Whatsapp Aşk Sözleri

Hâlet-i ruhaniyem’dir kelam ettiğim lisan! Ya o’nadır, ya O’nunla O’lana, ya Aşk’adır, ya da Aşk’la yanana!

Seni gördüm içimdeki dünya dönmeye başladı durduramıyorum içimdeki dünyayı harekete geçirdin engel olamıyorum seviyorum seni.

İçten gelen bir sevgi benimkisi duygularım katıksız saf sana aşık bu bendeki serseri biriciğim.

Yüreğimdeki duruşunu seviyorum.

Sırf seninle diğer tarafta karşılaşmamak için, helal ediyorum hakkımı.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen, ben şimdi ‘aşk’ karınla; sana, ne şiirler yazarım.

Şimdi söndü ışık sustu dudağımdaki sen çalan ıslık. Dünya ahiret acımsın artık.

Sen uyurdun, bilmezdin, ben uzaklardan üzerini örterdim her gece.

Kolunu ısırıp saat yapıp bu saatten sonra benimsin diyesim var.

Ne var yani, benim de özel güçlerim var; mesela bazı insanları gözümde büyütebiliyorum.

Yüzüme okunmuş bir dua gibisin sevgilim. Çok şükür bugün de aşığım sana.

Aynı günde dört mevsime şahit olmak gibi bir şey bu. Önce özlüyor, sonra ağlıyor, akşamları küsüyor, geceleri çok seviyorum.

Otopsi istiyorum hayallerime, kurduğum düşler eceliyle ölmüş olamazılar.

Kafanı yastığa her koyduğunda aklına geliyorsa, ya kimsede görmediğin mutluluğu tattırmış ya da çok derin yaralar bırakmıştır.

Bu yalnızlık benim ilişmeyin.

Kalbime giden yollarım unutma çalışmalarından dolayı kapalıdır.

Kaç lisan bilirsen bil; terk edilmeyi, yüreğine tercüme edemeyeceksin.

Sana muhtaç olduğum şu anda gel, yaşamak olsan da gel, ölüm olsan da gel.

Sen gittin artık yoksun ve boşuna yağıyor yağmur. Birlikte ıslanamayacağız ki.

Rüzgârın kemanını çaldığı, damlaların cama vurduğu bir pencerede yatağına uzanıp da keşke dediğin tüm güzellikler gerçek olsun.

Oysa defalarca sormuşlardı, büyüyünce ne olacaksın diye; “mutlu” diyemedik; çünkü çocuktuk; akıl edemedik.

Tabaklarda kalan son kırıntılar gibiydi sana olan sevgim. Sen beni hep bıraktın; bense hep arkandan ağladım.

Kalp midir insana sev diyen yoksa yalnızlık mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek; bir muma ateş olmak mı, yoksa yanan ateşe dokunmak mı?

Tek kişilik miydi bu şehir, sen gidince bomboş kaldı.

Bir yalnızlık inşa ediyorum ki sorma, Mimar Sinan halt etmiş yanımda!

Ölürsem beni yârimin kabine gömün. Mekânım cennet olsun.

Bin “günahın” olsa da bana, bir “gün ahım” yok sana.

Güzelmiş, çirkinmiş ne fark eder ki? Deli gibi sevmek ruhumuzda var.

Seni sevdiğim kadar yaşasaydım; ölümsüzlüğün adını aşk koyardım.

Bana kalsa gökyüzündeki tüm yıldızlar yerine, bütün insanlara senin gözerinde ışıldayan bir çift yıldız gönderirdim.

Keşke çocukken fazla mutlu olmayıp birazını da bu zamanlara saklasaydım. Lazım oluyor arada.

Kalbimi sana emanet etsem korur musun? Dilimin ucundaki cennet sevdamın sonundaki ‘ömrüm’ olur musun?

Ben seni dün sevmedim, çünkü dün bitti. Ben seni bugün sevmedim çünkü bugün bitecek. Ben seni yarın sevdim çünkü yarınlar hiç bitmeyecek.

Hadi kaldır kadehini sevgili varsa şerefine yoksa gidişine.

Sevdan üflendi bir kere vakit aşk-ı kıyamet. Sen kopuyorsun yüreğimde; gönlüm gönlüne emanet.

Herkese selam, sana hasret. Nazım Hikmet

Unut demekten daha büyük bir küfür yoktur benim yüreğimin lügatinde.

Açık çay içerdi hep, demli olunca, bardağın diğer tarafından beni göremezmiş, öyle derdi. Cemal Süreyya

Bizimkisi bir aşk hikayesi değildi, bizimkisi aşktı gerisi hikayeydi.

Çatlatsa da dudaklarımı senelik gülüşler, her gece adam gibi ağlamayı sana adadım.

Zaman bütün hayallerimize ağzımın payını verdi.

Farklıyız işte. Sen Gül’ü severdin. Ben gülüşünü sevgili.

Sen beni silahınla değil güzelliğinle vurdun gülüm.

Yağmurlar düşünce tenime her damlayı sen sanıp aşk bildim. Ve biliyor musun gölgeni bile çok özledim.

Gel beraber alalım nefesimizi sevdiğim, sensiz boğazımdan geçmiyor.

Duydum ki böbreğinde taş varmış sevgili. Kesin kalbinden düşmüştür.

Her suskunluk, bir iç kanamasıdır ilişkilerde.

Keşke tanımasaydım dediğim hiç kimse olmadı benim. Keşke beni tanımasına izin vermeseydim dediklerim oldu.

Gözlerin kör bir kuyu. Yusuf olası geliyor insanın.

Oldu oldu, olmadı çay içeriz.

Yıkıldı yolunu bekleyen şehir. Şimdi gelsen de bir, gelmesen de.

Açtığın yaralara zaman ve dua sürdüm bekliyorum. Alıp başımı gidesim var da aklımdakileri valize sığdıramıyorum. Artık gelecek planlarımı hayattan gizli yapıyorum. Sanki hayat, işini gücünü bırakıp planlarımı bozmak için her şeyi yapıyor.

Sen elimden tutunca, deniz basardı içimi. Sen elimden tutunca, yüreğim yeşil yosunlara takılıp günlerce dip akıntılarının peşi sıra gitmek isterdim.

Kalbime söyleyemedim gittiğini, seni halen benimle biliyor.

Yüreğine giden bir bilet kes, cam kenarı değil can kenarı olsun.

Ancak yaradan dener kulunu, insan insanı denerse kalp hüküm giyer.

Gözlerinin ‘Kahve’sinden koy ömrüme, kırk yılın hatırına ‘Sen’de kalayım.

Sen yeryüzünde gördüğüm tek gerçeksin sen hayallerimin biricik prensesisin.

Ben istemem böyle, üç günlük sevgi, yüreğin varsa bir ömür boyu sev beni.