Sevgiliye Damar Sözler

Misafirin çocuğu gibiydin. Geldin, dağıttın ve gittin.

Ne kadar unuttum desem de onu görünce her şey yalan oluyormuş.

Öyle içten ki yüreğimin en derinindeki yerin; Çıkarı yok, çıkası yok, çıkarasım yok. Can Yücel

Seni seviyorum. Yüreğime aktıkça damarıma kan olan, yokluğuyla intihar varlığıyla can olan.

Şimdi vur kendini. Unutulmuş bir şiirin son dizelerinde sonra yarım kalan bir şarkı ısmarla kendine. Bu kentte böyle ölünür.

Beni yokluğunla savaştırma! Kaybederim.

Ölmek sorun değil de hani bir gün mezarıma gelirsin de kalkıp sarılamamak koyar bana.

Kör kütük sarhoş olup, her şeyi çift gördüğüm de bile sen bir taneydin.

Arkamdan demişler ki o duygusuz, Duygusuz olduğum için mi gözlerim kaç zamandır uykusuz.

Şurama batan diyor şair, şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Kumar gibisin; kazansam haram, kaybetsem başkasınınsın!

Seni hatırlatan her şeyde, katledilmiş mutluluklarım var. Her gülüşüm kanla karışık yağmurlu şimdi.

Bazen sen bile “vay be!” dersin kendine; tek Damar Sözler satırlık adamları nasıl roman yapmışım gönlüme.

Bir kere girdimi aşk virüsü kanser gibi sarar, tüm bedeni ne öldürür nede güldürür, ruh bedende olduğu sürece süründürür.

Gidebilirsin ya da beni unutabilirsin ama ben yokmuşum gibi yaparsan eğer, hiç olmamışsın gibi davranırım! Kıvranırsın.

Beni kaybetti ama sihirbaz falan değildi şerefsizdi!

Bana nerelisin diyorlar. Seni gösterip oralıyım diyorum. Sana nerelisin diyorlar; oralı bile olmuyorsun.

Seni içimde yaşatmak için kimleri öldürdüm bir bilsen.

Zehir olsa içerim ellerinden, yalan olsa çeker giderim nefretimden, ellerinle al sevgini pas tutmuş şu kalbimden.

Hassas yürekler taşıyoruz. Camdan, çatlayan, buğulanan, kırılan… Candan dost aramamız da bu yüzden, camdan anlayan.

Her gün gecikiyorsun. Dün ölmüş olabilirdim.

Dalında son bir yaprak olmaktır yaşamak ve asi rüzgâra direnmektir. Fırtına koparken bile ağız dolusu gülebilmektir her şeye inat.

Manzarası sen ol gözlerimin, her baktığımda yeni mutluluklar göreyim.

Bazen sadece onun sende bıraktığı izleri özlersin. Her şarkıda ayrı bir hatıra saklıdır sanki istesen de silemezsin.

Dünyada “her erkeğe 3 bayan düşüyor” derler ya. Doğru olanda bu… Bir erkek kalbine 3 bayan sığdırmalı. Annesi, karısı ve kızı.

Gözlerine baktıkça ağlasa da gözlerim, ağlamak için de olsa gözlerini özledim.

Yaşamak uğruna ölmek bu olsa gerek, sevmek uğruna acı çekmek bu olsa gerek. Hayat uğruna savaşmak bu olsa gerek, peki ya senin uğruna üzülmek niye?

Görünürde bir kusurumuz olmasa da birader… Kalbimizin damarları arkasında müebbet yemiş hayaller.

Burnumuzdan akanı, kolumuza silecek kadar cesur çocuklardık. Ne ara gözümüzden akanı köşe bucak saklar olduk?

Bilmem ki; karşılaşsak bile hatırlayabilir miyiz birbirimizi yeniden? İkimizde artık bir başkasıyken.

Parkta salıncak sırası bekleyen çocuk gibi bekledim seni. Biraz heyecan, birazda salıncağı başkası kapacak korkusu işte.

Zaman seni bana verecekse mesafelere razıyım.

Tenine dokunabilmek mi? Hâşâ! Gözüm göz menziline girsin yeter. Hadi düş düşlerime; tutmayana aşk olsun.

Beni hep yanlış anladın zaten; geleceğim ol demiştim, gel ecelim ol, değil.

Süslü aşk kelimeleri yok bizde de bakışımız yeter yürekten sevene.

Bilseydim dünyanın keşkelerden kurulduğunu küçükken ne olmak istiyorsun diye sorduklarında mutlu olmak istiyorum derdim!

Merak etme gülüşlerimi alacak kadar pahalı değil senin şerefin.

Balkona çık ve bir sigara daha yak. Acıdan gebersen de gerçekleşmeyecek olan hayallerin şerefine.

Sevmek bazen vazgeçmektir. Kimine göre gidenden, kimine göre kendinden.

Kan bağı neye yarar, can bağı olmadıktan sonra. Can bağıyla bağlı öyle dostlarım var ki; kan bağlarımı hiç aratmıyorlar bana.

Dünya’nın en büyük yüküdür; Aklı sende olmayanı, ısrarla yüreğinde taşımak.

Sana ihtiyacım var dediğiniz kişi; eğer “neden” diyorsa gelmez, “ne zaman” diyorsa gönülsüz gelir, “nerdesin” diyorsa mutlaka gelir.

Sen kokuyor yokluğunda içtiğim sigaralar.

Kahrolsun yan yana olmadığımız her yer.

Sende haklısın be güzelim, ben kabuslarla büyüdüm, hayal kurmak ne haddime.