Olağanüstü Sözler

Güzeli güzel yapan ‘edep’tir, edep ise güzeli sevmeye sebeptir.

Biliyorum, sığmazsın hiçbir yere bu sevdayla, dünya sana dar. Ama dayan gönlüm. Dayan ki her gecenin mutlaka bir sabahı var.

O kadar yakınsın ki, seni ben sandım. Sana o kadar yakınım ki, beni sen sandım. Sen mi bensin ben mi senim şaşırdım kaldım.

Unutma, sır gibi seversen eğer muradın gerçekleşir. Çünkü tohum toprağa gizlenirse yeşerir.

Aşk öyle engin bir denizdir ki ne kenarı vardır ne de ucu bucağı.

Ne zaman biri için savaşsa yüreğim, hep olağanüstü mutsuzluk ilan edildi. Serkan Özel

Aşk bir uçurumdan düşmek gibidir, bunun için sevgiliye “yar” denilir.

Gözyaşının bile görevi varmış; ardından gelecek gülümseme için temizlik yaparmış.

Yorulacaksan, zorlanacaksan, şikâyetçi olacaksan, keşkelere sığınacaksan, söze ama diye başlayacaksan; girme aşk yoluna.

Ömründen nasibin, kendini sevgiliden mesut bulduğun andan ibarettir.

Aşk kalpten vurur, dost ise sırttan. Kalp iyileşir ama sırt hep kambur kalır.

Ey gönül. Ne tuhaf değil mi? Bir ömür, şah damarından daha yakın bir sevgiliyi aramakla geçiyor.

Ayağına batan dikenler, aradığın gülün habercisidir.

Ve ben; dilek tutmadım hiç. Hep dua ettim: ‘ömrün ömrüme nasip olsun’ diye.

Bilmeyen ne bilsin seni gamlanma deli gönül, gönülden anlamayana bağlanma deli gönül.

Ölümü o kadar kolayladılar ki, yaşamak olağanüstü bir şey oldu. Atakan Gülgar

Hiçbir hayale sığdıramadığım tek gerçeğimsin. Sevdim işte! Ötesi de yok gerisi de.

Senin aşktan yana nasibin varsa; dokunsan da yanacaksın dokunmasan da. İyi bil ki; bazıları hasrette yanar, bazıları vuslatta.

Ey sevgili. Düşüncelerim, ipliği kopan tespih taneleri gibi dağılıveriyor sensiz. Şimdi gözyaşlarımdan inci yapmak isterdim sana.

Aşk; sandığın kadar değil, yandığın kadardır.

Kapı açılır sen yeter ki vurmayı bil. Ne zaman? Bilmem. Yeter ki o kapıda durmayı bil.

Bir kelime kararını, bir duygu hayatını, bir insan seni değiştirebilir. Konfüçyüs

Zaman en iyi yazardır. Her zaman mükemmel sonu yazar.

Aşk davaya benzer, cefa çekmek de şahide. Şahidin yoksa davayı kazanamazsın ki.

Acı, acıyla iyileşir. Aşk ise daha büyük bir aşkla.

Aşk, altın değildir, saklanmaz. Aşkın bütün sırları meydandadır.

Ey sevgili. Sen benim içten içe kanayan en derin yaramsın. Ne kadar özlendiğini bir bilsen, yokluğundan utanırsın.

Dilin aşkı yorumlaması güzeldir ama dile gelmeyen aşk daha güzeldir.

Gönül, han değil dergâhtır. Paldır küldür girip çıkılmaz, günahtır.

Hadi yaramı sarmaya merhemin yok. Yalandan da olsa gönül alamaz mısın?

Minareden düşenin parçası bulunurda, gönülden düşenin parçası bulunmaz.

Hüzün taze tutar aşk yarasını. Yaramdan da hoşum, yârimden de.

Hayatta bir tek başarısızlık vardır. O da denememektir. Robin Sharma

Sen uzattığın elini tutmayan ele mi dargınsın, yoksa tutmayacak bir ele uzattığın için kendine mi kızgınsın?

Öyle bir ‘yâr’ sev ki evladım; elinde su tasıyla, iftarı bekleyen oruçlu gibi beklesin seni.

Benimle ömür geçer mi ki dedim. Seninle geçirmeye ömür yeter mi dedi. İşte bu bana bir ömür yetti. Özdemir Asaf

Bir muammadır “aşk”, kiminin vicdanına atılan taş, kiminin fakir gönlüne katılan aş, kiminin de gözünden akıtılan yaştır “aşk”.

Sen sadece sen değilsin; bensin, benimsin, bendesin.

Uğruna fedakârlık yapmadığın sevgiyi, yüreğinde taşıyıp da kendine yük etme.

Gönül ne tarafı işaret ederse, beş duyu da eteklerini toplayıp o tarafa gider.

Bana göre aşık öyle olmalı ki, şöyle bir kalkınca, her tarafı ateşler sarsın; her tarafta kıyametler kopsun.

Dediler ki “gözden ırak olan gönülden de ırak olur” dedim ki “gönüle giren gözden ırak olsa ne olur.”

Aşk nedir bilmiyorsan gecelere sor, şu sapsarı yüzlere, şu kupkuru dudaklara sor.

Elbet bizde biliriz lafı en inceden dokundurup, içini acıtmasını lakin kıyılıyoruz ama kıyamıyoruz sevdiklerimize işte.

Sevmek olağanüstü, aşk basittir. Sevmenin taklidi olmaz, aşkın sahtesi vardır.

Birini seviyorsanız, onu Allah’tan isteyin. Kalpler Allah’ın elindedir.

Ey Gönül! Şimdi sorarım sana, hangi Aşk daha büyüktür. Anlatılarak dile düşen mi, anlatılmayıp yürek deşen mi?

Hiçbir yere sığmadı aşkın, gönlüme sığdı yalnız. Şimdi gönlüme de sığmıyor, gözlerimden sızıyor.

Sen benim; bugünüme şükür ve yarınıma dua edişim, azla yetinişim, çoğa göz dikmeyişimsin.

Odun yanınca kül olur, insan yanınca kul olur.

Sustum artık gönül hakkında bir şey söylemeyeceğim. Çünkü gönlün vasıflarını saysam, aklın almaz, gönül senin düşüncene sığmaz.