Damar Sözler

Aslında söylediklerimden çok sakladıklarımda gizliyim. En iyisi anlamak için konuştuklarımdan çok sustuklarıma kulak verin.

Cesaret illa kükremek değildir. Bazen gün biterken usulca yarın yeniden deneyeceğim demektir.

Ne yormak istedim seni. Ne de yormak kendimi. Çok çalıştım gitmeye de kalmaya da. İkisi de aynı acı ikisi de rezil. Daha öncede gitmiştim ama böyle kalarak değil böyle kalarak değil.

İncit beni gerçek ile. Ama asla rahatlatma yalan ile.

Görmeden seni isteyen gönlüm görünce nasıl dayansın.

Kahrolsun yan yana olmadığımız her yer.

Özlerim ben seni seninle bile, vuslat mı hasret mi adını sen koy, aşkınla yakıp da düşürdün dile sevgi mi nefret mi adını sen koy.

“Şurama batan” diyor şair. Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Bu kentin en tenha yeri kalbimdir şimdi.

Ağladım ama belli etmedim haykırdım ama isyan etmedim çaresizdim ama asla pes etmedim sensizdim senden de gitmedim.

Bazen en uzun yolculuk iki insan arasındaki mesafedir.

Gelse affetmem diyorsun ama adını duyunca gözlerin doluyor be oğlum.

Sizi hayallerinden vazgeçecek kadar seven bir kalp bulduysanız Allah’tan yeni bir ömür isteyin. Çünkü bir ömür yetmez onu sevmeye.

Çok pahalısın ulan mutluluk.

Geçen gün arkadaşlar meyhaneye gitti. Gamsız almadılar.

Dalında son bir yaprak olmaktır yaşamak ve asi rüzgâra direnmektir. Fırtına koparken bile ağız dolusu gülebilmektir her şeye inat.

Ey gönlüm bilmez misin gözler sebepsiz yaşarmaz dudaklar sebepsiz kurumaz gönülde bir dert olmadıkça kimsenin yüzü sararıp solmaz.

Sevdiklerimiz üzülmesin diye içiniz kan ağlarken bile tebessüm edebilecek kadar güçlü olur seven insan.

Utanılacak bir şey değildir ağlamak yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı.

Gerçek şu ki hayallerimizdeki insanların hayallerindeki insanlar değiliz.

İnsanların seni en çok sevdiği zaman onların işine en çok yaradığın zamandır.

Sorun ne olursa olsun kalbinize her şey yolunda demelisiniz. Çünkü kalbiniz hassastır ve sözlerinize çabuk kanar.

Gece uyuyamayan insanların gündüze sığmayan acıları vardır.

Seni içimde yaşatmak için neleri öldürdüm bir bilsen.

Çok pahalısın be mutluluk. O kadar param yok.

Aslında insanlar seni hayal kırıklığına uğratmıyor. Sadece sen yanlış insanlar üzerine hayal kuruyorsun. Montaigne

Gözlerin çocukluğuna inmek gibiydi. Belki de o yüzden inandım her masalına.

Sus be yüreğim bende biliyorum özlediğimi! Sus ki bilmesin özlediğimi!

Gönül yorgun düştüğünde yürek dilsiz kalır.

Bu ayrılık adil değil kokun ben de, aklım sende kalıyor.

Boğazımda kalan mutluluğu sırtıma vura vura çıkardılar.

Farklıyız güzelim birbirimizden apayrı dünyanın insanlarıyız tek suçu sevip de yaşamak olan bir anlık hevesin kurbanlarıyız.

İnsanın en büyük hatalarından biri de doğru zamanda yanlış kişilerle doldurmaktır. Charles Bukowski

Çıkartın sigaraları, bu gece hayal kuracağız.

Ne kazandığını bilmiyorum ama umarım beni kaybettiğine değmiştir.

Zaman seni bana verecekse mesafelere razıyım.

Hâlbuki ben onun düşmekten korktuğu uçurumun dibindeyim.

Güzel bir gülü güzel bir geceyi güzel bir dostu herkes ister. Önemli olan gülü dikeniyle geceyi gizemiyle dostu tüm derdiyle sevebilmektir.

Şimdi vur kendini. Unutulmuş bir şiirin son dizelerinde sonra yarım kalan bir şarkı ısmarla kendine. Bu kentte böyle ölünür.

Dön bak arkana yeğen gitmez dediğin kaç kişi yanında.

Şu geniş dünyaya sığmayan gönül, bir odaya kapandı kaldı.

