Laf Sokmalı Kapak Sözler

Konuştuğun kadar şerefli olsaydı hislerin; şerefini iki paralık etmezdi seçimlerin.

Bilirsin ben belâ okuyamam, Allah salânı versin.

Karakterin otursun, söz ben ayağa kalkacağım.

Akıllı telefonmuş. Karşı taraf aptal olunca, telefon akıllı olsa bile işe yaramıyor.

Ara sıra kullan o beynini, yan etkisi yokmuş.

Bazı insanları hayata baktığı pencereden, atmalı.

Kıyamam dediklerimiz bizi ince ince kıyıp pembeleşinceye kadar kısık ateşte kavurdular.

Biraz insan ol diyeceğim ama seni de zor durumda bırakmak istemiyorum.

İlla köpek olacağım diyorsanız; sadakati öğrenin, havlamayı değil!

İki dakika insan ol desem zaman tutacak insanlar tanıyorum.

Bazı insanlar ayakkabı mağazası gibi, her numara var Allah için.

Çok fazla konuşmaya gerek yok aslında. Sen, benden daha kötülerine layıksın.

Gitmeyi tercih edenlerin ardından, el sallayın ki; artık sadece bir EL olduklarını daha iyi görsünler.

Bir zam da şu insanlara gelse kendilerini bu kadar ucuza satmasalar.

Oralarda benden yok bir düşünsen anlarsın. Buralarda senden çok var görsen şaşarsın.

Yanımda olması gerekenler zaten yanımda def olup gidenler kimin umurunda.

Gidişine illa bir isim konulacaksa MAL KAYBI diyelim.

Şimdi söyle; hayatını düzene mi sokayım, seni üzene mi?

Kendime yakışanı severim. Herkese yapışanı değil.

İsteyen istediği yere gitsin, zincirini kırıp giden iti ben bir daha kapıma bağlamam.

Sana değer verip aşkı bulacağıma x’e değer veririm y’yi bulurum daha iyi.

Sokak lambası gibi olma ey yar kime yandığın belli olsun. Necip Fazıl Kısakürek

Erkek arkadaşının parası yok diye tokum” diyen de vardır, yokum” diyen de.

Parçaları kaybolmuş puzzle gibisiniz. Kiminizin aklı kiminizin ruhu kiminizin kalbi yok.

Yemin ederim senden başkasını sevmem demişti. Sıradaki yemin tükürüp de yalayanlara gelsin.

Sevgimi anlayamadın mı gözlerimdeki yaştan, atalarımız doğru demiş eşek ne anlar hoş laftan.

Moralim çok bozuk; şu seni seviyorumlu fıkranı anlat da gülelim birazcık.

Kime kıymet versem hayatımı ‘kıyamete’ çevirmesini iyi biliyor.

Her şeyi bilmene gerek yok haddini bil yeter.

Bir kadının gözyaşının akmasına sadece soğan değil, bir ‘hıyar’ da neden olabilir.

Hayatım bir reklam olsa, sen araya giren reklam olurdun.

Eskiden altını çizdiklerimin, şimdi üstünü çiziyorum.

Bana kalbimdesin deme sevgili, kalabalık yerlerde sıkıntı basıyor beni.

Tabağına yiyebileceğin kadar yemek, hayatına sevebileceğin kadar insan al. İsrafın lüzumu yok.

Ne yarım kaldım senden sonra ne de yaralı, beni ne sen yıkabilirsin ne de en kralı.

Ey sevgili nedir yüzündeki acı yoksa kırılan hayallerim mi battı eline?

Sen hayata at gözlükleriyle bakmaya devam edersen, birilerinin çüşşş demesi zoruna gitmesin.

Yüz kere yere düşmüş olayım; başkalarına çelme takan biri olmayacağım. Ben kazanan değil, insan olmak istiyorum.

En güzel ironisidir dünyanın, seni üzmek istemiyorum diyen herkesin hayatımızın içine sıçması.

Seni adam ederdim ama çoktan köpeğim olmuşsun, ne lüzumu var.

Bir zamanlar toz konduramadıklarım, şimdi kirden görünmez olmuş.

Benim bütünlemem yok sevgilim. Bir kere kaldın mı benden bir daha geçemezsin.

İyileştirir diye medet umduklarımız tekrar tekrar yaralıyor bizi.

Varlığım parmağına ‘yüzük’ olmadı ya. Yokluğum kulağına ‘küpe’ olsun.

‎50 kuruşluk çikolatanın verdiği mutluluğu veremeyen insanlar var.