Orijinal Mesajlar

Gittin mi büyük gideceksin! Ayrılık bile gurur duyacak seninle.

Biri gelir seni sen eder. Biri gelir seni senden eder.

Aramayacaksın kimseyi olması gerekenler zaten yanında. Ve yanında olmayıp gidenler ne aklında olmalı ne umurunda.

Bilgisayarımda hiç dinlemediğim şarkı gibisin silmeye de kıyamıyorum.

Yüzüme okunmuş bir dua gibisin sevgilim. Çok şükür bugün de aşığım sana.

Sen gittin artık yoksun ve boşuna yağıyor yağmur. Birlikte ıslanamayacağız ki.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen ben şimdi ‘aşk’ karınla; sana ne şiirler yazarım.

Umuttan umudu kesmemek istiyorum; çünkü hala hayatın düşlere borcu var.

Zirvelerde kartallar da bulunur yılanlar da. Ancak birisi oraya süzülerek diğeri ise sürünerek gelmiştir.

Bir gülüyorsun kalbimin ritmi değişiyor döverim seni.

Bana bir günün 24 saat bir saatin 60 dakika ve bir dakikanın 60 saniye olduğu öğretildi ama sensiz geçen bir saniyenin sonsuzluk kadar uzun olduğu öğretilmedi.

Üzülme değmez sözünü duymaktan sıkıldım. Değmeyenlere zaten üzülmem. Üzüldüğüm şey; değmeyenlere. Yüreğimin değmiş olması.

Aynı şeylere gülmediğim insanlarla mutlu olmam mümkün değil.

Hiç ayrılamam derken kavuşmak hayal oldu.

Ölmek sorun değil de hani bir gün mezarıma gelirsin de kalkıp sarılamamak koyar bana.

Biliyorum sığmazsın hiçbir yere bu sevdayla dünya sana dar. Ama dayan gönlüm. Dayan ki her gecenin mutlaka bir sabahı var.

Sıkılırsan güneşten gece oluruz erkenden sen istersen.

Açlık en akıllı balıkları bile oltaya getirir. Goethe

Büyümeyi hiç istemedim! Büyüdükçe insanlar daha az gülüyordu çünkü. Çocuk olmanın en güzel yanı istediğin zaman ağlayabilmekti. Büyüdükçe insanlar gizli gizli ağlıyorlar çünkü.

Biliyor musunuz; insan maskeleri o yüzsüzlüğünüze hiç yakışmıyor.

Akıllı telefonmuş. Karşı taraf aptal olunca telefon akıllı olsa bile işe yaramıyor.

Hiç hata yapmayan insan hiçbir şey yapmayan insandır. Ve hayatta en büyük hata kendini hatasız sanmaktır.

Kalbe kan pompalamaktan başka görev verince saçmalıyor.

Gidişin hüzünlü gözlerimde acısı yüreğimde kaldı.

Sen karşındakine içinden geçeni söyle. O seni öyle kabul etsin. Haa etmiyorsa gönder gitsin. Sen sen oluşunla özelsin!

Ölürsem beni yârimin kalbine gömün. Mekânım cennet olsun.

Bir otobüs aşkıydı belki bizimkisi benim yolum son durak seninkisi müsait bir yerdi.

Bir zamanlar deli gibi hesap sorduğun birine gün gelir hatır bile soramazsın.

Aşkları da ayakkabılarınız kadar itinayla seçmezseniz tıpkı ayağınızda olduğu gibi yüreğinizde de NASIR oluşabilir.

Susmak kabullenmek değil cevaptır. Eğer insan kısa cümleler kuruyorsa uzun yorgunlukları vardır.

Bir yalnızlık inşa ediyorum ki sorma: Mimar Sinan halt etmiş yanımda.

Açtığın yaralara zaman ve dua sürdüm bekliyorum.

Dünyanın en büyük yüküdür; aklı sende olmayanı ısrarla yüreğinde taşımak.

Varlığımı hatırlatan tek şey apartmandaki sensörlü lamba.

Acı çektikçe insan olgunlaşırmış. Yalan be! İlk önce kalbin kırılır sonra çürümeye başlarsın.

Şimdi söndü ışık sustu dudağımdaki sen çalan ıslık. Dünya ahiret acımsın artık.

Farklıyız işte. Sen gülü severdin. Ben gülüşünü sevgili.

Ancak yaradan dener kulunu insan insanı denerse kalp hüküm giyer.

Adam gibi sevenin aldığı ödüldür yalnızlık.

Adını duyunca değil yanında başka bir ad duyunca yanar aslında canınız.

En büyük hayali sana sarılmak olan bi insanı nasıl bu kadar kırabiliyorsun?

Sabah kalkamayacağımı bile bile her gece alarmı kurarım. Böyle de prensip sahibi bir insanım.

Bir yandan hiç hatırlamamak üzere unutmak istersin bir yandan da bu dünyada seni ondan başkasının mutlu edemeyeceğini bilirsin.

Gidiyorum hayatından gözlerinin buğusunu yüreğinin kokusunu aldım gidiyorum.

Gelen bir şey katmaz artık bana giden de hiçbir şey eksiltmez. Gel ya da gelme sevgili artık hiç fark etmez.

Kısa bir öyküdür hayat uğruna upuzun acılar çektiğimiz.