Şiir Sokakta Sözleri

Yalnızlık insana çok şey öğretirmiş. Ama sen gitme ben cahil kalayım.

Bir şehir ol. Mesela, Antalya gibi. De ki; denizim kuruyana kadar seveceğim seni.

Evet, ağlamaklı oluyorum demdir bu. Hani kurşun sıksan geçmez geceden. Ve zehir zıkkım cigaram. Gel artık.

Ve beni birden bire yüzünü değil, gözünü değil, sesini göresim geldi.

Evet, kimsesizdik ama umudumuz vardı.

Kim istemez mutlu olmayı, ama mutsuzluğa da var mısın?

Dışarıya yağmur, yüreğime hasret, fikrime sen. Nasıl yağıyorsunuz üçünüz birden bir bilsen.

İyi geceler canım derdin. Gecenin iyiliğinden çok, canın olma düşüncesi yeşerir dururdu içimde.

Benim şiirlerim çay kokar, düşlerimde sade sen. Demlikte nefesin, bardakta gamzen.

Yarından bir şeyler beklemekle geçiyor ömrümüz.

Gel, benim için değil, yemin ederim değil. Başka bir konu var.

Sen bile bilemezsin gülüşün ben de kaç bahar eder.

Ve güldün, rengârenk yağmurlar yağdı.

İkimiz birden sevinebiliriz. Göğe bakalım.

Gidecek zamanı buldun. Tam da kokunu ezberlemiştim.

Bazen aşk iki lafı bir araya getirememektir. Seni dersin. Tükenir nefesin.

Yanaklarım dururken canımı sıkman çok saçma.

Kış geliyor, oysa çok isterdim ellerini ısıtmayı.

Çünkü her bir zerrem âşık her bir zerrene.

Ve aşk senin tenezzül bile etmediğin gözlerimde kaldı.

Sen güldün ben bir yudum daha içtim çaydan. Yoksa nasıl açıklardım, içimdeki sıcaklığı.

Sen mavi giyin, ben denizi unuturum.

Tahammül gerek özlem iyice arsızlaştı.

Herkese selam, sana hasret.

Gittin… Ve solumda kaldın ve soluğumda ve sonumda.

Mavi gibisin, her tonun güzel.

Sevmek her zaman yaklaşmak değildir. Bazen uzaktan seversin çok uzaktan.

Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu. Hani kurşun sıksan geçmez geceden. Anlatamam nasıl ıssız, nasıl karanlık.

Yüreğimdeki duruşunu seviyorum.

O kadar güzel gülüyor ki tamam diyorum bu kadar yaşadığım yeter.

Aramızda dağlar, yollar, yıllar var iken. Beni sana sımsıkı sarılı görenler olmuş.

Bir lokma simit için iki yakayı değiştiren martı simite mi âşıktır? Yakaya mı?

Özletiyor bu çılgın sağanak seni. Sırılsıklam özletiyor biliyor musun?

Ben seninle oturup susmayı bile sever oldum. Yeter ki yanımda ol.

Salıncaktan düşen bir çocuk, hiç küser mi parka?

Bana yüzünü dönme gece oluyor sanıyorum.

Ben senin en çok sesini sevdim. Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi.

Yalansan yalanı severim elimde değil.

Belki de konuşuyordur gözlerin. Ama ben gözce bilmiyorum ki. Sessizce biliyorum, usulca biliyorum, masumca biliyorum.

Başka havalar getir bana içinde biraz bahar olsun biraz sen.

Bir bilsen ne kadar özlendin. Utanır nefes olur gelirsin.

Gecenin rolünü üstüne alma kadın. Uykuya dublaj yapma. Şairlere, şiirlere kanma kadın, kapat gözlerini bu sahnede ölüyorsun!

Sen onlar gibi değildin. Anlar gibiydin.

Geceler onunla güzeldi. O gitti, ne gece gece. Ne de güzellik var gecede.

Sen aklım ve kalbim arasında kalan en güzel çaresizliğimsin.

Bir mısra daha söylesek, sanki her şey düzelecek.

Bir gamzesi var beni Allah koruyor.

Seni özlemek bile sen varsın diye güzel.

Bana da yazıklar olsun. Çağırsan yine geleceğim.

Gözlerin ülkem gibidir. Kokun özgürlük, ellerin direniş, kalbin ise bende ki devrimdir.

Derdimin dermanı sensin. Bana bir duanın amini gerek.

Aşk gelecek yerden şiir esirgenmez.

Açık çay içerdi hep. Demli olunca bardağın diğer tarafından beni göremezmiş, öyle derdi.

Konu ne zaman senden açılsa kapatmaya kıyamıyorum.

O senin neyin olur dediler. Uzaktan dedim uzaktan yandığım olur kendisi.

Kaç şeker atarsan atarsan at. Yalnız içiyorsan, acıdır o.

Ağzımın tadı yoksa hasta gibiysem, boğazıma düğümleniyorsa lokmalar, buluttan nem kapıyorsam, inan hep güzel gözlerinin hasretindendir.

Sen bana Allah’ın emanetisin. Seni sevmek aşktır bana.

Çayı açık severim ama seni çok koyu sevdim ben.

Bugün gökyüzü ayrı bir mavi, bulutlar ayrı bir beyaz, kalbim ayrı bir âşık.

Sen benim ilk şiirim, ilk kavgam, sen benim 17 yaşımsın.

Oluruna bırak, olmazsa tekrar bırakırsın.

Önüne bakmasan diyorum, çarpışsak artık.

Ötesi yok bu duanın benim ol. Benimle, aklınla, aşkınla bin yaşa.

Sensiz bir gün daha akşam oldu. İçim el vermiyor. Biz buna “gün” demeyelim.

Seni hep seveceğim geçelim bunu.

Sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor. Özdemir Asaf

Yine gece yine hüzün ve yine içimde sen… Ve yine biliyor musun? İçimde sen olunca hüzün de güzel.

Git diyorsun da, olmuyor işte git demekle. Ben de sana sev diyorum mesela. Sevebiliyor musun?

Gülümse biraz ilaç alacak param yok çünkü…

Yemin ederim intiharsın sen seve seve edilen.

Senin gülüşün ilkbaharda daha renkliydi.

Söylediklerine değil ki, ben sesine inanmıştım.

Alarmım düne kurulu, her sabah sana uyanıyorum.

Belki de biraz geç rastladım sana. Ama her şey geç gelmiyor mu yurdumuza.