Öfke Sözleri

Ne sen engin bir deniz ne de ben kırık bir tekne, yapayalnız dünyanda başka birini bekle. Sadece acıyorum. Sana değil yerime geçene.

Benim gönlüme girebilmek suya yazı yazmaya benzer ve sen bunu becerdin. Benim gönlümden çıkmak gece doğan güneşe benzer, sen de bu gece güneşin doğuşunu bekle.

Eğer bundan sonra pişman olup geleceksen, yanında bir metre zincir getir. Çünkü bundan sonra ancak kapımdaki köpek olursun.

Arada bir düşmüş taklidi yapacaksın ki, kahpeleri öğreneceksin.

Bir insana başkaları yanında verilen öğüt, öğüt değil, hakarettir.

Öfkenin sonuçlarının zararları, sebeplerinden daha fazladır.

Bana darbe vuranı ben harbe sokarım.

Atacak kemiğin varsa, seni sevmeyen köpek bile kuyruk sallar.

Bir gün bana çaresizce geleceksin. Af dileyip, köpekler gibi pişmanım, affet diyeceksin. Ama geldiğin kapıdan kovulacaksın, ALÇAK!

Benimle birlikte yürüme cesareti olmayanlar, ayağıma dolaşmasınlar yeter.

Hiddete (öfkeye) şiddetle karşılık vermek, baruta ateşle gitmek gibidir.

Para için bedelli askerlik getiren bu devlet, tecavüzcüler için de İDAM getirsin.

Aynaya baktığımda gözlerimdeki ışıltının sen olduğunu fark ettim. Beni terk edip de gittiğin an gözümde değerin kalmadı. Yaşanmış hatıraları unutamazsın!

Üzülmedim gittiğine. Hoşça falan da kalma. Takıl, düş başına bir şey gelsin.

Zorluklara karşı kızmak; onu yenemeyeceğinizi anlamak demektir.

Cüzdanın değil, yüreğin büyük olsun arkadaş.

Telefonun ne kadar akıllı olursa olsun; Karşındaki geri zekâlı olunca laf anlatamıyorsun.

En kuvvetliniz, hiddet anında nefsine hâkim olanınız ve en yumuşağınız da kudreti yeterken affedeninizdir.

Allah’a sığın; şahs-ı halimin gazabından Zira yumuşak huylu atın, çiftesi pektir.

Hiddet ekilen yerden, pişmanlık biçilir.

İstersem çaresini, istemezsem bahanesini bulurum sıkıntı yok.

Yenilmesi gereken ilk düşmanlar, öfke ile umutsuzluktur.

Her zaman kalbimin en üst köşesinde sevgi duygularımla başbaşaydın. Şimdi de kalbimin en üstündesin, ama nefret duygularımlasın, nefretimsin.

Hiçbir şey yaşanmaya değmezmiş demiştim, yanılmışım. Her şey yaşanmaya değermiş de sen hiçbir şeye değmezmişsin.

Ve bir gün kalem diyecek ki bu kadar yazdığın yeter artık çiz gitsin.

Bir anlık öfke, her şeyi yok eder.

Arkamdan konuşmayın, kıçım size cevap veremez. Konuşmak istiyorsanız, mikrofon önde emrinize amade…

Sabırlı insanın öfkesinden sakınınız.

Zulüm Azrail olsa da hep Hakk’ı tutacağım. Mukaddes, davalarda ölüm bile güzeldir.

Tıp ne kadar ilerler ise ilerlesin, AR damarındaki çatlağı tedavi edemez.

İnsanın taşıyacağı en ağır yük, kindir.

Ben her zaman âmin der susarım. Dua’m belli, duyan belli…

Basit yaşayın. Cömertçe sevin. Dürüstçe konuşun ve her gün dua edin. Her şeyin nasıl düzeleceğini göreceksiniz.

Çakma insanlara gönül verirsen eğer orijinal acılar yaşarsın.

Hangi limana demir attıysak, götü başı oynadı martıların.

Öfkeliyken konuş; göreceksin ki olacağın en güzel konuşmayı yapacaksın.

Anlamayanlar için dilim, sevmeyenler için yüreğimi yordum.

Şu hayatta giden bir şeyin geri dönmesini beklemeyin. Unutmayın, gidip de gelen tek şey çişinizdir.

Sakın geceyi bahane edip gelme düşlerime! Nasıl olsa namus borcun yok yüreğime. Çünkü hiç değmedi ömrün ömrüme!

Yüzüne her güleni mahrem-i esrar etme Var ise düşmanına kinini izhar etme.

Öfkenin öncesi, delilik; sonu pişmanlıktır.

Kaderine damlasın her bir gözyaşın, daralsın yüreğin olmasın yarın, ismimi her anışında acısın canın, ölene dek bana muhtaç kalasın.

Özür dileme sakın benden. Affetmek büyüklükse eğer boş ver, ben küçük kalayım.

Öfke çaresizlik ve yalnızlığın kamuflajıdır.

Suskunluğum asaletimden falan değil, Valla bıktım artık laf anlatmaktan.

İçinizde fırtınalar koparken dışarıya günlük güneşlik havası veriyorsunuz ya, yapmayın! Bırakın hak edenler fırtınadan nasibini alsın!

“Adam gibi” sevmenin yasaklandığı bir yerde ne kadar çok seversen o kadar acı çekersin.

Nasıl yaşarsan öyle ölürsün. Öyle bir yaşa ki Rabbim, kulum senden razıyım desin.

Dış görünüşe aldanmayın. Adam görünüp ibneliğin kitabını yazmış bi dünya yavşak var.

Bazıları iyi bir küfrü hak etmek için o kadar çok emek veriyor ki, ‘Emeklerine saygı duyuyorum!’ ve Emeklerini karşılıksız bırakmıyorum.

Ne başıma taç, nede gözlerime yaş ederim. Sevgimin değerini bilmeyeni sevgiye muhtaç ederim.

Seni öyle görmezden gelirim ki sen bile varlığından şüphe edersin.

Biliyorum. Ben cennet olsam, sen cehenneme gidersin bir inat uğruna.

Senden sonra kim canımı yakarsa, ahım sana. Sen gitmeseydin onlar gelmeyecekti!

Bir kişi Allah’tan başka kimseye ihtiyacı olmadığına inanırsa; Allah da onu başkasına muhtaç etmez.

Yoluma çıkan dilenci olsan! Ömrümü SANA sadaka diye verirdim.

Her çiçeğin boynunu büken bir mevsim, Her insanı hayata küstüren bir vicdansız vardır.

Kitap gibi kadınları, imlâsı bozuk adamlar okuyamaz.

Profesyonel bir fotoğraf makinasına ihtiyacım var. Bu aralar bu kadar ikiyüzlüleri çekemiyorum.

Susarım, susarım bir gün gelir öyle bi konuşurum ki ne cevap verebilirsin ne de bir daha kendine gelebilirsin!

Kızgınlık, insanın lambasını söndüren bir rüzgârdır.

İnsan yaşadıkça anlıyor ki; kendi kayığını kendin çekmezsen bir yerlere gidemiyorsun.

Benim hayrım var aynım yok. Kaygım var ama kaybım yok. Sana saygım var ama artık tahammülüm yok!