Ben düşüncelerimi diğer insanların fikrini değiştirecek diye paylaşmam. Ben düşüncelerimi benim gibi düşünen insanlarla yalnız olmadıklarını bilmeleri için paylaşırım.

İlk görüşte mi yoksa ilk gülüşte mi?

Dil susarsa bi çare lakin yürek susarsa ne çare.

Boynu bükük duruyorsam eğer içimden öyle geldiği için değil yüreğimden gidenler olduğu içindir.

Yalnızlık yazarsın da düzelten olmaz. İşte o zaman yalnızsındır.

Yüz kere yere düşmüş olayım; başkalarına çelme takan biri olmayacağım. Ben kazanan değil, insan olmak istiyorum.

Seni seviyorum diyen sözlere değil senin için ağlayan gözlere inanın.

El sendedir dil sende diken sende gül sende. Her an imtihandasın ağlasan da gülsen de.

Tutacak el bulamazsak bizde elimizi cebimize koyar yürürüz. Sıkıntı yok.

Zihinleri kapalı olanların en büyük problemi ağızlarının daima açık olmasıdır.

İkimizi bir kefene saralar bir kabirde sır olalım sevdiğim.

Sevdanı bulutların üzerine yazmışsın. Yağmur olarak dökülüyor gözlerimden.

Canımın içi sen hangi şiirden kaçıp geldin yüreğimin orta yerine?

Gidene üzülme sevse gitmezdi. Gelene sevinme o da başkasından geldi.

Sonra bir sigara yakıyorsun. Gökyüzünü seyrediyorsun. Bakıyorsun hala her şey yerli yerinde, sen sadece kendini ziyan etmişsin.

Şairler şiirler yazıyor, ressamlar resimler yapıyor ve biz ozanlar türküler söylüyoruz. Peki, bütün bunları niçin yapıyoruz? Dünya alışkanlıktan değil de, sevgi ve mutluluktan dönsün diye.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen ben şimdi aşk karınla sana ne şiirler yazarım.

Sonra geldin güldün papatya tarlası oldu çorak topraklar.

Oksijeni bilmem ama kokun şart.

Her gün aklımdan geçiyorsun insan bi selam verir.

Beni yokluğunla savaştırma. Kaybederim.

Üşüdüğümüzde camı kapatmak kadar kolay olsaydı keşke sevilmediğimizi anladığımızda o kişiye yüreğimizi kapatmak.

Eğer aşk yalansa acısı neden bu kadar gerçek.

Sen benim bakışına hasret kaldığım sesine özlemle bağlandığımsın. Özlemim hasretim bakmaya doyamadığımsın. Bahtıma doğanımsın. Olmazsa olmazımsın. Nefretim öfkem kinim sevincim umudum düşüm rüyam hayalim ama en çok ağlatan en çok kanatansın. Sen tarifi imkânsızımsın.

Mesele aklın kabul ettiğini kalbe anlatabilmekteydi. İşte onu beceremiyorum.

Aşkın her halini gördüm artık ne hali varsa görsün.

Kırk bin kere kırsam da hüznümün aynasını. Kader karşıma koyar hep bıkmadan aynısını.

Öyle olmuyor be çocuk. Ben de çok geç öğrendim. Kimi seveceğini seçemiyor insan.

Tek ihtiyacım birazcık sen.

Ne iş yaparsın sen dedi. Hamalım dedim. Nasıl yani dedi. Elimden tutmasını bilenin yüreğini taşırım dedim.

Ben ölseydim, o belki ağlardı. Ama o ağlasaydı, ben ölürdüm. Özdemir Asaf

Tanıdığımıza pişman olduklarımız çoğaldıkça yeni tanışacaklarımızdan korkar olduk!

Misafirin çocuğu gibiydin. Geldin dağıttın ve gittin.

Saç diplerimden tırnak uçlarıma kadar kırgınım sana.

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil insanların sahteliği.

Beni kaybetmeyi başaranı asla kazanmak için uğraşmam.

Özledim diyorsun mektubunda. Sadece kuru bir özledim mi yazdı yanık yüreğin.

Zor günler dostu düşmanı ayıklamak için var.

Sen kokuyor yokluğunda içtiğim sigaralar.

Hayallerim yok benim. Hayırlısı olsun dediğim gün hepsinden vazgeçtim. Tıp ne kadar ilerlerse ilerlesin ar damarındaki çatlağı tedavi edemez.

Ağaçtan meyve bekliyorsan dalını insandan sevgi bekliyorsan güvenini kırma.

