Öfkeli Mesajlar

Sevgilisinden ayrıldıktan sonra başka biriyle çıkan kişi, az bekleseydin de motorun soğusaydı!

Bir zamanlar sahibi olduğun kalbime şimdilerde gelsen misafir etmem!

Önce kendilerinden soğutturlar, sonra neden soğuk davranıyorsun derler Güler misin, ağlar mı? Ben döverim!

Her şey zamanla geçer diyen birinin ağzını burnunu kırın ve ‘zamanla geçer’ deyin.

Seni öyle bir görmezden gelirim ki, sen bile varlığından şüphe edersin.

Senide koydum diğer utanç duyduğum şeylerin yanına.

Bir cümle etmeyecek insanlara satır satır sözler yazdık. Şimdi karalama vakti!

Öfken geçici olabilir ama etrafına verdiğin zarar mutlaka kalıcı olacaktır.

Eskiden kılına zarar gelse üzüleceğim insanların şimdi umurumda olmaması biraz tuhaf.

Ben en öfkeli anımda bile kalbin kırılmasın diye söyleyeceklerimi yutardım.

Son duam; Rabbim ahlarımı kader diye yazsın alnına!

Dile getirilmeyen bir öfkedir bazen suskunluğumuz.

Sıkıntı yok ben yalnız da yürürüm ama sen ayak altın da dolaşma yeter!

Senden sonra kim canımı yakarsa, ahım sana. Sen gitmeseydin onlar gelmeyecekti!

Keşke bazı insanlara da eski televizyonlar gibi tepesine yumruğu koyduğun zaman düzelse!

Sana artık anlam yüklemiyorum, sen bana dair hiçbir şeyi hak etmiyorsun.

Hayır, ben kinci biri değilim. Sadece, canımı acıtan insanların hiçbir şey olmamış gibi hayatlarına devam etmelerine dayanamıyorum!

Ben ona diyorum ki; gel seni çok mutlu edeceğim o da tutturmuş diyor ki; yok illa başkasıyla üzüleceğim. İyi o zaman git üzüntüden geber.

Üzülmedim gittiğine. Hoşça falan da kalma. Takıl, düş başına bir şey gelsin!

Öfke, kendini kaybederek kaybedebileceğin bir şey değildir.

Susarım, susarım bir gün gelir öyle bir konuşurum ki ne cevap verebilirsin ne de bir daha kendine gelebilirsin!

Dertler senin, çile senin, mutluluk benim olsun. Çünkü sen mutlu olmayı hak etmiyorsun!

‘Fi’ tarihinde hayal ettiklerim ‘miş’ tarihinde kaldı. Yani kısacası! Hayaller size ömür.

Öfke rüzgâr gibidir. Bir süre sonra diner ama birçok dal kırılmıştır bile.

Seve seve bitiremediklerimizi; söve söve uğurladık içimizden!

Olur da avazın çıktığı kadar bağırmak istersen, bağırma! Sesinin kısılmasından başka, bir işe yaramıyor.

Bir zamanlar canımı verebileceğim insana, şimdi selam bile vermiyorum!

Öfke şeytandandır, şeytan da ateşten yaratılmıştır, ateş ise su ile söndürülmektedir; öyleyse öfkelenince hemen kalkıp abdest alın.

Bana darbe vuranı ben harbe sokarım.

Kıvırmak, kalçada şık duran bir eylemdir, ruhunuza taşımayın.

Gözyaşlarımı kendim sildikten sonra, ‘Yanındayım’ diyenin canı cehenneme!

Verdiği umudu geri alan, aldığı ahı da güle güle kullansın.

Ben seninle ömrümü paylaşmayı düşünürken; sen, seninle bir simidi paylaşamayanlara hayatını verdin.

Kırgınlık biriktirdiğinde öfke duygusu çok yakındır. Birikmiş kırgınlıklar bekledikçe yerli yersiz kişilere öfke olarak boşalır.

Çok fazla konuşmaya gerek yok aslında. Sen, benden daha kötülerine layıksın!

Duygularımı öldürürken bana hiç kimse merhamet etmedi. Ödeşme günü geldiğinde benden de hiç kimse merhamet beklemesin!

Aslında deli dolu biriyimdir, ama şimdi deliliğimden eser yok, sadece dolu’yum!

Sizin yanınızda başkasını düşüneni siz de düşünmeyin, bu aptallıktır.

Kitap gibi kadınları, imlâsı bozuk adamlar okuyamaz.

Hakkımı değil de duygularımı helal etmeyeceğim insanlar var benim!

İçinizde fırtınalar koparken dışarıya günlük güneşlik havası veriyorsunuz ya, yapmayın! Bırakın hak edenler fırtınadan nasibini alsın!

En iyi beddua favorim: Hayatın boyunca çiftlerin yanında gezen, istenmeyen mal ol inşallah!

Şimdi ne sana kızıyorum ne kendime. Çünkü artık ne gülüşüme sebepsin ne de derdime!

Egonuzun götürdüğü yere gidin ve mümkünse dönmeyin!

Sinirlendiğinizde nasıl hemen sakinleşebiliyorsunuz? Ben bırak gemileri limanı yakmadan, rahatlayamıyorum. Yansın alayı öyle rahatlarım.