Damar İnstagram Sözleri

Üzülmem mi sanıyorsun yürek ağlar gözden önce.

Ne yormak istedim seni. Ne de yormak kendimi. Çok çalıştım gitmeye de kalmaya da. İkisi de aynı acı ikisi de rezil. Daha öncede gitmiştim ama böyle kalarak değil böyle kalarak değil.

Bir kere düşsem, iki kere kalkarım. Herkes rahatına baksın!

İki şey yıkar insanı; dostundan gelen ihanet, düşmanından gelen merhamet!

Senin de sevgin yalan, yalan dünya gibi sende yalansın.

Yıkılan sadece hayallerim, kişiliğim ve karakterim değil.

Ne kadar gülersen gül, mutsuzsan annen gözlerinden anlar.

Sustuğum yerde sen varsın. Konuştuğum yerde özlemin.

Sırt üstü gömülür insanlar, ama sen beni yüzüstü bıraktın.

İstersem çare, istemezsem bahane bulurum. Sen rahat ol!

Canı yanmış insanlar tehlikelidir. Nasıl savaşacaklarını öğrenmişlerdir.

Sakat ol, topal ol, sağır ol, duygusuz ol, hissiz ol, lal ol, kör ol… Ama asla “ŞEREFSİZ” olma!

Kaybettiklerimize yakalım, sen benden başla.

Yarınlar güzel olacak demişlerdi. Daha ne kadar yatıp kalkacağız?

Unutulmak kadar acıdır bazen yaşamak.

Ayakta kalmasını bilen insanlar için, kaybetmek büyük bir mesele değildir.

Şurama batan, diyor şair… Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Olursa olur, olmazsa bir sigara daha yakarız.

Varsın olmasın hayatta her istediğimiz, biz olana “Elhamdülillah”, olmayana da “Eyvallah” demesini biliriz.

Özlerim ben seni seninle bile, vuslat mı hasret mi adını sen koy, aşkınla yakıp da düşürdün dile sevgi mi nefret mi adını sen koy.

Masal kitabı gibisin, okuması güzel ama inanması çok zor.

Yüreğimizde ölen insanların, dilimizde duası olmaz bizim!

Kalp durduğu zaman değil, unutulduğu zaman ölür.

Bu böyledir! Gündüz biriktirir sonra geceye dökeriz içimizi!

Neden sancılar eksik olmaz, iyi insanların yüreğinden?

Çok güzel gülen insanlar var; içleri paramparça!

İçime attıklarım benden daha ağır.

Oyun bitti perde kapandı gerçek hayata hoş geldin.

Zor günler, dostu düşmanı ayıklamak için var.

Vazgeçmek yok güzel insan! Bak Allah var, umut var.

Umudun rengi siyah olunca, kör olmamak elde değil.

Kalemimin kurşunu bitmiş, öldüremiyorum seni.

Biz gönlümüzde ne gemiler batırdık. Kıçı kırık bir sandalın lafı mı olur!

Sakın ümidini kesenlerden olma.

Ve sonra anlıyorsun. Hiç kimsenin hiçbir şeye değmediğini.

Düşene tekme atmak bize yakışmaz. Kalkınca hesaplaşırız.

Akşam olunca sadece havalar kararmıyor.

Kurulu bir düzenim olsun isterken, meğer ne çok dağılmışım ben!

Güzel derlerdi çocukken aşka, sanki uçarmış tutulan aşka, anlatılanlar başka, yaşanan başka, bir daha sevmek için, heves mi kaldı.

Sen benim bakışına hasret kaldığım sesine özlemle bağlandığımsın. Özlemim hasretim bakmaya doyamadığımsın. Bahtıma doğanımsın. Olmazsa olmazımsın. Nefretim öfkem kinim sevincim umudum düşüm rüyam hayalim ama en çok ağlatan en çok kanatansın. Sen tarifi imkânsızımsın.

Ölürsem beni yârimin kalbine gömün. Mekânım cennet olsun.

İçiniz kahpelik, dışınız sahtelik!

Düşerken iki şeyi asla unutma: kimin seni ittiğini ve kimin seni tutmadığını. Ayağa tekrar kalkınca lazım olacak.

Biz o ihtimallerin üstünde çok sigara söndürdük.

Yağmur olsan binlerce damla arasından tutardım seni. Çünkü, Korkarım. Toprak aldığını vermiyor geri.