Samimiyetin belirtisi gözler dürüstlüğün ifadesi tutulan sözlerdir!

Sevmek bazen vazgeçmektir. Kimine göre gidenden kimine göre kendinden.

Yeri gelir sevdiğin kişinin yaşadığını bile bilmek sana yeterlidir.

Sen benim en güzel hislerimsin.

Yetimhanede yaşayan küçük bedenlerin ranzalarına yazdıkları anne kelimesi kadar masum olmalı aşk.

Halden ala halsizliğim sözden ala sessizliğim. Ben seninle olduktan sonra umurumda değil kimsesizliğim.

Sevmek zahmetli iş bu zahmete katlanamayan yaşadım desin ama sevdim demesin.

Ve şükür. Tefekküre duran derviş gibi narin. Sızı ince yara derin.

Düştüğünde yanında olan değil kalkman için el uzatandır. Unutma.

Ne bileyim be sevgili. Öyle güzel baktın ki gözlerime. Sevmek değil ölmek geldi içimden.

Giderken Allaha emanet ol dedi! Güldüm zaten başka kimim var ki?

Güzel derlerdi çocukken aşka, sanki uçarmış tutulan aşka, anlatılanlar başka, yaşanan başka, bir daha sevmek için, heves mi kaldı.

İyileştirir diye medet umduklarımız tekrar tekrar yaralıyor bizi.

Kötü günde katkısı olmayanın iyi günde hissesi yoktur.

Özlemek denmez buna bunun adı yangın.

İnsanlar kırmızı güllerin peşinden koşarken altında ezdikleri papatyaların farkına bile varmazlar.

Elimdeki resmin yerine kendin olsaydın. Olsaydın da benim yine derdim olsaydın.

Ey yar! Seninle ölmeye geldim. Ateşsen yanmaya yağmursan ıslanmaya soğuksan donmaya geldim.

Kaç kadeh kırıldı sarhoş gönlümde. Ne yaptıysam seni unutamadım.

İnsan geride bıraktıklarını özler elinin altındakilerden sıkılır ulaşamadıklarına tutulur ve ulaşılmaz olan hep aşk olur!

Gönül almayı bilmeyene ömür emanet edilmez…

Manzarası sen ol gözlerimin, her baktığımda yeni mutluluklar göreyim.

Mevla’m görelim neyler. Neylerse güzel eyler.

Vedalar gözleriyle sevenler içindir. Çünkü gönülden sevenler ayrılmaz.

Ey sevgili heyben acıyla dolar da nefes alamazsan gel. Huzur bulacağın kıyılarım senindir. Umutların solar kurur da su bulamazsan beraber sulayalım gözyaşlarım senindir. Kanadın kırılır da maviye uçamazsan ne güne duruyor al kanatlarım senindir. Çaresiz çilelere bir umut bulamazsan kendime ettiğim dualarım senindir. Mevlâna

Biz gönlümüzde ne gemiler batırdık kıçı kırık bir sandalın lafı mı olur.

Sen benim hiç bıkmadan saatlerce seyre daldığım tövbe tutmayan en tutkulu sevdamsın.

Bazen doğru olanı yapmak için en çok istediklerimizden vazgeçmememiz gerekir. Hayallerimizden bile.

Size sıradan biriymiş gibi davranan hiç kimseyi sevmeyin. Oscar Wilde

Sen benim en doğru yanlışım. Tövbesi olmayan günahımsın. Uzak duramadığım yasaklım en açık ettiğim saklımsın. Sen başımdan giden aklım severek çektiğim ahımsın.

Ruh her zaman kendini nasıl iyileştireceğini bilir. Esas zorluk zihni susturmaktır.

Her sabah uyanıp ilk seni seviyorum.

Gitme zamanı gelmişse dur demenin zaman geçmişse dön demenin aşk bitmişse yeniden demenin hiç bir anlamı yoktur.

Aklıma yuva yapıyor gülüşlerin.

Aşkın hikâyesini durmaksızın feryat eden bülbüle değil. Sessiz sedasız can veren pervanelere sor.

Mevzu derin sana aşığım.

Kıyamam dediklerimiz bizi ince ince kıyıp pembeleşinceye kadar kısık ateşte kavurdular.

Öyle sessizce öldüm ki defalarca hiç bir zaman anlaşılmadı yokluğum.

Gece en karanlık ve ebedi göründüğü zaman gün ışığı en yakındır. Her gecenin bir sabahı vardır.