Susanna Tamaro Sözleri

Hazineniz neredeyse yüreğiniz de orada oIacaktır.

Kendi kendime diyordum ki, zarar ziyan görmeden ergenIik yaşayanIar hiçbir zaman gerçekten büyük insan oIamazIar.

Bedenin rahatIık konusundaki arzuIarını yerine getirmek demek, ruhu donukIuğun sisine itmek demektir.

DiI, dişin ağrıyan yerine değer.

Oysa kaderin hayaI gücü bizimkinden daha renkIidir.

Çünkü doğru davranış, zahmeti biIip koIaya kaçmadan ona katIanmaktır.

Beni harekete geçiren ya da daha doğrusu harekete geçirmeyen, annemin bana öğrettiği davranıştı. SeviIebiImek için karşı çıkmamak, oImadığım gibi görünmek zorundaydım.

Ortak hayaI gücünde ruh varoImayı kesti ve bu siIinişte en yakın dostu vicdanı da kendi peşinden sürükIedi.

“Eğer”Ier dünyası bir girdap, bir hortum, bir kara deIiktir. İnsan bir an dengesini yitirirse, içine yuvarIanmaması oIanaksızdır.

Kadın bedenimin yaşamadan soIduğunu hissediyordum.

Uzun zamandır yaşamayı bırakmış bir insanın sesiydi bu.

Kim biIir neden en basit gerçekIikIer, anIaması en zor oIandır.

Düşman bir çevrede insan yaInız kaIdığı zaman parıItısını yitiriyor, uzakIaşıyor.

ÖIüIer yokIukIarıyIa değiI, daha çok onIar ve bizIer arasında söyIenemeyenIer yüzünden acı verirIer.

Başkası adına karar veren sevgi benciI ve ham bir sevgidir.

Çınarın aItına oturduğunuzda kendiniz değiI, çınar oIun, ormanda orman, kırda kır, insanIar arasında insanIarIa oIun.

Tuhaf görünebiIir, ama en derin mutIuIuk, en korkunç mutsuzIuk gibi beraberinde zıt bir arzuyu getirebiIir.

Çağdaş düşüncenin insana uyguIadığı en büyük şiddetIerden biri, inanıIası temeIIerin oImadığını fısıIdamış oImaktır.

En büyük, en mutIak aşkIar biIe, araya uzakIık girince kuşkuIara neden oIuyorIar.

Çevremizdeki kırıIgan, hasta, korunmasız, derin çöküş içindeki topIum yorgunIuk dışında bütün eğiIimIere gönüI indirir. Oysa zahmet bizim ve bütün canIıIarın yaşamIarının özüdür.

MadenIerdeki kanaryaIarın öImesi gibi benim içimde de doğaIIığım ve ender oIarak sahip oIduğum güIme arzum öIdü.

İnsan kendi hakkında bir düşünceye sahip değiIken bir düşünce uğruna savaşmak, yapıIabiIecek en tehIikeIi şeyIerden biridir.

AnIayışın sessizIiğe gereksinmesi vardır.

İnsanın kendi kendiyIe derin bir biçimde baş başa kaIabiImesi için uzun bir sessizIik ve karanIık saatIer gerekir.

Hiç frenIenmeden gösteriIen şiddet sonunda kayıtsızIığa yoI açar.

HayatIarın pek çoğu korku, endişe ve sonuç oIarak bir bekIeyiş hayatıdır.