Laf Sokan Profil Sözleri

Senin gibi bozuklukları kumbarada biriktirir, geleceğe yatırım yaparım. Ha çok mu sıkıştım; hiç düşünmem hemen harcarım.

Seni adam ederdim ama çoktan köpeğim olmuşsun, ne lüzumu var.

Tutamayacağın sözü diline, veremeyeceğin sevgiyi kalbine, mutlu edemeyeceğin insanı ömrüne koymayacaksın.

Tam diz çöktürecektim iki hecelik adına Paşam şiir yazılmaz dediler üç kuruşluk kadına.

Canım, karakterin yere düşmüş. Onu bir alıver oradan.

Egonu öyle beslemişsin ki karakterin aç kalmış.

Her gece resmine bakmadan yatamıyorum, illa tüküreceğim.

İki dakika insan ol desem zaman tutacak insanlar tanıyorum.

Kar yağınca mikroplar ölür diyorlar. İyi misin?

Bugün laf koymayacağım. Çay koydum; gel, iç, insanlık gör.

Sahipsiz kalıp tutuşunca etekler, sahibine döner tüm köpekler.

Sen hala kabullenmedin mi sevap sandığın günahlarını!

Sabrımın sınırları taştığında hayatımdan silemeyeceğim insan yoktur.

Zoruna gittiğini duydum. Güzel yer, ben de gitmiştim!

Tipi Tarlabaşı ama egosu sanırsın Nişantaşı.

Dur! Beynimi çıkarayım da eşit şartlarda konuşalım.

İçime attıklarım mahşere sakladıklarımdır. Suskunluğum sırf bu yüzden.

Sessizliğime aldanmayın. Bir esersem mevsim değişir!

Bazıları gözyaşını siler, bazıları ise ağlatanı.

Eksik olmayın, dedik. Fazla olmaya başladınız. Hayırdır?

Gölgene de yazıklar olsun! Seni adam sanmış ki peşinden gidiyor.

Lütfen insan taklidi yapma yakışmıyor.

Apartman lambasının bile fark etmediği insanlarla uğraşıyoruz.

Tabağına yiyebileceğin kadar yemek, hayatına sevebileceğin kadar insan al. İsrafın lüzumu yok.

Bazı insanları hayata baktığı pencereden, atmalı.

Yanımda olması gerekenler zaten yanımda def olup gidenler kimin umurunda.

Ben geri zekâlılıkla mücadele vakfı mıyım, ya?

Şimdi sen gittin ya, şairin dediği gibi herkesi sana benzetiyorum. Bu da mı o şerefsiz acaba diyorum!

Ağır geliyorsa konuştuklarım, demek ki, boş değilmiş söylediklerim.

Taş gibi kızsın ama okey taşı. Elden elde gidiyorsun farkında değilsin.

Hani senin varlığın fifi, yokluğun da tın ya! Benim varlığım olay, yokluğum koyar!

Sadece işi düşünce gelene, dost mu deniyordu? Puşt mu deniyordu? Hoşt mu deniyordu?

Ben en azından katilimi tanıyorum. Fakat sen bir gün sevilmediğin bir yürekte, kim vurduya gideceksin.

Hesabını veremeyeceğin işlere kalkışma! Öbür tarafta bulaşık yıkatmıyorlar.

El üstünde tuttum anlamadın. Ayaklar altında rahat mısın?

Tahammülü kalmamış birine hata yapmayın. Silerken kendisini düşünür sizi değil.

Seni unuttum sanma, sadece değerin kadar hatırlıyorum.

Canımı sıktığın zaman sana tekme tokat dalıp, Pardon! Dalmışım. Diyesim var.

Güvenme karaktersizin vefasına. Bugün över, yarın söver!

Gidenler sanıyor ki kalanlar her gün ağlıyor. Sen radyoyu kapattın diye şarkılar yarıda kalıyor.

Ben insanları harcamayı iyi bilirim. Yeter ki bozuk olsun.

Ara sıra kullan o beynini, yan etkisi yokmuş.

Kimsenin ardından koşmayın çünkü seven insan yan yana yürür.

Hesabı olanlar sanmasın kapandı defterler. Tek tek yazıyorum her birini bir kenara. iyi kötü, bir gün ödenecek bedeller.

Canım, bak! Bir derdin sıkıntın olursa, biliyorsun, hiç umurumda değil.

Ben sana inandığım için bir gün kaybederim ama sen bu karaktersizliğinle bir ömür kaybedersin.

Bizde adettir; gelene Roma’yı, gidene kınayı yakarız.

Aklımdan geçtin gittin, kim bilir yine kime gidiyordun.