Üzüntülü Whatsapp Durumları

Çalar saat gibiydi hayallerim, ben kurdum onlar çaldı.

Hayatı çok hafife aldık meğer ne ağırmış.

Nedense seveni sevmezler, sevmeyeni başlarına taç ederler!

Yaşanmamış mutluluklarımın hevesini kırdın. Bana kötüden kötü günler bıraktın!

Oyalan gönlüm, sahte dünyada çocuklar gibi oyalan. Belki bu gerçektir diye yaklaştığın her insan koskoca bir yalan.

Sen gittiğinden beri soğuk buralar bir tanem.

Bazen dünyanın en zor mesleğidir. Kendi duygularına tercüman olmak!

Belki de ihtiyacımız olan tek şey; değer verince değişmeyen insanlar.

Ey rüzgâr! Sert esme! Özlediklerimin kokusu geliyor yüreğime, gözlerim doluyor.

Öyle olur ki; bazılarının gelişi bazılarının gidişi mutlu eder bizi.

Bazen diyorum kendime. Ne çok değer vermişim değersizlere.

Bazen küçücük şeyler kocaman değer tutarken kocaman şeyler küçücük değer bile tutmuyor.

Yar olmanı dilerken yara oldun yüreğime.

Bazılarının sesini anımsayamazsın ama söylediklerini hep dün gibi hatırlarsın.

İnsan en çok da hayallerini gerçekleştiremedikleri için üzülür.

Hayatımın içinden aşk kavramını kökten çıkar, mükemmele yakın bir hayatım var.

Sızlıyor be doktor aşk deyince kalbim dost deyince sırtım.

Üzülme gitti diye. Bu zamanın modası böyle. Üç beş gün sever sonra bezer.

Sevgiyi çabuk kaybediyoruz pişmanlığı uzun sürüyor.

Aslında insanı üzen şey yaşanması mümkünken yaşanılamayan şeylerdir.

Bazen, peki dersin. İnandığın için değil, yorulduğun için.

Bazen dalıyorum da uzaklara, orda da hiçbir şey yokmuş.

Sihirbaz değiliz belki ama çok şey kaybettik!

Şu dünyada gülmemi isteyen bir fotoğrafçıydı oda parasını istedi!

Özel günümü hatırlamayandan özel kişi olamaz.

Hayallerimizi çaldılar keyfimizden değil biz yoğun istek üzerine mutsuzuz.

Keşkelerle yaşadık hep, keşke hiç böyle olmasaydı.

Geçmişin şikayetçisiyim evet çünkü hep yalnızdım, gelecekten umutsuzum, çünkü sen yoksun!

Biz de birer sosyal çocuklar olabilirdik ama hayatla erken tanıştık üstümüze kaldı.

İnsan sevdiğinin değerini küsünce, ayrılınca, ölünce anlıyormuş.

Bazı insanlar gördüm çok kötü. Ama hiç kimse senin gibi profesyonel değildi.

Biz önceden küçük şeylerle mutlu olan insanlardık sonra aklımıza sevda diye bir şey soktular toparlanamadık gitti.

Mutsuz olduğun zamanlarda, mutlu olduğun zamanları hatırlamak kadar mutsuz bir durum yok.

Aşkı heves etme onunda tadı kalmadı!

Kalp kalbe karşıdır derler. Seninkisi niye benimle karşılaşmıyor.

En kötüsü, sen ona bakıyorsun, o başkasına!

Sen yorulursun onu sevmekten o yorulmaz seni üzmekten.

Öldün mü kaldın mı? Diye sorma bana. Sen giderken ölende bendim kalanda.

İnsanlar gerçek yüzlerini, sizden istediklerini alamadıklarında gösterirler.

Şart mı dudaklarımla kal demem, gözlerim çığlık çığlığa gitme diye haykırırken.

Zaten yorgunum beni daha fazla yoran hiçbir şeye tahammülüm yok!

Dünyayı seyrederken öğrendiğim bir şey varsa o da insanların göründüğü gibi olmadığıdır.

Acı çekmek yalnızca arzuların bertaraf edilmesiyle sona erdirilebilir.

Bunlar da geçecek şüphesiz. Seni unutmama kaç yüzyıl kaldı ki.

Söyleyecek o kadar çok şeyim var ki ama söz verdim susmaya.