Can Alıcı Sözler

Acı bir mutsuzluk ve kekremsi bir sensizlik hâkim yüreğimde bu gece.

İstediğin zaman lambayı söndür. Senin karanlığını da tanır ve severim.

Sana derdimi anlatsam kabusların olur sana sevgimi anlatsam içine dert olur. Bu yüzden suskunluğum bu yüzden sevgiliye susuzluğum.

Elbet senin de canın yanar; ama ben bittikten sonra neye yarar?

Bilirsin; noktayı koymak ne kadar zor olsa da; tamamlanmış cümleler, eksik kalmış cümlelere göre daha çok acı verir.

Benden su katılmamış şiirler istiyorsun. Kalem mi yazıyor sandın? Ben harfleri denizlerden söküp tek tek, gözlerimden süzüyorum göremiyorsun.

Zamansız karşılaştığım birini nasıl zamanla unutayım? Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler, ağzına dolar insanın. Sussan; acıtır, konuşsan; kanatır.

Bir sen vardın bir de rüzgâr, her şeyimdin bir zamanlar. Senden sonra ben de bittim. Her yanım sen, gözümde yaşlar.

Dikkatim dağılmadan yapabildiğim en uzun şey, seni düşünmek.

Bir yatakta iki beden olana kadar değil, bir mezarda iki ceset olana kadar gel yaşlan benimle.

Bilseydim enkaz altında kalacağımı, hiç gözlerinde inşa eder miydim hayallerimi.

Zamansız karşılaştığım birini nasıl zamanla unutayım?

Gel be, gel işte! Küfrüm tövbeme karışsın, Aklım fikrime.

Sevmek; güzel birinde aşkı aramak değil. O kişide, bilmediğin bir zamanın beklenmedik bir anında, kendini bulmaktır.

Herkes çok seviyorsa, bu gidenler kim?

Hayatım sessiz bir film gibi oyuncular var ses yok. Hepsinin sesini kıstım kendim yaşayacağım hayatımı artık kimseye ne el nede bel bağlayacağım.

Bir yanımda çaresizlik diğer yanımda yorgunluğum var.

Artık yeter mola istiyorum hayat. Sabrettikçe üzerime geliyorsun.

Aşk acısını da öğrendik. Bu saatten sonra sevmek mi kaldı. Hayatımızda? Canımızı aldırlar sonunda sevmek yok bir daha!

Sevmişim bir kere gönül söz dinlemez ne çare? Seni sevdim işte ben o gün bittim.

Ya gönlümü al seni sevmesin. Ya aklımı al seni düşünmesin. Ya feryadımı duy gözlerimden hayali silinmesin ya da canımı al boş yere acı çekmesin.

Hiçbir kelime, senin adın kadar yer tutmadı dudaklarımda!

Benim tek ikiyüzlülüğüm, canım yanıyorken gülüyor olmamdı.

Vazgeçmek kolay olsaydı, bu çığlık bu kadar iç acıtmazdı!

Tutuklu kaldığım yer kalbinse, özgürlüğün canı cehenneme.

Yağmur dökülüyor şehrime. Bardaktan boşalırcasına. Bu son diyorum bu son! Her defasında bitirdiğim yerden başlıyorum yine sana aşka.

Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler, ağzına dolar insanın. Sussan acıtır, konuşsan kanatır.

Kalpten düşen, gözden de düşer.

Silgi kullanmadan resim çizme sanatına hayat denilmektedir.

Nereye gideceğimi bilsem, bir dakika bile beklemezdim.

Ey aşıklara mekân olan koca dünya sen döndükçe ben ağlayacağım insanlara aşıklara uzaktan bakacağım.

Ki ben mutlu sonla biten her filmi bile iki kere izledim, belki bir yanlışlık vardır diye.

Öylesine değil, ölesiye olsun istiyorum.

Seninle ilgili her şey beni ilgilendirir. O kadar tatlı bir cümle yok bence.

Bir Gecenin kör kuyusunda kalbimi elime aldım, sadece sana feryadım sadece sana beddualarım Canımı aldın kalbimi parçaladın.

Toprak sevdiklerimizi aldığı için mi bu kadar güzel kokar?

Mesele âşık olmak. Aşk öyle sıradan, basit bir olay değil. Aşk kişinin sevdiğinde yok olmasıdır, mesele budur.

Güçlü kadınlar; içmeyeceğini kadehine, yapmayacağını diline, sevmeyeceğini gönlüne koymaz.

Camda iz olduğu zaman silersin geçer. Peki, ya canda iz olduğu zaman ne yaparsan geçer?

Sevmenin en can alıcı yeri, canımızı alanın alıcısının başkası olmasıdır.

Bazen noktayı cümlenin sonuna değil, tereddüt ettiğin yerde koyacaksın!

Sen sözlerimde değil yanımda hiç değil! Sen sözlerimde değil dünyamda yoksun artık kapat git anıları!

Ah küçüğüm; kendim yaşayıp görmeliyim diyorsun. Masumiyet bir kez kaybedilen ve asla geri gelmeyen hazinendir bilmiyorsun.

Alkoliksin dediler sebebini sormadılar, içiyorsun dediler neden demediler, bunlar aslında gerçek aşkı görmemişler.

Hayata gülecek mecalim kalmadı zaten hayat tokat atmıştı seneler önce şimdi yine sayende hayat beni tokatladı.

Sana aşk değil dert lazım sana sevgi değil acı lazım sana seven değil seni harcayacak biri lazım o zaman akıllanırsın sen.

Sen nerden bilirsin ki yalnız olmayı. Tek başına yürüdün mü o yollarda üşüyerek. Ben kendimi sarmalarken kendime… Sen başka kollarda uyandın. Onun için sen asla bilemezsin ‘o yollarda yalnız yürümeyi’.

Öyle çok şeyde gözüm yok! Bir kalbin, birde adının yanına soyadım yeterli!

Sen yoksan hayallerin var, her türlü benimsin.

Özlemek yararlı bir eylemdir, dinç tutar vücudu.

Bu dünyaya sevmek sevilmek ve ekmek için geldik ekmeği bulduk. Ama sevmek sevilmek bizi ekmeğimizden etti.

Ayazınla beni korkutma hasret! Hayallerimi yaksam, ağustosu yaşarsın.

Gül gibi kokan tenine aldandım güzel gülüşlerine yakalandım sahte sözlerine inandım şimdi acılarla savaşıyorum anılarımla beni bıraktın.

Kimisi kısa bir zamana çok şey sığdırır. Kimisi küçücük bir anın sırrını mezara götürür.

Bir yanımda yalnızlığım, diğer yanımda geçmişe dargınlığım var.

Işığı önüne al, yürü. Gölgen arkandan ister gelsin, ister gelmesin.

Sorarlarsa beni sana; sevilmeden seviyordu de. Ne kadarda saftı de. O kadar seviyordu ki kaldıramadım de. İçinde bir ateş yaktım halen yanıyor de. Gitmeyince aramayınca eridi bitti de. Bide dünyası vardı onu da ben kararttım de. Kendi eliyle bir çukur kazdı. Ben de gömdüm de!