Yeni Sözler

Çabalamadığını gördükçe vazgeçiyorum.

Hiç umudum yoktu ama bir kere bile vazgeçeyim demedim.

Ben artık hiçbir şey için çabalamayacağım. Çünkü ne kadar çok istersem, o kadar olmuyor. Ve yıpranan en çok ben oluyorum.

Kirpiklerini sayacak kadar deliydi bu yürek sana. Beni unut, bunu unutma.

Allah onu senin karşına çıkardıysa, bunun bir sebebi olmalı.

Duam belli, duyan belli, gerisi takdiri ilahi.

Tüysüz itte bit olmaz, yavşaktan yiğit olmaz.

Mezarlıkta bile yetişir çiçek. Beni niye sevmedin?

Gelmemi isteseydin eğer, ben tüm çıkmazları bir kez daha ezberlemeye razıydım.

Bazı insanlar için yaptığım fedakarlıkları geri almak istiyorum.

Bir kız için bütün kızlardan vazgeçecek kadar delikanlı olun yeter.

Yanımdayken bile sana doyamazken, nasıl anlatır ki sensizlik?

Seviyorsan uğraşacaksın, konuşacaksın gurur kimseyi mutlu etmez.

Benimle konuştun, benimle gülümsedin, benimle iyi kötü çok şey paylaştın. Şimdi bunları bu kadar çabuk unutabiliyor olmandan nefret ediyorum.

Sesini duyduğumda, içimde uçuşan bir şeyler var. Sesinde, mutluluk bahçeleri var. Dünyanın tüm kötülüklerini unutturacak bir şeyler.

Ben değişmek istemedim. Değişmek zorunda kaldım. İçiniz yanmaktan kül olduğunda ne demek istediğimi anlayacaksınız.

Belki denize ulaşır içimizdeki nehirler bir gün.

Çocukluğumu babam, gençliğimi sen aldın.

Seni özlemenin tadı da bir başka ama sen yine de özletme.

Keşke hiç başlamasaydı desem, o muhteşem günlere ayıp edeceğim. İyi ki yaşandı desem, bu vedaya nasıl bir kılıf giydireceğim? Bilmiyorum.

Birine verdiğin değerin, gösterdiğin ilginin, karşılığını alamamak büyük bir yıkım. Kendi çabalarının kendine enkaz olması gibi.

Dünyanın en korkunç hissi; bir insanın yüzüne bakıp, başka birini bu kadar sevemem diye düşünmek.

Ben umut edip hep ters köşe olmaktan çok yoruldum.

Çok sabırlı olabilirim ama sabrım bittiğinde limanı yakarım, gemiyi değil.

İnandığım her şeyin yalan olduğunu gösterdin bana. Unutur muyum seni?

Ben içimdeki tüm camı çerçeveyi indirdim, senin elin bile kanamadı.

Yaz bana yaz ki delirmeyeyim.

Bazı insanlar uzaktan bakınca kusursuz, tanımaya başlayınca lüzumsuz.

Hayat acımasızdır. Bazılarını tanıdığımıza pişman eder, bazılarını da daha önce neden tanımadığımıza.

Çok delice sevmiştim, olmadı. Ama şundan eminim; bir daha asla bir gülüşe inanmayacağım.

Şu sol tarafımı görüyor musun? Burası benim kalbim, seninse memleketin.

Ne zaman pişman olursun biliyor musun? Yarım bıraktığını, başkası tamamladığında.

Bir kez soğursun ve hiçbir şey eskisi gibi olmaz.

Gitmem diyenlerden öğrendik, yalnız kalmayı.

Hayatımın “hiçbir şey yapasım yok” dönemindeyim.

Bir kuyudasın ve yardım bekliyorsun. Sonra biri geliyor, sana ip uzatıyor ama boynuna.

Bak ben böyle olacağını biliyordum ama yine de seni sevdim.

Gözlerimi kaçırdığım için pişman oluyorum bazen. Sonra özlüyorum. Keşke doya doya baksaydım diyorum.

Zayıf noktamı bilen kim varsa istisnasız oradan vurmaya çalıştı ama şöyle de bir şey var benim yüzleştiğim yarayla beni kanatamazsın.

Ama fazlada üzülme hayat bitiyor bir gün.

Eğer karşınızdaki kişi sizi gerçekten seviyor olsaydı dayanamazdı konuşurdu; o yüzden zamanınızı beklemekle harcamayın. Gökyüzünü sevin.

Mükemmel bir hayatım olmayabilir ama her şey için Allah’a şükrediyorum.

Eğer seni içimdeki o küçük kız çocuğuyla tanıştırmışsam, bil ki ölene kadar hep yüreğimdedir izin.

Her gece bir şeylerin yoluna gireceği umuduyla yatıp, her gün o umutlarımın kırıklarını bir yerlerden toplamaktan yoruldum.

Biliyorsun o yolun sonunda kocaman bi duvar var daha fazla ilerleyemezsin ama devam ediyorsun, hep aynı şeye yeniliyorsun.