Üzüntü Mesajları

Bir şiir yaz bana içinde alabildiğince mutluluk olsun ayın gölgesinde unutulan sevgi tohumlarıyla yeşere dursun veya bir şarkı söyle özlemimdeki sevgiliyi anlatsın yağan yağmurlarla ıslanan bedenimi parlayan gözleriyle kurulasın.

Değer taşıyan tek hikâye vardır, oda bedelini sizin ödediğinizdir.

Serçe kadar yüreğimin, gökyüzü kadar sancısı var bu gece.

Bu kez anladım hüzünlerden bozma mutluluklar yaşıyorum.

Hadi yalnızlığını idam et bakalım, son arzusunu yerine getirebilecek misin?

İnsanların umudunu kırma belki de tek sahip olduğu şey odur.

Güvenme bana! Yüzüne güler, arkandan ağlarım.

Yerlisi değilim ben bu acının. Şartlar öyle gerektirince sonradan yerleştim.

Kimse bilemez be canım. Bir yara bir ömrü nasıl kanatır.

Gülen gözlerim sanma ki bahtiyar, attığım kahkahalarda binlerce gözyaşı var.

Nelere değiştim hayalini, bilseydin kalırdın sonsuza kadar!

Hiç kimse bilmez kimsenin hikayesini. Acı tek kişilik bir sofradır.

Hatırlamaktan korktuğum tüm anılarımı çöpe attım var mı daha iyisi.

Benim sevdiklerim beni hiç sevmemişler çok üzgünüm.

Bir damla hüzündür kalbimden gözlerime yansıyan.

Yine başroldeyim ve yine maalesef üzgünü ben oynuyorum.

Hangi mevsimin rüzgârıdır aşk? Ne yana dönsem yüzüme hüzün eser.

Bil ki; insanın değerini, varlığı değil yokluğu gösterir. Unutma; yokluğu bir şey değiştirmeyenin, varlığı gereksizdir.

Şimdi yüreğim mi sana hesap sorsun, yoksa dökülen gözyaşlarım mı?

Hüzün adres değiştirir zamanla, benden geçer, sana göçer sevdiğim.

Gidişini ayık bir şekilde izledim, gelişini sarhoş bir şekilde bekledim.

Uzaklaşmak iyidir. Birinden, bir şeyden… Uzaklaşmak bazen, yakınlaşmaktan da iyi gelir.

Deniz ya kudurmalı ya durulmalı, hançer ya sonuna kadar saplanmalı ya kınında durmalı.

Üzülme ey yar sana gülmek yakışır. Sen üzülür ağlarsan en çok bana koyar. Dökme o yaşlarını, kaldır kafanı ve bak umuda doğru.

Sevdiğini kaybeden insanın, gülümsemesinde bile bir hüzün vardır.

Sahip olduğum ama hep başkasınınmış gibi hissettiğim kalp sancımdın sen.

En son ölen umuttur, umudunu kaybetme ve hep gül, üzülmeler senden uzak olsun, yüzünde hep gülücükler olsun.

Biz de unutmuş gibi yaparız. Hiç kırılmamış, hiç ağlamamış gibi.

Şu an kalbim sıcaksa, fazla uzaklaşmış olamazsın.

Şart mı dudaklarımla kal demem, gözlerim çığlık çığlığa gitme diye haykırırken!

Bugün senin için bir şey yapmıyorsam, dün elimden geleni yaptığım içindir.

Peki, başka bir ekleyeceğin var mı bay ‘hüzün’? Az sonra yatacağım ben.

Her yatak tuzludur biraz, ya terin tadını tatmıştır ya da gözyaşlarının.

Yüzün değil, hüzün görünür bazen aynada. Çeki düzen veremezsin.

Bizim nikâhımız mahşere kaldı, seven kalbim seni hiç unutmayacak.

Bazen üzüntüler, gözyaşlarının uzanamayacağı kadar derindedirler.

Bir kar tanesi kadar beyaz ol ama onun kadar soğuk olma bir tanem.

İhtiyacım olan neydi biliyor musun? Bir papatya yaprağı daha!

Eğer farklıysan, yalnızlığa mahkûm oluyorsun!

Kırılmış bir kalbin hesabı, bu dünyaya ağır gelir.

Şarkılar yalan söylüyor, ağlatan hiç bir şey güzel değildir.

Hayat, bazı şeyleri kafana vura vura, bazı şeyleri de kalbini kıra kıra öğretir.

Sensiz yaşamak yanmaktan da beter be gülüm.

Seninle başladığına inandığım bir hayatı, sen olmadan nasıl yaşarım.

Mutluluk mu? Evet, adını duymuştum!

Ben sensiz cennette yaşamaktansa seninle cehennemde yanmak isterim.

Çoğu zaman sen kör olursun sevginden, O ise nankör!

Ne zaman ümitle hayata göz kırpsam, çiçekler açsam, kapıma dayanır sonbahar. Pare pare buruktur hep sevinçlerim!

Kalemimi kırsalar seni sevdiğimi kanımla yazarım.

Bu dünyaya sevmek sevilmek ve ekmek için geldik ekmeği bulduk ama sevmek sevilmek bizi ekmeğimizden etti.

Gözüm gözüne değmeden yazdığım şiirlerim melal. Varsın değmesin razıyım ey yâr böylesi daha helal!

Bazen çoban olup koyun güderim kafam bozulur esrar çekerim.

Ansızın geldin içimi titrettin sen beni sevmedin git dedin gittim!

Hayat yalnızlıksa ve sen yoksan neden yaşayayım ki.

Benim acıya verecek bir şeyim kalmadı, mutluluktan alacağım var benim.

Sen beni kandırmadın, ben sana inanmayı seçtim. Hepsi bu.

Fırtınanın şiddeti ne olursa olsun martı sevdiği denizden asla vazgeçmez.

Ruhunu kaybetmiş bir insanda yaşamın anlamını aramak ne saçma. Belki de yerin üstündeki cesetler, altındakilerden daha fazla.

Dilim kal demeyi bilirdi, sende kalabilecek yüreği görebilseydi!

Gözleri uzaklara dalan birinin, yakınlarda olmayan bir hikâyesi vardır.

Ben sadece yoldum. Ama sen beni hep kaybettin!

Bugün senin için bir kurban kestim hala akıyor ve acıyor bileklerim.

Sebep sensin bütün günahlarıma sevdikçe sayende günahkâr oldum!

Sen gidiyordun ben kalıyordum. Ve birden bir yağmur başladı. Her şeyin susması için.

Seni aklıma getirecek birçok şarkı varken, yanıma getirecek hiçbir şey yok.

Sözlerim kadar hayatımda dramatik bu dünyada sensiz yaşanan zamanlarda nefretim vuruyor yazılarıma

Kaybetmekten korkma. Bir şeyleri kazanmak için bazı şeyleri kaybetmelisin. Ve unutma; Kaybettiğinde değil, vazgeçtiğinde yenilirsin