Efkarlı Sözler

Gidecek yerin kalmadığında zoruna gider hayat.

Bazen doğru olanı yapmak için en çok istediklerimizden vazgeçmemiz gerekir. Hayallerimizden bile.

Bir zamanlar aklımdan çıkmayan sen şimdi geçmiş zamanda biri olarak anlattığım oldun.

Ucuz insanların üzerine kurulan hayaller size pahalıya patlar.

Seni sevmeyene asla sabır gösterme! Çünkü sabrının adı yüzsüzlük fedakârlığın adı eziklik sevginin adı kişiliksizlik olur.

Bilemezsin kim dost kim düşman. Bazen tuttuğun eldir seni arkadan vuran.

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil, insanların sahteliği.

Çok pahalısın ulan mutluluk.

Yolcu denmez her gidene herkes o yolun taraftarı olmayabilir. Hiçbir sürgün gittiği yolu sevmez mesela.

Bir gün bir yerde tekrar karşılaşırsak eğer benimle yeniden tanış.

Yalnızım. Çünkü herhangi biriyle değil beklediğime değecek kişiyle devam etmeliyim bu yola. Can Yücel

Bazen doğruyu bilse bile yanlış anlamak ister insan.

Aslında söylediklerimden çok sakladıklarımda gizliyim. En iyisi anlamak için konuştuklarımdan çok sustuklarıma kulak verin.

Bazen susmak gerekiyor acı dolu hayatı anlamak için.

Umut; insanın vazgeçemediği illüzyon. Aynı anda en büyük güç ve en büyük zayıflık kaynağınız.

Ben küçükken sinekleri yakaladıktan sonra kanadını kopartıp suda boğan insandım. Tabi ki bana zararın dokunduğunda benden korkabilirsin.

Gecenin zifirisinde tozpembe hayallere dalmak aşkın en yalın hali olsa gerek.

Tek dileğim ne biliyor musun? Gözlerimi kapamış senli hayaller kurarken gözlerimi açtığımda yanımda olman.

Gittin mi büyük gideceksin ayrılık bile gurur duyacak seninle.

Görünürde bir kusurumuz olmasa da birader. Kalbimizin damarları arkasında müebbet yemiş hayaller.

Garibim namıma Kerem diyorlar, hastayım derdime verem diyorlar. Aslımı eller almış haram diyorlar Maraşlı Şeyhoğlu satılmışım ben.

Ne gülünecek halime ağlıyorum ne de ağlanacak halime gülüyorum. Ne yaptığım belli değil beni bırakın siz devam edin.

Beni benden alan şarkılar yapmışlar ama seni oradan alıp buraya getireni hala yok.

Ben umutlarımı boş kovanlara doldurdum. Acemidir aldığım nişanlar ben her aşkta kendim vurdum.

Erkeklerin kalpleri yerine cüzdanlarında yaşayan kadınlar ruhları yerine kalçalarının okşanmasına razı olmak zorundadır.

Sonra geldin güldün papatya tarlası oldu çorak topraklar.

Parlatıcıyla aydınlanmaz gelecek fön çekince düzelmez hayat ve fondötenle kapanmaz yaralar.

Gitsem ayrılık kalsam yalnızlık.

Tenine dokunabilmek mi? Hâşâ! Gözüm göz menziline girsin yeter. Hadi düş düşlerime; tutmayana aşk olsun.

Her erkeğin göz bebeklerine gömülen bir kız vardır içinde olmayan ama efkârlanınca var olan.

Rengârenk hayallerimiz vardı ama kapkara hayatlarımız ağır bastı.

Bakma ağır başlı dik kafalı asi sözlü olduğuma. Sol yanımda hep garip bir çocuk ağlar benim.

Dönüp dolaşıp zurnanın zırt dediği yere geliyorum. Neyse bir zırt alayım sol kulağa.

Gülmek her zaman mutlu olmak için değildir. Bazen öyle gülmeler vardır ki; en büyük acıları gizlemek içindir.

İnsan iki insanın yüzünü unutmaz; ihtiyaç anında yanında olanı zor zamanda yalnız bırakanı.

Yüzümün hep gülüyor olması yorgun olmadığım anlamına gelmez.

Dökmeye niyetim yok içimi zaten zor sığdırdım!

İkimizi bir kefene saralar, bir kabirde sır olalım sevdiğim.

Gece uyuyamayan insanların gündüze sığmayan acıları vardır.

Birini ne kadar çok seversen sev hayat onu senden o kadar uzaklaştırır.

Yolların uzaklığı fark etmezdi seven yürek için. Bahaneler üretiyorsa gel vazgeç. Değmez üzülmeye yalan bir sevda için.

Efkarın demir attığı liman yürektir.

