Yaratıcı Whatsapp Durumları

Adam gibi sevenin aldığı ödüldür bu yalnızlık.

Takıl bana hayatın renklensin, fazla takılma gökkuşağına dönersin.

Çok tatlısın şekerim ama ne yazık ki rejimdeyim.

Sözün bittiği yerde bekliyorum.

Her yanım pusu. Her yanım tuzak. Güneş bana çok uzak.

Atom fiziğine de profesörlüğü de lanet olsun.

Zor mu geldi adam gibi sevmek!

Pes etmek tarzım değil ama sen savaşmaya değmezsin!

En çok gözlerime gömülürsün, gözlerimi kaparım. Vasiyetimi yazarım.

Her suskunluk; bir iç kanamasıdır ilişkilerde.

Arar sorar belki bulursun ,bulunca elbet durulursun, en sonunda bu uğurda kapılıp gider kaybolursun.

Bir yalnızlık inşa ediyorum ki sorma: Mimar Sinan halt etmiş yanımda!

Vallahi hiç durumum yok.

Buralar bir zamanlar hep tarlaydı.

Sen ağlama, akar makyajın.

Buraya yazmak da moda oldu.

Kezbanların kavgalarının yeni trendi; bıyıklarını yolarım senin.

Son laf bükücü.

Parası olsun yeter, diyen kızlar. ”Nefes alsın yeter” diyen erkeklere yakışır.

Saçım şekil, önümden çekil.

Gözlerin ne renk? – Kahve senin? + Çay ama güneşte süt oluyor.

Bizim şiir olduğumuz kalbe, kimse şair olamaz.

Karayollarında değil, senin kollarında öleyim.

Çünkü sen çölüme kar oldun.

Enektarlar goltuğun altında galık, beni ara!

Olduğu kadar, olmadığı kader.

Öyle bi hatun olmalı ki taktım mı koluma yakışsın vurdum mu duvara yapışsın.

Acıyan yanlarım sana hakkını helal etmez!

Lades gibi aklımdasın.

Karantinaya aldım yarınımı. Kimse giremeyecek.

Kaybettiklerim arasından en çok kendimi özlüyorum.

Seni unutmama kaç yüzyıl kaldı ki.

Ancak yaradan dener kulunu, insan insanı denerse kalp hüküm giyer.

Pollyanna ile konuştum, haberler iyi.

Mavi kadar kalbimdeki yerin.

O değil de; okul/üniversite koridorlarını podyum sanan kızlar var.

Sen hiç sessizliğin sesini dinledin mi?

Prens olmam için prensese gerek yok. Ben zaten kralın oğluyum.

Bizimkisi bir aşk hikayesi değildi, bizimkisi aşktı gerisi hikayeydi.

Karşılıksız sevmek damla damla ölmektir.

Bonibon, bonibon çantada cepte bonibon.

“Bütün erkekler aynı” cümlesini, pazarda kocasını kaybetmiş bir Çinli kadın söylemiştir.

İnsan kör ise güneşin suçu nedir?

Görücü usulü evliliğe karşıyım. Beni görüyorlar vazgeçiyorlar.

Müzik ruhun gıdasıdır. Karnınızı doyurun gençler.

Hiç bir şeyin sonu yoktur. Çünkü bittiğini sandığınız şeyi düşünmek bile yaşatmaktır.

Durumum çok iyi şükür.

Önceden altını çizdiklerimin şimdi üstünü çiziyorum.

Sendeki hava benim bisikletin tekerinde de var.

Hadi kaldır kadehini sevgili varsa şerefine yoksa gidişine.

Farklıyız işte. Sen gül’ü severdin. Ben gülüşünü sevgili.

Soğana göz yaşartıcı sprey sıkılır mı?

“Gitmek” sadece bir eylemdir. ”unutmak” ise kocaman bir devrim.