Öfke İle İlgili Sözler

Kim bağışlarsa Allah da onu bağışlar, kim affederse Allah da onu affeder. Kim öfkesini yutarsa Allah onu mükâfatlandırır.

Öfken ve nefsin bir olup aklını yener. Daima sabırlı, sebatlı ve iradene sahip olasın.

Öfkelenmek beşerî bir olaydır; fakat bilahare sakinleşmemek ve affetmemek, ayıplanacak iğrenç bir harekettir.

Tartışmalarda öfkelendiğimiz an gerçek için değil, kendi hesabımıza çalışmaya başlarız.

Öfke ateşi önce sahibini yakar, sonra kıvılcımı düşmana ya varır ya varmaz.

Öfke, aklın alevini söndüren büyük bir rüzgârdır.

Öfke rüzgâr gibidir, bir süre sonra diner ama dal kırılmıştır bile.

Kızgınlık, insanın lambasını söndüren bir rüzgârdır.

Öfke geçici bir çılgınlıktır, hükmetmeye bak yoksa o sana hükmeder.

İnsanın kızması, başkalarının hatalarının intikamını kendinden alması demektir.

Kuvvetli kimse demek, güreşte başkalarını yenen değil; ancak hiddet anında kendine hâkim olandır.

Hiddet, bulunduğu kaba döküldüğü yerden daha çok zarar veren bir asittir.

Öfkeyle sarılmak, birine atmak için kavradığınız sıcak bir kömür parçası gibidir; yanan aslında sizsinizdir.

Öfkenin her zaman bir nedeni vardır; ama her zaman iyi bir nedeni yoktur.

Öfkeli bir insan, ağzını açar gözlerini kapar.

Öfkenin başlangıcı çılgınlık, sonu pişmanlıktır.

Öfkeliyken konuş, göreceksin ki pişman olacağın en güzel konuşmayı yapacaksın.

Öfke, tutuşturulmuş bir ateş gibidir. Her kim ki öfkesine hâkim olursa, onu söndürür. Ve her kim onu salıverirse, ilk yanan kendisi olur.

Hiçbir kul, bir öfke yudumunu yutması kadar kendisine yararlı bir süt veya bal yudumu yutmamıştır.

Hiddet ekilen yerden, pişmanlık biçilir.

Öfkeyi besleyen, yine öfkedir.

Kızan bir kimse aklı başına gelince, bu sefer de kendisine kızar.

Arkadaşına öfkeni söyle geçsin, düşmanına söyle artsın.

Öfkeli bir adamı susturmak istiyorsanız, önce siz susunuz.

Öfkeyle geçen bir dakikanız, mutluluğunuzdan çalınmış altmış saniyedir.

Öfke ve kin, doğruluğun sınırları dışındadır. Bu tutkular, yalnız işlerine akıllarıyla bağlanmayan insanların işine yarar.

Sinirli olunduğu zaman her şey sabrı taşırıyor, incitiyor, ateşi yükseltiyor.

İki şiddetli yangın karşılaşıp birleşince, onları kızdıran şeyi de yakıp tüketirler.

Öfke ile istek, insanı şaşı ede; canı doğruluktan ayırır. Garez geldi mi hüner örtülür; gönülden yüzlerce perde gelir de gözün önüne çekiliverir.

Öfke, bedene güç verse de ruhu gevşetir.

Öfke gelince, akıl uçup gider.

Öfke insanı atılgan kılabilirse de gücünü, insanın kendisini sevmesinden alır.

Sabırlı adamın, öfkesinden sakının.

Hiçbir zaman çıktığın kapıyı hızla çarpma, geri dönmek isteyebilirsin.

Her insan öfkelenir bu kolaydır; fakat tam adamına, tam ölçüsünde, tam zamanında, tam yerinde ve tam usulünde öfkelenmek ne herkesin kudretindedir ne de kolaydır.

Zorluklara karşı kızmak, onu yenemeyeceğinizi anlamak demektir.

Hiçbir şey öfke kadar, insan düşüncesini sapıtamaz.

Kızgınken karar veren, fırtınalı havada yelken açan bir insan gibidir.

Sevinçli anında kimseye vaatte bulunma, öfkeli anında kimseye cevap verme.