Gönlüm deniz değil ki efkarım sahile vursun.

Seni içimde yaşatmak için neleri öldürdüm bir bilsen.

Ona sor bakayım! Küstüğümü biliyor muymuş? Yoksa kendi kendime mi gelin güvey oluyormuşum!

Sustuğun anlar değil yutkunmak zorunda kaldığın anlar rahat bırakmaz.

En son utanacağın şey ağlamak olsun.

Mutsuzluk mutluluktan daha yaygındır. Kabullenmesi zor ama böyledir.

Hayat adanmak için değil yaşanmak içinmiş. Bunu sana adadığım hayatı mahvettiğinde anladım.

Tespih gibi oldu acılarım çektikçe başa dönüyorum.

Bütün aşklar bir mucize olarak başlar ve çoğunlukla bir kâbus olarak sona erer.

Şurama batan diyor şair. Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Cesaret bir gaz pedalıdır ve korku da bir fren; hedefinize giderken ikisine de ihtiyacınız vardır.

Kabullenmek kendi mezarına toprak atmak gibidir bazen.

Bugün yine efkârım var dokunmayın bana. Küçük bir çocuk gibi huysuz ve çekilmezliğim. Her şeyden herkesten hatta canımdan bezmişliğim var.

Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim.

Ömrünü verecekmiş gibi hayatınıza girenler ömrünüzü alır giderler.

Ben sadece üzgün olmaktan bıktım. Bir süreliğine başka bir şey hissetmek istiyorum.

Etrafım çok kalabalık ama hepsi merhabalık.

Yüreğiyle gelmeyen bahanesiyle gelir.

Denize kıyısı var sanki yüreğimin hep serin hep rutubetli.

Tutacak bir el bulamazsak bizde elimizi cebimize sokar yürürüz. Sıkıntı yok.

Sanki bir şeyleri unutamayacak kadar eskimiş içim!

Biliyorum imkânsızdı ama ben mucizelere çok inanmıştım. Yazık.

Var bir canımın acısı içime atıp içimden atamadığım.

Aklıma geldiğinde hala gözleri dolan bir insanım. Sen beni çoktan unutmuşsundur diyorsun.

Ey yar! Seninle ölmeye geldim. Ateşsen yanmaya, yağmursan ıslanmaya, soğuksan donmaya geldim.

Kaç kadeh kırıldı sarhoş gönlümde. Ne yaptıysam seni unutamadım.

Başkalarının hatalarından ders alın. İnsan bütün hataları kendi yapacak kadar uzun yaşamıyor.

Özledim diyorsun mektubunda. Sadece kuru bir özledim mi yazdı yanık yüreğin.

Bazen gözlerden yaş akmaz kalp ağlar sadece.

Gönül yorgun düştüğünde, yürek dilsiz kalır.

Sevebiliyorum ama doğru insanı denk getiremiyorum.

Söylesene bıraktığın düşü şimdi kim büyütecek?

Olmayacak insanlarla kalıbını aşan hayaller kuruyoruz. Ama unutuyoruz. Ağaçtan maşa aptaldan paşa olmaz.

İlk bakışta âşık oldun oldun adamım yoksa ikinci bakışta kimin ne mal olduğunu anlarsın.

Yazdıklarımı okuyabilecek milyonlarca insan varken onları yazarken ne hissettiğimi anlayabilecek bir tek sen varsın. Bırak öyle de kalsın.

Sahtekâr çıkarken dürüst sandıklarımız acı sözler etmiş arkamızdan ağzını balla kapattıklarımız. Hepsi mız mız… Kötü konuşmuş ardımızdan adını iyi andıklarımız kurtlanmış topladığımız fındıklarımız.

Ben yağmur yüklü bir bulutum kime çarpsam ağlarım.

Seni hala nasıl sevebildiğimi anlayamıyorlar. Uğraşmayın boşuna ben bile bilmiyorum diyorum.

Defolu şehirlerde ihraç fazlası kadınlarsa payına düşen senden önce öpülmüş dudaklarda sana dair cümleler aramayacaksın.

Hayat: yaşayamadığımız belkiler yaşadığımız keşkeler ve içimizde tuttuğumuz neyselerden ibaret.

Her gün biraz daha artan sensizliğe kafa tuttum. Ama mutlu ol seni unutamadığım yerde kendimi unuttum.

Bunca vefasızlıktan sonra bazılarının ederi kalmadı artık gönlümde. Kaça deseler hiçe sayarım.

Düşme; düşünce sahili olmayan bir deniz olur dünya. Sığınacak bir liman bulamazsın.

Denize ilk kez giren çocuk masumiyetiyle seviyorum seni. Boğulacakmışım gibi.