Vurucu Sözler

Adını şifrem yapsam, yetersiz karakter diyecek hala konuşuyor.

Oralarda benden yok bir düşünsen anlarsın. Buralarda senden çok var görsen şaşarsın.

Canım bile emanetken, kaybedecek neyim olabilir ki?

Kaybeden ben olmam, kaybeden benden olur!

Seni gözümde bu kadar büyütmeme aptallık diyorsan, bu senin karakterinin küçüklüğü, benim hayal dünyamın büyüklüğüdür.

Tuvalet kağıdına kalp deseni ekleyen markayı buradan selamlıyorum. Aşkın nasıl bir şey olduğu ancak bu kadar net anlatılabilirdi.

Playboy olmaya çalışırken kızların playstationı olanlar! Komiksiniz.

Beni anlayan anlar, anlamayan gider kumda oynar!

Varlığı yetersiz olanın, yokluğu kayıp değildir!

Seni unuttum sanma, sadece değerin kadar hatırlıyorum!

Oyun oynamaksa asıl maksadın kusura bakma yanlış parktasın.

Bana kalbimdesin deme; Bilirsin ki kalabalık yerleri sevmem!

Tabağına yiyebileceğin kadar yemek, hayatına sevebileceğin kadar insan al. İsrafın lüzumu yok.

Parçaları kaybolmuş puzzle gibisiniz. Kiminizin aklı kiminizin ruhu kiminizin kalbi yok.

Hani hiç gitmeyecektin, erkek sözü vermiştin. Ne oldu, çükünü mü kestiler?

Yanımda bir kişilik yer var ama o kişilik sende yok.

Oluruna bıraktım her şeyi paşam. Bak sensizde devam ediyor yaşam.

Ne oldu o kadar trip atıp tuttun, bak yine son noktayı ben koydum.

Kaza gibiyim, kimin başına geleceğim belli olmaz.

Sorunum ağlamayı öğrenmek değil gülmeyi unutmak!

Bir ahmağın sizi öpmesine izin verebilirsiniz, ancak bir öpücük yüzünden ahmağa dönüşüyorsanız durum çok vahim demektir.

Altın gibi ‘Kalbin’ olsa Neye yarar. Ayarın düşük olduktan sonra!

Erkeklerin hepsi öküz değil, sen ahırın kapısında dolaşıyorsun güzelim.

Bazı kızlar gerçekten manken gibi. Hani şu vitrinde duran beyni olmayan!

Gitmeyi tercih edenlerin ardından, el sallayın ki; artık sadece bir ‘el’ olduklarını daha iyi görsünler.

Klavyedeki boşluk tuşu gibisin, çok yer kaplıyorsun; ama boşsun işte!

Yol gidenindir, her gidenin ardından ağlayamam! Maalesef benim yüreğim ahır değil her öküzü oraya bağlayamam.

Aramızdaki o buzdağını şimdi hangi küresel ısınma eritecek, söyler misin sevgilim?

Yüz verip adam ettiysem, sıfırla çarpar yok ederim.

Öyle insanlar tanıdım ki şu hayatta, hevesim değil, sevesim kaçtı.

Arkamdan konuşmaya devam et. Çünkü karşıma çıkacak kadar büyük değilsin.

Otobüsün bile peşinden koşmadım. Sen kimsin?

Sen hala kabullenmedin mi sevap sandığın günahlarını!

Aklında kalmasını bilirim de, sıkılıyorum orada, bomboş!

Yemin ederim senden başkasını sevmem demişti. Neyse arkadaşlar. Sıradaki “yemin” tükürüp de yalayanlara gelsin.

Kime kıymet versem hayatımı ‘kıyamete’ çevirmesini iyi biliyor.

Şarap gibi kadın olsan kaç yazar, yanındaki adam turşu olduktan sonra.

Uğruna ölmedim. Uğruna ölünecek sandığım biri için yaşadım hep!

Kimseye değil bu nefretim sadece kendime sevmeseydim olmazdı içimde koca bir dünya şimdi cehennem oldu girme yanarsın rezil olursun karşımda.

Aşk yürek ister, Senlik bir durum yok yani rahat ol!

Bazılarının kahraman sandıkları denyoların kurşundan asker olduklarını görmeleri bayan zaman alıyor.

Ucuz kalplerin talibi çok olur. Biz kıymetli olanını severiz.

Zamanın canımızı acıtacağını küçükken fark etmiş olmalıyız. Yoksa kolumuzu ısırarak saat yapmamızı ne ile açıklayabiliriz?

Değil Eros’un oku; Zeus’un şimşeği girse, sen aşktan anlamazsın!

Bana kullandığın o ağır laflar dönüp dolaşıp sana KDV olarak geri dönecek sen bunların hesabını yaparken ben sana gülüp geçeceğim.

Arıza lamban yanıyor tatlım, haydi bir sanayiye uğra da gel!