminler yüzünden sığılmayacak cehenneme!

Turşu kurar gibi, hayal kurmayın her hıyarla!

Gidişine illa bir isim konulacaksa; “Mal kaybı” diyelim.

Bir kez ayrıldıktan sonra tekrar barışmak fayda etmez. Ya g*tü kalkmıştır, ya da sevgisi azalmıştır.

Çok dostum var benim, yeter ki işleri düşsün.

Unut beni demişsin hiç düşündün mü sevgilim sen hatırlanmaya değer misin?

Hani derler ya ‘Özün neyse sözün de o olsun’ diye. Ben de diyorum ki; özü olmayanın söyleyecek sözü de olmasın!

Şerefin kadar konuş desem, sonsuza dek susacak insanlar tanıyorum!

Hani senin varlığın ‘fifi’ yokluğun da ‘tın’ ya; benim varlığım ‘olay’ yokluğum çok kötü ‘koyar’.

Yeni bir sayfa açtım, içinde sen yoksun. Kalbim barınak değil ki içinde köpekler olsun!

Gidene dur demekte neymiş? Asfalt bile dökeriz, maksat rahat yol alsın.

Rakıyı gören suyu, kadını gören yatağı düşünür olmuş. Oysa ne içmesini bilen var ne de sevmesini.

Bütün erkeklere odun diyen kızlar! Her sabah o kadar makyajı ormana gitmek için mi yapar?

Kalbimi park yerimi sandın, çık dışarıda oyna!

Hayatta iki şeye dikkat edin; yolda yürürken kavşaklara bir de yüzünüze gülen yavşaklara!

Şeytan’ın en büyük dostu, ağzı gevşek, yüreği yavşak olan insandır.

Boş versene! Aşk mı kaldı artık? Herkes gördüğünü sever olmuş. Ne olduğuna değil ne verdiğine bakar olmuş.

Sen çare arıyorken o bahane arıyorsa, aranacak bir şey kalmamıştır; bırak gitsin!

Yeni bulduğun arkadaşları kaleme, eskileri silgiye vurma. Kalemin ucu kalbine batarsa, silginin yumuşak şefkatine muhtaç olursun.

Kimileri toprak kadar kıymetli, kimileri bir ot kadar değersiz… Herkes bir şekilde yaşıyor işte. Kimileri şerefli, kimileri şerefsiz…

Hadi kaldır kadehi! Varsa şerefine, yoksa gidişine içelim.

Kafam dağınık olabilir ama kimi nereye koyduğumu asla unutmam!

Rabbim bizden uzak tutsun, demir paradan daha bozuk insanları.

Öyle kendi kendine yanarsın! Bizim kimselere şekil koyduğumuz yok. Ama şeklimiz birilerine koyuyorsa sıkıntı yok!

Hayatta üç çeşit insandan kork; dağdan inme, dinden dönme, sonradan görme.

Herkesin kalbimde bir yeri var. Kiminin altı çizili, kiminin üstü!

Keşke hep çocuk kalsaydım diye üzülme sevgilim. Çoğu zaman gözümde yeterince küçüksün zaten.

Bu dünyada gülmek istiyorsan ya kaderin güzel olacak ya da kafan…

Kanı bozuksa, bahaneyi sütte aramanın âlemi yok ki.

Bazen hayata sağlam bir temizlik gerekir. İçini tüketen aşklara, hırpalanmış dostluklara, yanlış insanlara yol vermek gerekir.

Bizim aklımızın bile almadıklarını, başkalarının midesi nasıl alıyor anlamadım.

Giden gitmiştir, gittiği gün bitmiştir! Ben gideni değil, giden beni kaybetmiştir.

İki yüzlü insan pazar tezgâhı gibidir? Öne iyilerini koyar, arkası hep çürüktür!

Baktın hayatın tadını çıkaramıyorsun, tadını kaçıranı hayatından çıkar.

Haklısın güzelim; bizden adam olmaz, aşkı hala kalpte arıyoruz.

Menfaat çevresinde dost edinen, çile yolunda yalnız kalır.

Gidenin arkasından nokta koyun ki gelecek olanın ismi büyük harfle başlasın.

Bu saatten sonra ben başkasını düşünerek yazarım, sen de üstüne alınarak okursun!

Kimi insan girdiğinde odayı aydınlatır, kimi de çıktığında.

Yokluğumla iyi geçin, çünkü varlığım bir daha olmayacak!

Güvenme karaktersizin vefasına. Bugün över, yarın söver!

Mazin kirlenmişse lekesi çoksa, güzelliğin neye yarar şerefin yoksa!

Kız çocuğu okur mu? diyen adam! Karını hastaneye götürünce bayan doktor baksın demeyi biliyorsun.

Bazı aileler çocukları doğduğunda kulağına isim yerine birkaç kez ‘adam ol’ diye fısıldasaydı, biz de büyümüş hallerini isimleriyle anabilirdik.

Sana sağır olana, sen dilsiz olacaksın.

Bazı insanları toplasan da çıkarsan da fark etmez çünkü karakterleri hep ‘Sıfırdır’.

Bel altında kalsaydı aklımız, ayaklar altında kalırdı adamlığımız.

Bir zamanlar ardından bakar ağlardım, şimdi dönüp arkama bile bakmam. Bir zamanlar uğruna dünyaları yakardım, şimdi şerefsizim bir kibrit bile çakmam.

Hak edene masadan öyle bir kalkıp gideceksin ki; kendisini garsona bahşiş olarak bırakılan bozuk para gibi hissedecek.

Ben hiç kimseyi öyle yarı yolda filan bırakmam. Aldığım yere geri iade ederim!

İnsan herkesi almamalı hayatına; özeli olmayanın, özlemi olmaz!

Sigarayı kül tablasına bırakır gibi bırakırım seni.

Ulaşamadığın kadına kaşar demeyeceksin paşam! Biraz delikanlı olup; bu beni aşar diyeceksin! O kadar.

Gidişini umursamadığım gibi, gelişini de beklemediğim insanlar var!

Baba parası yiyerek kendini adam zanneden ile sırtındaki yük ile kendini beygir zanneden eşek arasında hiçbir fark yoktur.

Her haltı yiyip, evleneceği kızın el değmemiş gonca gül olmasını isteyen erkekler, siz hiç b*ka kelebek, çiçeğe sinek konduğunu gördünüz mü?

Erkek özlediğini söylemez! Oturur bir sigara daha yakar.

Nokta koyduysan bir kere, çevirmeyeceksin onu virgüle. Ne soru kalmalı ne de tek bir soru işareti geriye!

Hayal kırıklığım olup ayağıma batacaksan, bi çekil şöyle kenara!

Hiçbir savaşta kazanan bir devlet olmadı, biri insanını kaybetti, diğeri insanlığını!

Dostum ya da düşmanım olacaksan, ilk önce şerefli olacaksın!